Το μαγκάλι

Βίος Ανθόσπαρτος – Εισαγωγή στο μαγκάλι

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη, Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Βίος ανθόσπαρτος

«Εκείνες, λοιπόν, οι αναμνήσεις γύρω απ’ το μαγκάλι ή την εστία, έρχονται πότε-πότε στο μυαλό και σε τυλίγουν με το μεθυστικό άρωμα της νοσταλγίας. Έτσι, γλιτώνεις προσωρινά από δύσβατες καταστάσεις και κακοτράχαλα εμπόδια. Αναπολείς, συγκινείσαι, ξαναπατάς δυνατά τα πόδια σου στη γη και παίρνεις δύναμη, σαν τον μυθικό Ανταίο, για να συνεχίσεις!». Γιώργος Ηλιάδης – Το μαγκάλι

Αν δεν έχεις ακούσει παραμύθια γύρω απ’ το μαγκάλι ή, έστω, δίπλα στο τζάκι, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνεις ολοκληρωμένος άνθρωπος. Η ολοκλήρωση βέβαια, απαιτεί περισσότερα, μα τούτο το γεγονός αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της προσωπικής μας ανάπτυξης, της δομής του χαρακτήρα. Καλύπτει το μαγικό κι ανεξήγητο μέρος της ζωής, που είναι πασπαλισμένο από την ύλη των μύθων, των θρύλων, των «θέλω», και λειτουργεί σαν τη ζεστή, γεμάτη κατανόηση αγκαλιά της μάνας. Θωρακίζει, κανακεύει, θεραπεύει και τροφοδοτεί με αποθέματα δύναμης στις δύσκολες στιγμές.

Το μαγκάλι - Γιώργος Ηλιάδης

Γιώργος Ηλιάδης – Το μαγκάλι

Αυτή η μαγεία που έχει μείνει ξεχασμένη κάπου στο υποσυνείδητο, είναι ζωτική και εμφανίζεται στις πιο κρίσιμες καμπές, όταν ψάχνεις απεγνωσμένα για κάποιο στήριγμα στην αδυσώπητη καθημερινότητα. Αυτό το απόθεμα μαγείας αποσυμπιέζει το «Είναι» από τα στριμώγματα της ζωής. Μοιάζει με τον ατμό που βγαίνει από τη χύτρα ταχύτητος… σου σκαρώνει στη στιγμή ένα γρήγορο ταξίδι στο χρόνο και σε κάνει ν’ αναπολείς εκείνες τις μακρινές, πλέον, μοναδικές εποχές της αθωότητας. Θυμάσαι νοσταλγικά πως δεν ήταν πάντα η ζωή σου γεμάτη δυσκολίες, εμπόδια και παγίδες, αφού δεν είχες ακόμη ξεκινήσει να τυλίγεις και να ξετυλίγεις το μαγκάνι πάνω από το βαθύ πηγάδι των χρόνων σου. Αυτό το έκαναν για εσένα οι γονείς σου, μέχρι να μεγαλώσεις και να μπορείς ν’ ανταποκριθείς. Ακόμη δεν είχες πάρει χαμπάρι τι εστί βίος! Τότε ήξερες μόνο τον ανθόσπαρτο βίο, κι ας μην καταλάβαινες με ακρίβεια τι πήγαινε να πει…

Νόμιζες πως θα ζούσες μια ζωή-μπαξέ, όπου τους δρόμους, τα δρομάκια και τις πλατείες της, τους έχουν ράνει προσεκτικά με τριαντάφυλλα, με γαρδένιες, με γαρύφαλλα, μιας και όταν σε τραβολογούσαν οι γονείς στους γάμους, εκείνη την ειδική ευχή: «βίων ανθόσπαρτων», έδιναν στους νεόνυμφους, αφού πρώτα τους πέταγαν από πέντε-έξι φούχτες ρύζι στα κεφάλια. Μερικοί βέβαια που τους είχανε άχτι – για τους όποιους δικούς τους λόγους – έκρυβαν ανάμεσα στο ρύζι, πετραδάκια ή σιδερένιες μπίλιες από ρουλεμάν, για να τους στολίσουν με καρούμπαλα!

Αργότερα, λόγω των καταστάσεων, ξεχνάς το ένα σκέλος της ευχής, το: «ανθόσπαρτος» και σου μένει σκέτος και απειλητικός, χωρίς φιοριτούρες, μεταξωτές κορδέλες και αμπαλαρίσματα, ο «Βίος», με όλα τα παρελκόμενα που σε πονοκεφαλιάζουν: υποχρεώσεις, ρήτρες, τρεξίματα, πεσίματα, ατυχίες, αναποδιές, γάμοι, διαζύγια, αρρώστιες, ΦΠΑ, ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΤΕΒΕ, ΟΑΕΕ, ΕΦΚΑ… και προπάντων τις ήττες της αγαπημένης σου ομάδας, και την ανάλογη καζούρα από τους αντιπάλους!

Εκείνες, λοιπόν, οι αναμνήσεις γύρω απ’ το μαγκάλι ή την εστία, έρχονται πότε-πότε στο μυαλό και σε τυλίγουν με το μεθυστικό άρωμα της νοσταλγίας. Έτσι, γλιτώνεις προσωρινά από δύσβατες καταστάσεις και κακοτράχαλα εμπόδια. Αναπολείς, συγκινείσαι, ξαναπατάς δυνατά τα πόδια σου στη γη και παίρνεις δύναμη, σαν τον μυθικό Ανταίο, για να συνεχίσεις!

Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Γιώργος Ηλιάδης και Ζαχαρίας Κατσακός στην παρουσίαση του μυθιστορήματος «Τα δυο πουγκιά», στο Ηράκλειο.

Θυμάσαι πως μέσα στη ζωή, παρά τις δυσκολίες και τις αναποδιές, υπήρξαν άνθρωποι – και ίσως ακόμη υπάρχουν – που σε αγάπησαν πολύ. Οι άνθρωποι αυτοί, αν βέβαια ήσουν τυχερός, ήταν τουλάχιστον δύο μέχρι και τέσσερις, εκτός από τους γονείς σου! Ήταν οι παππούδες και οι γιαγιάδες είτε οι γιαγιάδες και οι παππούδες. (Το γράφω έτσι για να μη μου την πέσουν οι φεμινίστριες και με κατηγορήσουν πως έβαλα τις γιαγιάδες σε δεύτερη μοίρα και όχι στην θέση του πρωταγωνιστή όπως αρμόζει). Εκείνα τα άτομα που ήταν από τα βασικότερα στηρίγματα της ζωής σου, άνευ όρων, ορίων και ωραρίων. Σε πηγαινοφέρνανε στο σχολείο, σου βάζανε κομπρέσες και βεντούζες αν χρειαζόσουν, σε φροντίζανε όσο μπορούσαν…

©2017, Εκδόσεις Ραδάμανθυς & Γιώργος Ηλιάδης

Γιώργος Ηλιάδης - Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Ο Γιώργος Ηλιάδης στην παρουσίαση του μυθιστορήματος «Τα δυο πουγκιά» στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου

«Το μαγκάλι» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη. Το πρώτο  του έργο, με τίτλο «Τα δυο πουγκιά», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς, απέσπασε πολύ θετικές κριτικές και αγκαλιάστηκε από τους φίλους του βιβλίου, ενώ ήδη ετοιμάζεται η δεύτερη έκδοσή του. Το δραματουργικό εργαστήρι που είναι εγκατεστημένο στο νου και την καρδιά τού συγγραφέα, μας χαρίζει ένα εξαιρετικό έργο. Ένα ταξίδι από την παιδική μας ηλικία και τη χώρα των παραμυθιών έως την προσαρμογή στις ανάγκες της αδυσώπητης καθημερινότητας.

Η πένα του Γιώργου Ηλιάδη δεν έχει ταίρι. Δεν μιμείται. Ήδη, με το δεύτερο κιόλας μυθιστόρημά του, κατοχυρώνει τον δικό του τρόπο γραφής και αφήγησης όπου ο σαρκασμός και η σάτιρα ευνοούν τον προβληματισμό και την αναζήτηση. Το ταξίδι του συγγραφέα είναι ένα κάλεσμα και – παράλληλα – μία απόπειρα να προσεγγίσουμε την ιστορία αλλιώς. Διαβάζοντας τις σελίδες, πιθανά, θα δούμε πως έχουν κάτι κοινό με τη δική μας προσωπική αφήγηση.

Χρήστος Τσαντής

Για παραγγελίες του βιβλίου συμπληρώστε τη φόρμα επικοινωνίας ή καλέστε στο 6983 091058

Δωρεάν αποστολή σε Ελλάδα και Κύπρο
Τιμή βιβλίου: 16,90 €

Τη Δευτέρα, 20/11/2017, η παρουσίαση του βιβλίου στον Άγιο Νικόλαο, και στις 20/12/2017 στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου.


Δελτίο τύπου Άγιος Νικόλαος

1 reply »

  1. Αγαπητέ Χρήστο εύχομαι και σε σένα σαν Εκδότη αλλά και στον Συγγραφέα κ. Γ. Ηλιάδη ούριο άνεμο στο ταξίδι του νέου Βιβλίου που είμαι σίγουρη ΄οτι θα ζεστάνει πολλές καρδούλες και θα χαρίσει όμορφες στιγμές στους αναγνώστες σας. Τα χρόνια που περάσαμε σαν παιδιά , όσοι από μας ζήσαμε, το Μαγγάλι και τις Ιστορίες του μαζί με τη πιο αγαπημένη μορφή της οικογένειας που ήταν η Γιαγιά, διατηρούμε με ευλάβεια εκείνη την επίσης σκληρή εποχή του Πολέμου που μας χρωμάτισαν με όμορφα χρώματα τις τραγικές στιγμές που περνούσε τότε η Πατρίδα μας.Αυτές οι Ιστορίες με τις Νεραιδούλες, τον Κοντορεβυθούλη, τη όμορφη Χιονάτη , το Καμμένο Τσουκάλι που το είχε γράψει ο Πατέρας μου για το Ραδιόφωνο, και πόσα άλλα με φτωχά Παιδάκια, όπως το Κοριτσάκι με τα σπίρτα, γέμισαν τη ζωή μας με συναισθήματα τρυφερά στα χρόνια της αθωότητας . Αυτά τα συναισθήματα μας ακολουθούν και φωτίζουν πολλά σκοτεινά σημάδια της ζωής ώστε να συνεχίζουμε δημιουργικά τ με αισιοδοξία και χαμόγελο. Το Μαγγάλι του Συγγραφέα είμαι σίγουρη ότι θα βοηθήσει τη Γενιά που έρχεται ώστε να την κάνει πιο όμορφη ,πιο φωτεινή και χαρούμενη. ΦΑΙΔΡΑ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s