Στάχτες – Ζαφειρία Μαμάτση

«Κήπος και φωτιά», έργο του Αλέξη Ακριθάκη (1939-1994)

Στάχτες

Αγωνιώ για το αύριο

Εκείνο που σβήνει

Εκείνο που ξεχνά

Εκείνο που παύει να υπάρχει


 

Θυμός

 

Τα μολυβένια σύννεφα

ν’ αγγίζουν τον ορίζοντα.

Ξέσπασμα θυμού

η βροχή

που έρχεται..

Και τα κύματα

τρέχουν..

Μα στ’ ακρογιάλι

η άνοιξη δεν έφτασε.

Το ξέρεις.

Οι χειμώνες

δύσκολα σβήνουν.


 

Εγωισμός

 

Εκείνος που ποτέ δεν συγχώρεσε

Γέφυρες δεν χτίζει – γκρεμίζει μόνο

΄Ωρες αδιάφορες περνούν στης μοναξιάς τον

΄Ισκιο

Σήμα κινδύνου στης ζωής τον κύκλο

Ματιά παγωμένη – άδεια ψυχή

Οίκτο δεν θέλεις

Στίγμα δεν δίνεις


 

Ταξιδιώτης

 

Θέση οικονομική

Πάνω από τα σύννεφα

Πλάι στο παράθυρο.

Στριμωγμένος σ’ ένα κάθισμα για ώρες

Ό,τι άφησες θυμάσαι

Τι θα βρεις αναρωτιέσαι..

Κοντεύει η προσγείωση

Σε τόπο ξένο.

Κι αυτοί οι δείκτες

Στρέφονται γρήγορα μπροστά

Μέσα σε χρόνο που ποτέ δεν φτάνει.


Ευάγγελος Ρούσσος, Χρονογράφημα,
Βραδιά Εγκαινίων
[Ευάγγελος Ρούσσος, από την ποιητική συλλογή «Χρονογράφημα,»].
Ο χώρος φωτεινός, δημόσιος
Μπήκα να με δουν οι άλλοι
Εκείνοι οι γνωστοί, οι παντελώς άγνωστοι
Με την υποψία μιας καινής σύστασης 
Τη βεβαιότητα μιας αναγνώρισης
Είμαι εδώ, εκπροσωπώ τον εαυτό μου
Κοιτάξτε, κοιτάξτε τι δημιούργησα 
Και μπήκα
Ξανά και ξανά σε διαδρόμους σκοτεινούς 
Τι σημασία έχουν ο ζεστός φωτισμός, οι προβολείς
Τα βήματα όλα στο σκοτάδι, στην άρνηση του φωτός
Σήμερα εγκαινιάζουμε ευφρανθείτε!
Πόνος με διαπερνά, όλοι ξένοι
Ανταγωνιστές σε κοινούς τόπους εγωισμού 
Πατούν ξεδιάντροπα τις κορνίζες
             καθώς πασχίζουν να βρουν γη, ουρανό
Στρίβουν την αγωνία των ευαίσθητων τσιγάρο
Ευαίσθητες ψυχές και αυτοί, πυρπολούν το σεκλέτι τους
Κυνηγημένος, πιάνομαι στα κάγκελα
Ναι, τα κάγκελα γνωρίζουν από αγωνία, απόγνωση
Όλες οι απαντήσεις με περιμένουν
          στα σκαλοπάτια, στη θύρα:
«Οι στιγμές που έκοψες από το κορμί σου,
        ανήκουν σε άλλους
        Πάψε να μεμψιμοιρείς, προχώρα προς την έξοδο
       Τα κομμάτια σου δεν περιμένουν, έγιναν κρίσεις και σχόλια
Θα χλευαστείς, ίσως εμπνεύσεις κάποιον, κάποτε, ποτέ
       Η έξοδος σε περιμένει, μόλις βγεις, πιάσε το μαχαίρι
Κόψε νέους βλαστούς και μπόλιασε πέτρες, λάσπη
      Κόψε, κόψε και σώπασε»
Κατεβαίνω ιδρωμένος
Βγαίνω ματωμένος
Σιωπή

Διαβάστε περισσότερα: https://ekdoseis-radamanthys.webnode.gr/products/eyaggelos-royssos-chronografima/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s