Βιβλία

Οι άνθρωποι του Αυγούστου – Σχόλια για το βιβλίο του Κώστα Βελούτσου

Ο Χαρίτων Γιωτάκης, γράφει για το βιβλίο: Οι άνθρωποι του Αυγούστου

Κατά την γνώμη μου, είναι από τις λίγες φορές που ένας δημιουργός έχει να μας πει τόσα πολλά μέσα σε λίγες σελίδες! Το να καταφέρεις να εντρυφήσεις στον ανθρώπινο συναισθηματισμό, να ανακαλύψεις αλήθειες και τελικώς να παρουσιάσεις ένα τέτοιου μεγέθους ψυχογράφημα, δεν είναι κάτι απλό ούτε πρόκειται για κάτι το οποίο μπορεί ο καθένας να κατορθώσει…

Μόλις τελείωσα –για δεύτερη φορά– την ανάγνωση του προσφάτου έργου του συγγραφέως Κωνσταντίνου Βελούτσου και έχω να παρατηρήσω τα εξής: έχοντας μελετήσει με προσοχή το συνολικό λογοτεχνικό έργο του, βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να μπορώ να διαπιστώσω ότι πρόκειται για τους λίγους εκείνους συγγραφείς οι οποίοι μετά από κάθε νέο τους πόνημα παρουσιάζονται βελτιωμένοι ως δημιουργοί, γεγονός το οποίο αφήνει μια αίσθηση πληρότητας στον αναγνώστη ο οποίος, πλέον, «αδημονεί» για την ανάγνωση του επομένου έργου τους!

Αυτή τη φορά ο κ. Βελούτσος ξεπέρασε τον εαυτό του, παρουσιάζοντάς μας ένα σύγγραμμα πλήρες από κάθε άποψη. Το μυθιστόρημά του «ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ», είναι ένα άρτιο σύγγραμμα. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό δράμα, το οποίο εμβαθύνει με δυναμικό τρόπο στη συμπεριφορά των ανθρώπων –μέσω των πρωταγωνιστών χαρακτήρων– όταν αυτοί βιώνουν μια απώλεια.

Αναλύοντας ένα θέμα βατό και συνηθισμένο (αφού με αυτό έχουν ασχοληθεί, πολλάκις, οι συγγραφείς στην παγκόσμια λογοτεχνία), καταφέρνει να αποδώσει μια νέα οπτική/συναισθηματική πλευρά του ψυχικού πόνου και αυτό από μόνο του μετατρέπει το εν λόγω πόνημα σε έργο αξιώσεων!

Οι εναλλαγές στους εσωτερικούς διαλόγους και τις συναισθηματικές αναζητήσεις των πρωταγωνιστών χαρακτήρων, είναι συνεχείς και αναπάντεχες μερικές φορές, «αναγκάζοντας» τον αναγνώστη σε συνεχή προσήλωση κρατώντας του αμείωτο το ενδιαφέρον…

…Προχωρώντας στις σελίδες του βιβλίου, ξετυλίγεται μπροστά σου μια ολόκληρη φιλοσοφία και στάση ζωής για ένα γεγονός το οποίο όλοι οι άνθρωποι έχουν ήδη ή πρόκειται να βιώσουν τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια του βίου τους…

Το σύγγραμμα αυτό, κατά την άποψή μου, σε διδάσκει… σε διδάσκει να είσαι απλός, διότι, όπως διαπιστώνεις κατά την ανάγνωσή του, το δύσκολο δεν είναι να είσαι πολυπράγμων, αλλά φυσικός, απλοϊκός, ανεπιτήδευτος…

Οι ταχείες εναλλαγές στις σκέψεις και τους εσωτερικούς μονολόγους των πρωταγωνιστών, δίνουν στον αναγνώστη τροφή για περισσότερες και πιο προωθημένες αναζητήσεις και παρουσιάζουν πολύπλευρα και ολοκληρωμένα κάθε πτυχή του συναισθηματικού κόσμου στον οποίο έχουν μεταβεί, χωρίς τη θέλησή τους, οι «ήρωες» του μυθιστορήματος. Πρόκειται ένα έργο το οποίο απαιτεί προσήλωση αλλιώς δεν πρόκειται να αντιληφθείς τα υπέροχα νοήματα που σου μεταδίδει. Παρόλα αυτά ολοκληρώνοντάς το, δεν έχεις ούτε την παραμικρή αμφιβολία για όλα εκείνα που ο συγγραφέας, εντέχνως, επιχείρησε να σου μεταδώσει. Ο έντονος προβληματισμός και η αίσθηση άσκησης αυτοκριτικής, είναι μερικά από τα συναισθήματα/κέρδη που σου αφήνει η ανάγνωσή του.

Το βιβλίο μάς παρουσιάζεται δεμένο σε μια καλαίσθητη προσεγμένη (από όλες τις απόψεις) έκδοση. Επίσης, η κατάλληλη γραμματοσειρά και το διάστιχο κάνουν τις σελίδες να κυλούν ευχάριστα.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να παρατηρήσω τα εξής: κατά την γνώμη μου, είναι από τις λίγες φορές που ένας δημιουργός έχει να μας πει τόσα πολλά μέσα σε λίγες σελίδες! Το να καταφέρεις να εντρυφήσεις στον ανθρώπινο συναισθηματισμό, να ανακαλύψεις αλήθειες και τελικώς να παρουσιάσεις ένα τέτοιου μεγέθους ψυχογράφημα, δεν είναι κάτι απλό ούτε πρόκειται για κάτι το οποίο μπορεί ο καθένας να κατορθώσει.

Ο κ. Βελούτσος δεν κέρδισε τυχαία αυτό το λογοτεχνικό στοίχημα. Η ανάλυση των συμπεριφορών, καθώς επίσης και η δίχως κανέναν προβληματισμό αναγνώριση βίαιων συναισθημάτων, όπως ο πόνος, η πίεση, ο φόβος και πάνω απ’ όλα η απώλεια, ήταν μέρος της καθημερινότητάς του. Αυτό που για τους περισσότερους είναι σενάριο ταινίας, ο κ. Βελούτσος το ζούσε καθημερινά, χωρίς ποτέ να του γίνει συνήθεια.

Ο λογοτέχνης Κωνσταντίνος Βελούτσος, κατόρθωσε να συγγράψει αυτό το έργο, διότι ήταν –τρόπον τινά– μέρος του ψυχικού κόσμου στον οποίο βημάτισε εκείνος και οι συνάδελφοί του. Μόνον ένας σύγχρονος ανώνυμος ήρωας, ο οποίος πάλευε καθημερινώς με τον κίνδυνο –χωρίς δευτέρα σκέψη– αψηφώντας τη ζωή του για να σώσει την περιουσία, ακόμη και την ίδια τη ζωή των συμπολιτών του, χωρίς να ζητήσει ποτέ του καμία ανταμοιβή, θα μπορούσε να γνωρίζει την αλήθεια της ψυχής για να την περιγράψει σε ένα χαρτί!

Κλείνοντας τις παρατηρήσεις μου, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Βελούτσο για αυτήν την απολαυστική ανάγνωση, ευχόμενος υπέροχα λογοτεχνικά ταξίδια στο έργο του συνολικά. Συγχαρητήρια Κώστα!…

Χαρίτων Γιωτάκης.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, Κωσταντίνος Βελούτσος, Εκδόσεις Ραδάμανθυς.

Για παραγγελίες του βιβλίου, δείτε  εδώ:

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

Οι άνθρωποι του Αυγούστου, Κώστας Βελούτσος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s