εχιναδες

Τη θάλασσα τη ρώτησα:

 « γιατί να σ’ αγαπήσω;»

Κογχύλι μ’ αποκρίθηκε κι είπε να σου μιλήσω.

 

Πέλαγος χωρίς φουρτούνες

 είναι λίμνη στα βουνά

με σκαριά παροπλισμένα κι αταξίδευτα πανιά.

 

Όταν κοιτάς τη θάλασσα,

ποτέ μη λησμονήσεις,

κογχύλια έχει να μιλά και πέλαγα να ζήσεις.

 

Όλα τα δώρα του βυθού,

σινιάλο και σημάδι.

Φάρος,

να βρεις τη ρότα σου,

σαν άστρα στο σκοτάδι.

Χ. Τσαντής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

About Χρήστος Τσαντής - Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Εκδόσεις βιβλίων, εκδόσεις Ραδάμανθυς, Βιβλία, λογοτεχνία, Ψυχολογία, ιστορία, πολιτισμός, άρθρα γνώμης

Κατηγορία

Ποίηση

Ετικέτες

, , , , ,