Ποίηση

Συνάντηση

Απόψε συναντιόμαστε στη μέση άδειου δρόμου.

Γύρω φυσάει

παγωνιά

η υπομονή του κόσμου…

 

Χρόνια που πέρασαν

κρυφά

 ρημάξαν τη ψυχή μας,

με δάνεια στις τράπεζες μετράμε την τιμή μας…

 

Όσοι πολύ μιλήσανε

 έπαψαν να μιλάνε,

όσοι το στόμα κλείσανε

σαν ένοχοι πονάνε…

 

Ένα μονάχα θα σου πω

 κι ας είμαι ξένο σώμα,

δεν θέλω άλλη υπομονή

να σου βαστά το στόμα…

 

Δως μου το χέρι.

Κράτα με.

Αυτό υπάρχει μόνο.

Τα πάθη όλα,

 τη ζωή

 κουβάλα τη στον ώμο…

 

Χ. Τσαντής Φλεβάρης 2013

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s