Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος

Ντοκουμέντα- Ένας μύθος και η ιστορία του-τέταρτο μέρος

Η «Συμφωνία!».

 γκουέρνικα

Ο «μύθος» λέει πως το «Σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντρομπ» ήταν αναγκαίο. Γιατί έτσι κερδήθηκε χρόνος από τη Σοβιετική Ένωση, για την προετοιμασία της, στο δρόμο προς την πολεμική αναμέτρηση. Όμως αυτόματα τίθεται το ερώτημα. Από το 1933 που ανέβηκαν οι Ναζί στην εξουσία-με δεδηλωμένο στόχο τους την Σοβιετική Ένωση-τί μέτρα πάρθηκαν; Ή μήπως τελικά-όπως φαίνεται μέσα από τις δηλώσεις του ίδιου του Στάλιν-δεν πίστευαν ότι τα πράγματα θα οδηγηθούν εκεί;

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η Αγγλία, η Γαλλία, οι Η.Π.Α. άφησαν μόνη της την Σοβιετική Ένωση. Φυσικά!

Γιατί; Υπήρχε κανένας που πίστευε πραγματικά πως οι ιμπεριαλιστές θα τρέξουν να βοηθήσουν την Ε.Σ.Σ.Δ.; Δεν είναι αφέλεια να πιστεύει ή να προσμένει κανείς κάτι τέτοιο; Και σε τελευταία ανάλυση γιατί να προστρέξει κανείς να βοηθήσει μια χώρα που έχει υπογράψει αμοιβαίο σύμφωνο με τη Ναζιστική Γερμανία και μάλιστα έχει ήδη πάρει μερίδιο απ’ την πίτα;

Κακά τα ψέματα!

Αν ο Στάλιν είχε την ικανότητα να διαπιστώσει πως, πολύ σύντομα, η χώρα του θα δεχόταν επίθεση, δεν θα εξολόθρευε τη συντριπτική πλειοψηφία του στελεχικού δυναμικού του κόμματος και του στρατού. Δεν θα έπεφτε στις συνεχείς παγίδες της γερμανικής κατασκοπείας.

Δεν θα σιωπούσε στους διωγμούς των γερμανών κομμουνιστών.

Δεν θα εγκατέλειπε την Ισπανία.

Δεν θα άφηνε τις ένοπλες δυνάμεις-όπως θα δούμε αργότερα-με σοβαρές ελλείψεις στην υλικοτεχνική τους υποδομή.

Δεν θα υπέγραφε σύμφωνο διαμελισμού της Πολωνίας.

Δεν θα κατακτούσε άλλα κράτη.

πολωνιαΔεν θα έσπερνε τη σύγχυση στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα με την αλλοπρόσαλλη τακτική του, υπογράφοντας σύμφωνα διαμελισμού κρατών με τη Ναζιστική Γερμανία. Δεν θα μιλούσε πότε για «σοσιαλφασίστες» και πότε για «συμμάχους στο «λαϊκό μέτωπο». Θα είχε από καιρό δημιουργήσει τις συμμαχίες του χωρίς να ταλαντεύεται πότε από εδώ και πότε από εκεί.

Αυτό για το οποίο υποτίθεται πάλευε να αποφύγει ο Στάλιν, το να μη βρεθεί δηλαδή μόνη της η Σοβιετική Ένωση απέναντι στη Ναζιστική Γερμανία, αυτό και έγινε τελικά. Κι είναι γνωστό ότι οι «σύμμαχοι» μπήκαν στη μάχη αφού είδαν προς τα που κλείνει η ζυγαριά.

Και πώς να είναι διαφορετικά όταν και ο ίδιος ο Στάλιν ακολούθησε, όπως και οι «σύμμαχοι» την τακτική του κατευνασμού της ναζιστικής Γερμανίας, προσφέροντας γή και ύδωρ στους ναζί;

Γιατί να δεχτούν κάποιες χώρες την προσφορά διπλωματικής υποστήριξης από μέρους του, όταν γνώριζαν τις άριστες οικονομικές σχέσεις ανάμεσα στην Σοβιετική Ένωση και τη Γερμανία;

συμφωνο μοναχουΚαι φυσικά δεν βγαίνουν λάδι οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Γαλλία, για την πολιτική που επέλεξαν. Αλλά είναι το ίδιο πράγμα, ίδιες οι προσδοκίες, από μία χώρα καπιταλιστική και ίδιες από μία που μιλά στο όνομα της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού;

 Μόνο στην περίοδο που ήταν σε ισχύ το Σύμφωνο, ανάμεσα στην Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση, οι Ναζί προμηθεύτηκαν από την ΕΣΣΔ 865.000 τόνους πετρέλαιο, 648.000 τόνους ξυλεία, 14.000 τόνους χαλκού και 1,5 εκατομμύριο τόνους σιτηρά!!

 Οι ίδιοι οι γερμανοί είχαν καταλάβει πολύ καλά ότι ο Στάλιν είχε πέσει στην παγίδα τους και ενίσχυαν αυτή τη τακτική.

Δεν είναι καθόλου τυχαία η δήλωση του Χίτλερ στις 9/7/1939 όταν προετοίμαζε την εισβολή στην Πολωνία:

«H σοβιετική κυβέρνηση δεν θα πολεμήσει εναντίον μας. […] Οι Σοβιετικοί δεν θα επαναλάβουν το λάθος του Τσάρου να αιμορραγήσουν μέχρι θανάτου για τη Βρετανία. Θα προσπαθήσουν αντιθέτως να πλουτίσουν οι ίδιοι, πιθανώς εις βάρος των κρατών της Βαλτικής ή της Πολωνίας, δίχως να εμπλακούν οι ίδιοι σε στρατιωτικές επιχειρήσεις».

Ο δολοφονημένος στρατηγός Κριβίτσκι την ίδια περίπου περίοδο γράφει στο βιβλίο του για μία συνάντηση που είχε στις 2/8/1935 με τους υπεύθυνους του εξωτερικού τμήματος της μυστικής αστυνομίας, της περιβόητης Νικαβέντε:

«Ο επικεφαλής του εξωτερικού ήταν παρών στη τελευταία συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου. Ξέρετε τί είπε το αφεντικό (Στάλιν) σε αυτή την συνεδρίαση; Είπε, πώς θα μπορούσε ο Χίτλερ να μας κηρύξει τον πόλεμο, τώρα που μας παραχώρησε ένα τόσο σημαντικό δάνειο; Είναι αδύνατον. Οι επιχειρηματικοί κύκλοι είναι πολύ ισχυροί στη Γερμανία και έχουν μεγάλη επιρροή».

  Αλλά και παλιότερα, ο τότε υπεύθυνος του γραφείου πληροφοριών του Στάλιν στην εφημερίδα «Ισβέστια», στις 15/7/1934 έγραφε:

«Δεν υπάρχει λόγος ο γερμανικός φασισμός και η Σοβιετική Ρωσία να μη συμβαδίζουν, αφού και η φασιστική Ιταλία και η Σοβιετική Ρωσία είναι καλές φίλες!».

Στις 14 Αυγούστου 1939, ο Ρίμπεντρομπ (υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας) τηλεγράφησε στον γερμανό πρεσβευτή στη Μόσχα, με την εντολή να φτάσει το μήνυμα στον ίδιο τον Στάλιν:

«Εξ ονόματος του Φύρερ. H κρίση που δημιουργήθηκε στις γερμανοπολωνικές σχέσεις λόγω της βρετανικής πολιτικής και οι προσπάθειες για συμμαχία, που είναι αλληλένδετες με αυτή την πολιτική, καθιστούν μια τάχιστη διευκρίνιση των γερμανοσοβιετικών σχέσεων απαραίτητη. Διαφορετικά, τα πράγματα μπορεί να στραφούν προς μια κατεύθυνση, που θα στερούσε και από τις δύο κυβερνήσεις την πιθανότητα να αποκαταστήσουν τη γερμανοσοβιετική φιλία και εν καιρώ να αποσαφηνίσουν από κοινού εδαφικά ζητήματα στην Ανατολική Ευρώπη. Είμαι διατεθειμένος να πραγματοποιήσω μια σύντομη επίσκεψη στη Μόσχα ούτως ώστε, εξ ονόματος του Φύρερ, να εκθέσω τις απόψεις του Φύρερ στον κύριο Στάλιν».

 Στις 19 Αυγούστου φτάνει στο Βερολίνο τηλεγράφημα από τον γερμανό πρεσβευτή στη Μόσχα:

230px-MolotovRibbentropStalin«H σοβιετική κυβέρνηση συμφωνεί να έρθει ο υπουργός Εξωτερικών του Ράιχ στη Μόσχα, μία εβδομάδα μετά την υπογραφή της οικονομικής συμφωνίας. Ο Μολότωφ δήλωσε ότι αν το συμπέρασμα της οικονομικής συμφωνίας δημοσιοποιηθεί αύριο, ο υπουργός Εξωτερικών του Ράιχ θα μπορούσε να φτάσει στη Μόσχα στις 26 ή στις 27 Αυγούστου. Ο Μολότωφ μου έδωσε ένα σχέδιο του συμφώνου μη επιθέσεως. Λεπτομερής περιγραφή των δύο συζητήσεων που είχα σήμερα με τον Μολότωφ, καθώς και το κείμενο του σοβιετικού σχεδίου, ακολουθούν αμέσως αυτό το τηλεγράφημα».

Οι Γερμανοί απαντούν με προσωπικό τηλεγράφημα του Χίτλερ στον Στάλιν:

«Κατά τη γνώμη μου με δεδομένες τις προθέσεις των δύο κρατών να εισέλθουν σε μια νέα σχέση το ένα με το άλλο, είναι επιθυμητό να μη χαθεί καθόλου χρόνος (βιαζόταν να επιτεθεί στην Πολωνία κι ήθελε να διευκρινιστούν τα ζητήματα πρωτύτερα). Γι’ αυτό προτείνω και πάλι να δεχθείτε τον υπουργό Εξωτερικών μου την Τρίτη 22 Αυγούστου ή το αργότερο την Τετάρτη 23 Αυγούστου. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ράιχ έχει πλήρεις εξουσίες να καταρτίσει και να υπογράψει το σύμφωνο μη επιθέσεως […]. Παραμονή του υπουργού Εξωτερικών στη Μόσχα μεγαλύτερη της μιας ή δύο ημερών το πολύ είναι αδύνατη δεδομένης της διεθνούς κατάστασης. Θα ήμουν ευτυχής να λάβω σύντομα την απάντησή σας».

Κι ο Στάλιν ανταπαντά ως εξής:

«Προς τον Καγκελάριο του Γερμανικού Ράιχ, A. Χίτλερ:

Σας ευχαριστώ για το γράμμα σας. Ελπίζω ότι το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επιθέσεως θα επιφέρει μια αποφασιστική στροφή προς το καλύτερο στις πολιτικές σχέσεις μεταξύ των χωρών μας. Οι λαοί των χωρών μας έχουν ανάγκη ειρηνικές σχέσεις μεταξύ τους. H συγκατάθεση της γερμανικής κυβέρνησης στην ολοκλήρωση ενός συμφώνου μη επιθέσεως παρέχει το θεμέλιο για την εξάλειψη της πολιτικής έντασης, για την εγκαθίδρυση της ειρήνης και της συνεργασίας μεταξύ των χωρών μας. H σοβιετική κυβέρνηση μου έδωσε εντολή να σας πληροφορήσω ότι συμφωνεί να φτάσει ο κύριος Φον Ρίμπεντροπ στη Μόσχα στις 23 Αυγούστου.

I. Στάλιν»

Κάτω από αυτή την οπτική δεν μοιάζει καθόλου με αναγκαστικό ελιγμό η υπογραφή του Συμφώνου. Ίσως να φέρνει περισσότερο σε μία λογική εξέλιξη των πραγμάτων. Έρχεται περίπου ως επακόλουθο μιας τακτικής, που έχει στο στόχαστρο της τη μοιρασιά του κόσμου.

Ουσιαστικά και η συζήτηση για το ποιός κέρδισε χρόνο, αφορά κυρίως τη Ναζιστική Γερμανία. Αυτή κέρδισε πολύτιμο χρόνο προετοιμασίας για την επίθεση, που πολλά χρόνια τώρα είχε ως διακηρυγμένο στόχο.

Δεν σας κάνει εντύπωση;

Πώς γίνεται ένα κράτος να υπογράφει σύμφωνο με ένα άλλο, όπου η κυβέρνησή του έχει διακηρυγμένο στόχο την εκμηδένιση του εταίρου του;

Μάλιστα, χωρίς να τεθεί όρος να αρθεί-έστω φραστικά-ο στόχος της Ναζιστικής χούντας για την επίθεση ενάντια στην Ε.Σ.Σ.Δ.!

Χωρίς να τεθεί όρος να μπει τέλος στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στον διωγμό Εβραίων, κομμουνιστών, αντιφρονούντων;

Αλλά πώς θα μπορούσε ο Στάλιν να θέσει τέτοιον όρο όταν στην χώρα του πρωτοστατεί ο ίδιος στους διωγμούς ανακαλύπτοντας παντού εχθρούς;

  • Με τη συμφωνία που υπογράφτηκε στη Μόσχα, οι δύο χώρες υποχρεώνονται να μην επιτεθεί η μία στην άλλη. Επίσης καθεμία πρέπει να μείνει ουδέτερη, αν η άλλη αναμιχθεί σε πόλεμο.

 Και στο μυστικό πρωτόκολλο προβλέπονταν τα εξής:

  • H Πολωνία θα χωριστεί μεταξύ των δύο χωρών με σύνορα τους ποταμούς Νάρεφ, Βιστούλα και Σαν.
  • Με εξαίρεση τη Λιθουανία οι χώρες της Βαλτικής και η Φινλανδία θ’ ανήκουν στη σοβιετική σφαίρα επιρροής.
  • Οι γερμανικές μειονότητες της σοβιετικής σφαίρας (υπάρχουν στις βαλτικές χώρες, στη Βεσσαραβία και στην Μπουκοβίνα) θα πρέπει να την εγκαταλείψουν.

Χρήστος Τσαντής Απρίλης 2013

1 reply »

  1. Aν και τα περισσότερα απο τα ντοκουμέντα είναι ήδη γνωστά,συνεχίστε την κατάρριψη των μύθων του σταλινισμού.
    Του σταλινισμού που εκτός απο τα άλλα του εγκλήματα,το βασικότερο κατά την γνώμη μου,είναι η κατασυκοφάντηση της έννοιας σοσιαλισμός που απο ελπίδα για τους λαούς κατάντησε στα χέρια αδίστακτων γραφειοκρατών,κατάρα και παράδειγμα προς αποφυγήν.
    Και είναι τραγικό σήμερα στη χώρα μας να υπάρχουν πολιτικοί χώροι που ομνύουν στα εγκληματικά αυτά καθεστώτα και τα επαναφέρουν σαν πρότυπα του σοσιαλισμού που ευαγγελίζονται.
    Με τιμή.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s