Το μαγκάλι

Το μαγκάλι άναψε στον Άγιο Νικόλαο

Και το ταξίδι συνεχίζεται…

Στο Πολύκεντρο Νεολαίας του δήμου Ηρακλείου η επόμενη παρουσίαση του μυθιστορήματος του Γιώργου Ηλιάδη, στις 20/12/2017

Ο Πολυχώρος «Περίπου» στον Άγιο Νικόλαο φιλοξένησε τη Δευτέρα, 20/11/2017, την πρώτη παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Γιώργου Ηλιάδη. Η εκδήλωση άνοιξε με θεατρικό μονόλογο βασισμένο στην ιστορία που περιγράφει «Το μαγκάλι»

Εκδόσεις Ραδάμανθυς

 

…Εκείνες, λοιπόν, οι αναμνήσεις γύρω απ’ το μαγκάλι ή την εστία, έρχονται πότε-πότε στο μυαλό και σε τυλίγουν με το μεθυστικό άρωμα της νοσταλγίας. Έτσι, γλιτώνεις προσωρινά από δύσβατες καταστάσεις και κακοτράχαλα εμπόδια. Αναπολείς, συγκινείσαι, ξαναπατάς δυνατά τα πόδια σου στη γη και παίρνεις δύναμη, σαν τον μυθικό Ανταίο, για να συνεχίσεις!

Θυμάσαι πως μέσα στη ζωή, παρά τις δυσκολίες και τις αναποδιές, υπήρξαν άνθρωποι – και ίσως ακόμη υπάρχουν – που σε αγάπησαν πολύ. Οι άνθρωποι αυτοί, αν βέβαια ήσουν τυχερός, ήταν τουλάχιστον δύο μέχρι και τέσσερις, εκτός από τους γονείς σου! Ήταν οι παππούδες και οι γιαγιάδες είτε οι γιαγιάδες και οι παππούδες. (Το γράφω έτσι για να μη μου την πέσουν οι φεμινίστριες και με κατηγορήσουν πως έβαλα τις γιαγιάδες σε δεύτερη μοίρα και όχι στην θέση του πρωταγωνιστή όπως αρμόζει). Εκείνα τα άτομα που ήταν από τα βασικότερα στηρίγματα της ζωής σου, άνευ όρων, ορίων και ωραρίων. Σε πηγαινοφέρνανε στο σχολείο, σου βάζανε κομπρέσες και βεντούζες αν χρειαζόσουν, σε φροντίζανε όσο μπορούσαν…

Το μαγκάλι - Γιώργος Ηλιάδης

Γιώργος Ηλιάδης – Το μαγκάλι

Πίσω από τα σώματά τους κρυβόσουνα για να μην φας ξύλο, όταν έκανες διαολιές. Εκείνα τα αγαπημένα πρόσωπα που ατέλειωτες ώρες σού δίνανε χάδια, σε αγκαλιάζανε, σε έκαναν να νιώθεις, αν όχι σαν το κέντρο του σύμπαντος, τουλάχιστον σαν ένα ηλιακό σύστημα, όπου τα πάντα περιφέρονται γύρω του. Σε συμβουλεύανε με κείνον το μειλίχιο, αγαπημένο τρόπο και λίγο πριν κοιμηθείς, ζυγίζανε τα θετικά και τα αρνητικά απ’ όσα είχες κάνει εκείνη τη μέρα, έβαζαν πάντα μεροληπτικά το χεράκι τους για να μετατρέψουν ακόμη και τα αρνητικά σε θετικά για να σε επιβραβεύσουν. Έτσι έβρισκαν πάντα την ευκαιρία να κεντρίσουν την προσοχή σου, όταν ξεκινούσαν να λένε: «σήμερα ήσουν καλό παιδί! Θα σου πω, λοιπόν, ένα όμορφο παραμύθι! Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια χώρα που είχε μόνο ευτυχισμένους ανθρώπους, γιατί δεν υπήρχαν αρρώστιες, αδικίες, άνεργοι, πόλεμοι, στρατοί ούτε άλλα σώματα ασφαλείας. Οι κάτοικοι δεν τα χρειάζονταν, αφού καλοσύνη είχε πλημμυρίσει τις καρδιές τους. Μόνοι τους βοηθούσαν ο ένας τον άλλο».

Από τότε αυτή τη χώρα ψάχνεις να βρεις. Τη χώρα των παραμυθιών της παιδικής μας ηλικίας! Άσε που, στο μεταξύ, από «κέντρο του σύμπαντος» ή έστω «κέντρο του ηλιακού μας συστήματος», έχεις μετατραπεί σ’ έναν απλό κομήτη, έναν μετεωρίτη, σ’ ένα περιφερόμενο σε τροχιά πετραδάκι, σαν κάτι απειροελάχιστο στον τεράστιο θολό, τόσο μηδαμινό που μοιάζει σαν να φλερτάρεις με τα όρια της ασημαντότητας…

(Απόσπασμα από το εισαγωγικό κεφάλαιο, με τίτλο «Βίος Ανθόσπαρτος». Γιώργος Ηλιάδης – Το μαγκάλι, μυθιστόρημα, 2017, Εκδόσεις Ραδάμανθυς)

Ένα οδοιπορικό στη χώρα των παραμυθιών

Ο συγγραφέας, μαζί με τους ηθοποιούς Μαριάνθη Μενεγάκη και Μανόλη Σγουρό απέδωσαν εξαιρετικά τα αποσπάσματα που είχαν επιλέξει μέσα από το μυθιστόρημα και ταξίδεψαν τους φίλους του βιβλίου στις σελίδες της ιστορίας και στη χώρα των παραμυθιών την οποία έψαχνε μαζί τους και ο πρωταγωνιστής του έργου.

Εκδόσεις Ραδάμανθυς, Άγιος Νικόλαος, Κρήτη

Η Ελπίδα Γρηγοράκη, φιλόλογος-αρθρογράφος της εφημερίδας «Ανατολή» και ο Χρήστος Τσαντής, μίλησαν για το βιβλίο. Η Ελπίδα Γρηγοράκη είπε ανάμεσα στα άλλα πως πρόκειται για: «σπονδυλωτό μυθιστόρημα, το οποίο αποτελείται από αυτοτελή μέρη-κεφάλαια με εσωτερική συνοχή και θέμα. Ο χειμαρρώδης, σαρκαστικός, αυτοσαρκαστικός, παρεκβατικός αφηγητής, απευθύνεται στον αναγνώστη και στο κοινό σε β΄πρόσωπο, φιλοσοφεί, ασκεί κριτική, αναφέρεται σε παραμύθια, θρύλους, μυθοπλασίες […] Τα πρόσωπα και ο τρόπος που παρουσιάζονται παραπέμπουν στους τύπους της κωμωδίας. Δεν αποσιωπούνται τα ελαττώματά τους, μάλιστα μεγεθύνονται και προβάλλονται… Ο λόγος γίνεται νοσταλγικός-συναισθηματικός. Ο ενήλικας αφηγητής μέσα από την ροή της ιστορίας ανακαλύπτει σιγά-σιγά τον εαυτό του, διαπιστώνει την επίδραση που άσκησαν στη διάπλαση της προσωπικότητάς του οι γυναίκες της οικογένειας…

Η αμεσότητα της γραφής συμβαδίζει με την άνεση στον προφορικό λόγο. Η ψευδαίσθηση του διαλόγου αναγνώστη-αφηγητή προσδίδει στο κείμενο θεατρικότητα, την οποία ενισχύουν οι εκτεταμένοι διάλογοι μεταξύ των προσώπων, που χαρίζουν ζωντάνια, αμεσότητα, παραστατικότητα. Την ίδια αίσθηση συμπληρώνουν οι περιγραφές, γεμάτες εικόνες, ήχους, χρώματα και κίνηση. Κυριαρχεί ακόμα η μνημονική ανάκληση, οι αναδρομικές αφηγήσεις. 

Ο Γιώργος Ηλιάδης μας καλεί σε ένα ταξίδι στον χαμένο παράδεισο, που στερείται τόπου και χρόνου, στη χώρα των παραμυθιών, των μύθων. Ο νόστος επιτυγχάνεται με τη γραφή, την ιστορία της και το βιβλίο πια περιμένει μόνο τους αναγνώστες.

Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του Γιώργου Ηλιάδη  

Εκδόσεις Ραδάμανθυς
Από αριστερά προς τα δεξιά: Ελπίδα Γρηγοράκη, Μανόλης Σγουρός, Μαριάνθη Μενεγάκη και Γιώργος Ηλιάδης

Για παραγγελίες του βιβλίου συμπληρώστε τη φόρμα επικοινωνίας ή καλέστε στο 6983 091058

 ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΒΟΛΗ

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

Τιμή βιβλίου, με έκπτωση 12%:

15,60 (περιέχει και το ΦΠΑ 6%)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s