Τα δυο πουγκιά

Video – Θεατρικά δρώμενα για «τα δυο πουγκιά», του Γιώργου Ηλιάδη

Από «τα δυο πουγκιά», στο «Μαγκάλι»…

Την Τετάρτη 20/12/2017, η παρουσίαση του μυθιστορήματος του Γιώργου Ηλιάδη «Το μαγκάλι»

Πολύκεντρο νεολαίας – Ηράκλειο, στις 7 το απόγευμα 

Video από την παρουσίαση του βιβλίου «Τα δυο πουγκιά», στο Ηράκλειο

Εκδόσεις Ραδάμανθυς - Το μαγκάλι«Τα δυο πουγκιά» και «το Μαγκάλι», τα μυθιστορήματα του Γιώργου Ηλιάδη, του συγγραφέα-ηθοποιού από το Ηράκλειο, συνδέονται στενά μεταξύ τους. Αποτελούν μέρη μίας διαδρομής, σαν σταθμοί παλιάς αμαξοστοιχίας φορτωμένοι αναμνήσεις και συναισθήματα. Η κατάδυση του Γιώργου στο δικό του δραματουργικό εργαστήρι, μας έδωσε τη δυνατότητα να το προσεγγίσουμε, να το γνωρίσουμε, αφού αναδύθηκε γεμάτο με εικόνες, διηγήσεις, μύθους και πραγματικά γεγονότα που διαδραματίζονται – σε μεγάλο βαθμό – στην Κρήτη, και κυρίως στο Ηράκλειο.

Για «το μαγκάλι«, θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε, μαζί με τον συγγραφέα και την Μαρία Κακουλάκη, στην εκδήλωση που θα γίνει στο Ηράκλειο, την Τετάρτη 20/12/2017, στις 7 το απόγευμα στο Πολύκεντρο Νεολαίας. Θα έχουμε εκεί την ευκαιρία να απολαύσουμε τον Γιώργο Ηλιάδη σε έναν εξαιρετικό θεατρικό μονόλογο που έχει προετοιμάσει, ένα μικρό ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών. Παράλληλα, θα έχουμε την ευκαιρία ένα μικρό video-αφιέρωμα, στο Ηράκλειο, στην αγαπημένη πατρίδα του συγγραφέα και πεδίο δράσης των ηρώων των βιβλίων του. Ας θυμηθούμε όμως απόψε, ένα μικρό τμήμα από τα θεατρικά δρώμενα που έλαβαν χώρα στην προηγούμενη εκδήλωση για το μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη «Τα δυο πουγκιά». 

Το μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη, «Τα δυο πουγκιά» (Εκδόσεις Ραδάμανθυς) παρουσιάστηκε στις 23/1/2017, στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου. Οι φίλοι του βιβλίου, που γέμισαν την αίθουσα, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ζωντανά, σε δραματοποιημένη μορφή, σκηνές από το μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη. Τα δρώμενα παρουσίασαν ο Ζαχαρίας Κατσακός, ποιητής-κριτικός λογοτεχνίας-εκπαιδευτικός, και ο Γιώργος Ηλιάδης, συγγραφέας-ηθοποιός.

Το απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Ηλιάδη «Τα δυο πουγκιά»

Αυτός είναι ο Χρήστος…

[…] Η Νίκη με μια ομάδα σπουδαστών της καλών τεχνών μπαίνει στη γκαλερί κι ένας εξυπνάκιας σπουδαστής αρχίζει να ψέγει τους πίνακες του Χρήστου.

«Απαράδεκτος. Καμιά καλλιτεχνική αρτιότης. Δείχνει να μην γνωρίζει βασικούς κανόνες».

«Είναι όμως διαφορετικός», απάντησε η Νίκη.

«Μην ξεχνάς, οι καθηγητές μας… τούτο το χρώμα πλάι σε αυτό…» είπε ο νεαρός δείχνοντας κάποια σημεία του πίνακα, «το χαρακτηρίζουν τεράστιο σφάλμα. Τούτη δε την προοπτική… καλύτερα να μην τη σχολιάσω».

Ο Παπαδόπουλος, δίπλα, μίλαγε σ’ έναν επισκέπτη αναλύοντάς του τον πίνακα του Προμηθέα. Θύμωσε με την έπαρση του νεαρού και δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί. Μην αντέχοντας άλλο τον αρνητισμό που εξέφραζε ο νεαρός, όρμησε σαν να τον είχαν θίξει προσωπικά.

«Άκουσε κάτι, νεαρέ. Κάτι που δεν θ’ ακούσεις στη σχολή, εκεί που βασιλεύουν τα ρητά των δασκάλων σας, οι κανόνες, οι έδρες και τα πρέπει: Η τέχνη δεν γνωρίζει όρια. Η τέχνη είναι στιγμή, διάθεση, άποψη, θέλω, φιλοσοφική ματιά, στόχος, κοσμοθεωρία. Έχετε ακούσει γι’ αυτό που λέγεται ψυχή, ψάξιμο, σπάσιμο της φόρμας, ξεγύμνωμα του καλλιτέχνη, ένταξή του σ’ έναν σκοπό;

Ο καλλιτέχνης αυτός, δεν σπούδασε όπως εσείς, ακαδημαϊκά, είχε όμως την εξαιρετική τύχη να σπουδάσει στο σχολείο της ζωής, του αγώνα για την ελευθερία, της εξορίας. Έζησε δύσκολες εποχές, που χαρακτηρίζονταν από συντροφικότητα, μίσος, αφανισμό, πόνο, λύτρωση. Το έργο του δεν διαθέτει τις τεχνικές αρετές που θέτουν σαν προαπαιτούμενο οι καθηγητές στη σχολή σας. Δεν τις χρειάζεται γιατί διαθέτει τη μέγιστη αρετή. Διαθέτει ψυχή. Είναι όλος ΨΥΧΗ! Όλη του η δουλειά εξελίχθηκε μέσα απ’ την αναζήτηση, τη σύγκρουση, τον πυρετό, την κατάθεση του Είναι του πάνω στον άψυχο καμβά! Δεν έβαλε εκεί τα σύννεφα με το πινέλο και το χρώμα ούτε τα χαράμισε για να καλύψει το βάθος μιας προοπτικής. Ανέβηκε σ’ ένα από αυτά, στο πιο άγριο, κι αφού το εξημέρωσε, τ’ οδήγησε με στιβαρό χέρι ψηλά και πήγε και κρέμασε τα υπόλοιπα σύννεφα, ακριβώς όπως ο ίδιος θέλησε. Όταν χρειάστηκε, σταμάτησε την ορμή του αέρα, πολέμησε ενάντια στη  φύση όσο κι αν τη φοβήθηκε. Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να ξεπερνά τους φόβους του! Μπήκε στον κορμό του δέντρου. Μεγάλωσε μαζί του. Ρούφηξε, άπληστα, το νερό της βροχής. Άκουσε τους μυριάδες κρότους που απαιτούνται για να θεριέψει ένα δέντρο, για να δώσει κλωνάρια, να δώσει σκιά. Έσκαψε τη γη και κατέβηκε κάτω απ’ το χώμα κι ακολούθησε τις ρίζες που αναζητούσαν δρόμους για να βρουν στηρίγματα. Έτσι έφτιαξε αυτό το τοπίο. Μέσα στο καράβι αυτό κινδύνεψε, τράβηξε τα σχοινιά για να ελευθερωθούν τα πανιά, που δεν άνοιγαν γιατί φυσούσαν θεοί και δαίμονες και τα στοιχεία της φύσης. Σε τούτη εδώ την τριλογία: Προμηθέας-Σίσυφος-Ηρακλής, πήγε στον Καύκασο, είδε από κοντά τον Ήφαιστο με τα τεράστια σφυριά του να καρφώνει στο βράχο, μ’ εντολή του Δία, τον Τιτάνα που έδωσε τη φωτιά στο ανθρώπινο είδος. Το αίμα του ευεργέτη του ανθρώπινου γένους πετάχτηκε στο πρόσωπό του καλλιτέχνη, τύφλωσε τα μάτια του. Οι επόμενες σφυριές πάνω στα καρφιά έλουσαν με αίμα όλο του το σώμα. Προσπάθησε, αν κι ήξερε πως ήταν μάταιο, να διώξει τον αητό που ξέσκιζε τις σάρκες του Προμηθέα. Μοιράστηκε μαζί του το λιγοστό νερό, τις λίγες στάλες που είχε σ’ ένα ασκί, αψήφησε την τιμωρία που του ετοίμασε ο Δίας. Ήταν εκεί τη στιγμή που οι θεοί έδωσαν στον Σίσυφο το βράχο και τον διέταξαν να τον ανεβάζει στην πλαγιά κι ύστερα να τον ξανανεβάζει. Τα χέρια του δεν είχαν πια σάρκες. Έσπρωχνε το βράχο με τα αιματωμένα του κόκαλα που είχαν ξεγυμνωθεί τελείως, κι έπρεπε να σπρώξει και πάλι και πάλι, χωρίς να υπάρχει έλεος, χωρίς να υπάρχει τέλος. Έκλαψε μαζί με τον Ηρακλή όταν η θεϊκή μανία έκανε τον ημίθεο να σκοτώσει τα παιδιά του. Τον κοίταξε κατάματα ξέροντας πως τούτος ο πόνος δεν θα γιατρευόταν ποτέ, γιατί δεν υπάρχει γιατρειά όταν πεθάνουν τα παιδιά σου, όταν πεθάνουν από το ίδιο σου το χέρι. Σε τούτον εδώ τον πίνακα του Ισπανικού εμφυ-λίου, μπήκε ανάμεσα στους Δημοκρατικούς και στους Φασίστες με κίνδυνο της ζωής του. Ζήτησε ανακωχή και τους μίλησε. Ρώτησε: γιατί υπάρχει ο πόλεμος; Γιατί γίνονται όλα αυτά; Ποιος ωφελείται; Τον ήλιο, σε αυτόν εδώ τον πίνακα, τον έφτιαξε με τα χέρια του που τα έχωσε βαθιά μέσα στα καυτά του υλικά. Τα χέρια του έλιωσαν από τις φοβερές θερμοκρασίες, μα τα γιάτρεψε και τα ξαναέβαλε στην πυρακτωμένη μάζα επανειλημμένα, γιατί είδε τον ήλιο του να έχει μια μικρή ατέλεια, ασήμαντη για άλλους, μα σημαντική για τον ίδιον κι έπρεπε να τη διορθώσει, γιατί στην ψυχή του μεγάλου καλλιτέχνη δεν χωρούν ημίμετρα, κανόνες, θέσφατα και συμβιβασμοί. Χωρά μόνο το τέλειο, όπως κι αν εκφραστεί. Τα χέρια του λιώσανε, εξαϋλώθηκαν, μα εκείνος γέλαγε βαθιά μέσα από  την ψυχή του, αφού βεβαιώθηκε πως ο δικός του ήλιος θα έμενε για πάντα καρφωμένος στο δικό του στερέωμα, στο δικό του κόσμο, στο δικό του πίνακα! Αυτός είναι ο Χρήστος!».

Συμπληρώστε τη φόρμα επικοινωνίας για να προμηθευτείτε τα βιβλία του Γιώργου Ηλιάδη ή καλέστε στο 6983 091 058 

Δωρεάν αποστολή και δωρεάν αντικαταβολή σε Ελλάδα και Κύπρο 

Τιμές βιβλίων:

Τα δυο πουγκιά: τώρα 14,90 – από 18,00

Το μαγκάλι: τώρα 15,60 – από 17,90

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s