Ποίηση

Στον Θανάση Βέγγο

Μ’ ένα θίασο- μπουλούκι πρωτοβγήκα στο κλαρί.

Γύριζα τις πολιτείες, τ’ όνειρο έπαιρνε ζωή.

 

Κι έτσι πάντα προσπαθούσα να γλυκαίνω την καρδιά,

έδινα ό,τι κι αν είχα, μα δεν ήταν αρκετά.

 

Στης ζωής μου τη γαλέρα ύψωσα ένα πανί.

Κόντρα είχα τον αέρα κι εγώ τράβαγα κουπί.

 

Σου μιλώ για ένα έργο που το έχεις ξαναδεί,

σ’ ένα ρόλο-που ’χει εσένα- πάντα πρωταγωνιστή..

 

Κάθε μέρα και ταξίδι, μ’ εισιτήριο φτηνό,

τ’ όνειρο όμως της ζωής μας είναι πάντοτε ακριβό.

 

Στης ζωής μου τη γαλέρα τράβηξα πολύ κουπί,

Κόντρα είχα τον αέρα κι ό,τι είχα ονειρευτεί.

Χ. Τσαντής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s