Ποίηση

NECESSITAS

ΜΟΙΡΑΙ – Παναγιώτης Βρισιμιτζάκης, 1929

«Μέσ’ τη δημιουργία, μια θεά: η Ανάγκη»

Οι μοίρες

Πάνω στους ουρανούς είν’ οι θεοί κρυμένοι!

Κόρες της Νύχτας: Η τυφλή Κλωθώ υφαίνει

το νήμα της στο μυστικό τ’ αδράχτι. Κλώθει 

η Λάχεσις όσους μας τυραννούνε πόθοι.

Ανόητα η Άτροπος την πρεπομένη

τυλιγαδιάζει τύχη μας αφηρημένη.

Το νήμα της ζωής μας που της παρεδόθη

στο θάνατο σκορπίζει δίχως να το νιώθει.

Χωρίς συνείδηση, όπως μικροί σαλιάγκοι

σερνάμενοι στη γη χαράζουνε πιγμένο

σε φωτεινή γραμμή αφρό, έτσι κι οι μοίρες

γυρνώντας μαύρο νήμα στ’ αδραχτιού τις γύρες

κλώθουν κουτά ότ’ είναι καθενός γραμμένο.

Μέσ’ τη δημιουργία, μια θεά: η Ανάγκη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s