Κάρβουνα και διαμάντια – Ζαφειρία Μαμάτση

Θυμάται τον εαυτό της από το δημοτικό. Τότε που στο φτωχικό της σπίτι άναβε το μαγκάλι για ζεστασιά, μα υπήρχαν και εκείνες οι φωνές που έφερναν πάντα την παγωνιά.

Πέρασαν χρόνια από τότε, κι όμως τα κάρβουνα δεν έγιναν στάχτη. Μοιάζουν με βράχους που μένουν στο σκοτεινό βυθό, κρατώντας με δεσμά τα περασμένα. Νύχτωσε κι έξω βρέχει. Εκείνη κάθεται κοντά στο τζάκι, αποζητώντας την μοναξιά, κρατώντας μόνο ένα τετράδιο κι’ ένα στυλό. Κοιτάζει τη φωτιά που καίει τα ξύλα και φέρνει κι’ άλλες αναμνήσεις στο φως.

Πήγαινε γυμνάσιο όταν βρέθηκε μπροστά από μια βιβλιοθήκη. Ήταν η πρώτη φορά που αντίκριζε τόσα πολλά βιβλία, όμως μέσα της κάτι θαρρείς και την καθοδηγούσε. Προσπέρασε τόσους τίτλους με ευφάνταστα εξώφυλλα, μα τράβηξε ένα λευκό, μικρό φθαρμένο βιβλίο, που έγραφε με κόκκινα κεφαλαία γράμματα «ΠΟΙΗΜΑΤΑ». Αυτό ήταν. Άναψε μια φλόγα μέσα της δίχως να ξέρει το γιατί.

Άνοιξε το βιβλίο και άρχισε να διαβάζει. Τι ένιωσε; Συγκίνηση και μόνο. Συχνά αποζητούσε την ησυχία της κι όταν δεν την έβρισκε κατέφευγε στην απόλυτη ελευθερία, τη θάλασσα.

Συνήθιζε να κάθεται σ’ ένα πέτρινο παγκάκι και να την κοιτά. Έβλεπε καράβια να χάνονται στ’ ανοιχτά κι εκείνη έγερνε στην αγκαλιά φίλης αγαπημένης.

Κύλησαν τόσα δάκρυα, μα έγιναν χαμόγελα κάποτε. Ήταν τότε που αγνάντευε ένα ηλιοβασίλεμα στον μακρινό ορίζοντα, ενώ της στεριάς τα φώτα κρύβονταν στη λησμονιά της πρύμης. Εκεί που έσβηναν γκρίζα σύννεφα και στη θέση τους άναβαν αστέρια τόσο λαμπερά, που έμοιαζαν με διαμάντια μέσα στο μαύρο τ’ ουρανού.

Τόσα ταξίδια… Ώσπου τελικά βρήκε την Ιθάκη της. Την αγάπη για το γράψιμο. Εκεί που η καρδιά έβαλε ρότα.

Ζαφειρία Μαμάτση


ΤΟ ΜΑΓΚΑΛΙ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ

Γιώργος Ηλιάδης – Το μαγκάλι

Ο Ιορδάνης ετοιμάζεται να παρουσιάσει στην γενέτειρά του το πρώτο του βιβλίο. Το ταξίδι του από την Αθήνα στο Ηράκλειο και η επιστροφή στην Κρήτη έπειτα από αρκετά χρόνια, φέρνουν στην επιφάνεια τα παιδικά του χρόνια, με τις ιστορίες δίπλα στο μαγκάλι και τα πρώτα του βήματα στη ζωή. Το ταξίδι του αναπλάθει την ατμόσφαιρα μιας εποχής που χάθηκε, μα δεν διαγράφηκε από την ατομική και συλλογική μνήμη.

Ο αναστοχασμός του μας οδηγεί μακριά, ως τις ρίζες και τις απαρχές της γραφής και της ανάγνωσης, στη Κίνα, στη Βαβυλώνα, στην αρχαία Αίγυπτο, στην Αθήνα. Ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να συνταξιδέψει με τους Βυζαντινούς και, αργότερα, με τους σταυροφόρους στους «Δρόμους του Μεταξιού», να νιώσει την ατμόσφαιρα της πολιορκίας του Χάνδακα, να αναπνεύσει το ζωογόνο αέρα της Ιστορίας…
Το ταξίδι της επιστροφής του Ιορδάνη στην πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε, δεν είναι απλό. Και αν αναρωτιέσαι πως σχετίζονται τα λαϊκά παραμύθια, η θρησκεία, το Παρίσι, ο Μάης του 1968, η Τρούμπα, ένας γάμος, ένα διαζύγιο και ένα βιβλίο, με τους Σουμέριους, τον Γουτεμβέργιο και την ιστορία της τυπογραφίας, τότε κάνε τον κόπο να διαβάσεις… Αν αναρωτιέσαι, θα πει πως και το δικό σου μαγκάλι σιγοκαίει ακόμα!
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Διαβάστε περισσότερα: https://ekdoseis-radamanthys.webnode.gr/products/giorgos-iliadis-to-magkali/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s