Λεωνίδας Κακάρογλου – Σα να ξανάρχιζε ο χρόνος

Συνέντευξη του Λεωνίδα Κακάρογλου

Κακάρογλου - Αγγελόπουλος
Ο Λεωνίδας Κακάρογλου με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Φωτογραφία από το βιβλίο «Χρόνος Διάφανος», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς το βιβλίο σου, με τίτλο «Χρόνος Διάφανος – 40 Χρόνια Κινηματογράφος». Όποιος ξεφυλλίζει τις σελίδες του, ταξιδεύει στο χρόνο και έρχεται κοντά με μεγάλες προσωπικότητες από το χώρο του κινηματογράφου. Είναι, πραγματικά, συλλεκτική έκδοση. Εσύ, ποιες από τις στιγμές που περιγράφεις στο βιβλίο, αισθάνεσαι ως τις πιο σημαντικές;

Από τις πιο σημαντικές στιγμές του βιβλίου είναι η συνάντηση με τον σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο όταν τον είχε καλέσει ο Δήμος για τον τιμήσει μετά την βράβευση του από το Φεστιβάλ Καννών. Επίσης η φιλοξενία του Αμερικανού σκηνοθέτη Μπόμπ Ράφελσον που μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω ένα σπουδαίο δημιουργό.

Λ. Κακάρογλου - Χρόνος Διάφανος
Λ. Κακάρογλου – Χρόνος Διάφανος – 40 χρόνια κινηματογράφος

Η δική σου σχέση με τον κινηματογράφο και την ποίηση πότε ξεκινά;

Η σχέση μου με τον κινηματογράφο ξεκινά με την διοργάνωση προβολών στο Πολυτεχνείο, αμέσως μετά την δικτατορία αλλά και στις διάφορες κινηματογραφικές Λέσχες και κινηματογράφους, τόσο που ο κινηματογράφος έχει γίνει ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου, τόσο που να μην μπορώ να zήσω χωρίς αυτό. Η σχέση μου με την ποίηση χρονολογείται από το καλοκαίρι του 1981 με το βιβλίο ΤΟΠΙΑ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ. Βέβαια υπήρχαν σκόρπια ποιήματα και πεζά, αλλά τα Τοπία Κοριτσιών ήταν επίσημα το πρώτο ποιητικό βιβλίο μου. Θα έπρεπε να σημειώσω πως αυτά τα σκόρπια κείμενα χρονολογούνται το 1966 και κάποια πιο πριν γιατί παρακολουθώ την ποίηση σε διάφορα βιβλία και εκπομπές του ραδιοφώνου με σημαντικότερη την ραδιοφωνική εκπομπή του Α’ προγράμματος «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΙΗΣΗ» του Τάκη Σινόπουλου.

Θυμάσαι κάποιο από τα πρώτα ποιήματα που έγραψες;

Να μετρήσω το χρόνο που διάβηκε

Τώρα που άστρα παντού

Τώρα που ψύχρα παντού

Το καλοκαίρι

Αρρωστημένο
Άδειο
Φεύγει χάνεται

Στις άκρες των μαλλιών σου

Τόσος καιρός ,τόση αγωνία


Που πήγαινες τα βράδια

Τα βράδια

Που η θάλασσα ανάδυε

Το πράσινο του φεγγαριού


Που ονειρεύτηκες

Την Κυριακή
Την Κυριακή ενός Σεπτέμβρη

που όλο μεγαλώνει

Σαν φύλλο οπωροφόρου

Που δεν γεύτηκε την Άνοιξη

Στο λευκό του βυθού
Στο λευκό του βυθού – Λεωνίδας Κακάρογλου

Με τη δράση σου τα προηγούμενα χρόνια υπήρξες πόλος συσπείρωσης για τους ανθρώπους του πολιτισμού στα Χανιά. Οι άνθρωποι που βρέθηκαν στο πλάι σου, στα πρώτα δύσκολα βήματα, ποιοι ήταν;

Θα μπορούσα να αναφέρω για τις διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις, ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΠΑΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ ως πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕΚ, όπως και άλλοι πρόεδροι του ΔΗΠΕΘΕΚ, συμβούλια κινηματογραφικών εκδηλώσεων, δημοτικοί σύμβουλοι και φίλοι που συνεργάστηκαν στις προβολές του Φιρκά.


Θα υπήρξαν βέβαια και αυτοί που για τους δικούς τους λόγους έβαζαν τρικλοποδιές. Αν σου ζητούσα να μου πεις ποια θεωρείς ότι ήταν η πιο δύσκολη στιγμή σε αυτή την κινηματογραφική και λογοτεχνική διαδρομή, ποια πιστεύεις ότι είναι;


Ο στραγγαλισμός μου από τον Δημοτικό Κινηματογράφο, από την Δημοτική Αρχή Κατσανεβάκη και την Δημοτική Αρχή Σκουλάκη που σε όλες τις περιπτώσεις δεν με κάλεσαν να συνεχίσω την προσπάθεια τόσων χρόνων. Όλα αυτά τα χρόνια προσπάθησα το καλύτερο χωρίς αποζημίωση ή συμπαράσταση. Ακόμη και τώρα οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ Χανίων με κάλεσαν να γράψω ένα κείμενο μέχρι 400 λέξεις για τον ΚΗΠΟ!! Όλη μου η αφοσίωση στον κινηματογράφο σε 400 λέξεις!!

Ποιους ποιητές θα ξεχώριζες σήμερα;

Τίτος Πατρίκιος, Γιώργος Μαρκόπουλος, Γιώργος Βέης, Αντώνης Φωστιέρης, Μιχάλης Γκανάς, Γιώργος Χρονάς. Βέβαια η λίστα είναι ενδεικτική γιατί τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη της ποίησης είναι σημαντική και πραγματικά εντυπωσιακή και δεν καλύπτεται από ένα κατάλογο.

Και αν σου έλεγα να διαλέξεις κάποιες ταινίες για να ετοιμάσουμε ένα αφιέρωμα στο νέο ελληνικό κινηματογράφο, ποιες θα μου πρότεινες;

«ΘΙΑΣΟΣ» Αγγελόπουλος, «Μικρά Αγγλία » Παντ. Βούλγαρης, «Παρακαλώ Γύναίκες Μην Κλαίτε» Στ. Τσιώλης-Χρ.Βακαλόπουλος, «Ευδοκία» Αλέξης Δαμιανός, «Αυτή η νύχτα μένει» Νίκος Παναγιωτόπουλος, «Ταξίδι στη Μυτιλήνη» Λάκης Παπαστάθης. Τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη του Νέου Ελληνικού κινηματογράφου είναι εντυπωσιακή. Σε ένα πιθανό αφιέρωμα πρέπει να αναφερθούν οι όροι και οι συνθήκες που θα συνδέουν τις ταινίες.

Ημερολόγιο Ατομικόν Σμύρνη 1918
Ημερολόγιο Ατομικόν – Εν Σμύρνη 1918-1919 – Λεωνίδας Κακάρογλου


Λεωνίδα, είναι η χρονιά που συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Εσύ με τον πατέρα σου επισκεφθήκατε τα πατρογονικά εδάφη στο Σαλιχλή της Μικράς Ασίας. Είναι συγκλονιστική η περιγραφή που έχεις κάνεις στο βιβλίο «Ημερολόγιο Ατομικόν Γεωργίου Κακάρογλου – Εν Σμύρνη 1918-1919». Αυτή την περίοδο προετοιμάζεται μάλιστα η δεύτερη έκδοσή του. Ποιες στιγμές κρατάς ως πιο συνταρακτικές από εκείνη την επίσκεψη;

Όλο το ταξίδι ήταν μια μοναδική εμπειρία και μια συνάντηση της μνήμης με την λήθη. Το ποιο συνταρακτικό σημείο του ταξιδιού ήταν ο πηγαιμός μας στο Σαλιχλί τον γενέθλιο τόπο του πατέρα μου, που κάθε συνάντηση με ανθρώπους από κείνη την παλιά εποχή ήταν σαν να ξαναφτιάχναμε το ατελείωτο πουθενά, το πανταχού ελληνικό στοιχείο, όπως τις επιγραφές στην Έφεσο, που ήταν σαν να ξανάρχιζε ο χρόνος.

ΣΙΝΕΜΑΣΚΟΠ

Σαν σε ταινία παλιά χρωματιστή

Που ξαφνικός αγέρας παρασέρνει

Τα φύλλα ημερολογίου

Και τα χρόνια αλλάζουν

Έτσι κι οι μέρες μας φυλλοροούν

Μαζεύω τα φύλλα τους

Μα μεταξύ τους

Δεν ταιριάζουν

Για τις ερωτήσεις: Χρήστος Τσαντής

 

One thought

  1. Ένας Ποιητής του συναισθήματος που καταφέρνει να σε αγγίξει ακόμα και με το πιο μικρό του δημιούργημα!
    «Στο λευκό του βυθού», ένα δυνατό βιβλίο που απλά σε κερδίζει!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s