Η Ανατομία μιας Παράνοιας
Πάνος Γρηγοριάδης
Από το τεύχος 15 του περιοδικού «Ραδάμανθυς»
«Ετελείωσεν ο πόλεμος! Όμως ο πόλεμος δεν τέλειωσεν ακόμα.
Γιατί κανένας πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ!»
Μ. Αναγνωστάκης
Ραδάμανθυς – Τεύχος 15 – ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ
Διαβάζω από τη Βικιπαίδεια: «Η παράνοια είναι διαταραχή του περιεχομένου της σκέψεως που χαρακτηρίζεται από την παρουσία παραληρηματικών ιδεών και γενικευμένη δυσπιστία προς τους άλλους. Είναι κεντρικό σύμπτωμα της ψύχωσης. Ορίζεται ως διαδικασία της σκέψης που δημιουργεί ψευδείς απειλές για το άτομο με σκοπό την απόδοση ευθυνών στον εξωτερικό κόσμο. Η παρανοϊκή σκέψη περιλαμβάνει ιδέες καταδίωξης ή και συνωμοσίας».
Στις 28 Φεβρουαρίου, με την έναρξη της επίθεσης «Επική Οργή» των Τραμπ–Νετανιάχου στο Ιράν, διαπράχθηκε ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα πολέμου κατά της ανθρωπότητας και το πιο φρικτό σε μαθητική κοινότητα στην παγκόσμια ιστορία. Ο στόχος: ένα σχολείο θηλέων με παιδιά ηλικίας έξι έως δώδεκα χρονών στην πόλη Μινάμπ του νοτίου Ιράν. Ο βομβαρδισμός σκότωσε 168 κορίτσια μαζί με τους δασκάλους τους την ώρα του μαθήματος. Ο ΟΗΕ και ανεξάρτητες οργανώσεις κάνουν λόγο για κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και πρωτοφανές «έγκλημα πολέμου». Η παραπομπή των Τράμπ–Νετανιάχου στο Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων Πολέμου θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη και αυτονόητη για τη διεθνή κοινότητα. Αντ’ αυτού, σιωπή.
Ο Νετανιάχου, παρότι έχει χαρακτηριστεί επίσημα «εγκληματίας πολέμου» για τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού στη Γάζα και την παράνομη κατοχή της Δυτικής Όχθης, συνεχίζει τις ωμές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτή τη φορά ισοπεδώνει τον νότιο Λίβανο, πλήττοντας νοσοκομεία και σχολεία, με νεκρούς αμάχους, μεταξύ αυτών και μη αρεστούς δημοσιογράφους, και τουλάχιστον ένα εκατομμύριο εκτοπισμένους. Υπάρχουν μαρτυρίες για χρήση των απαγορευμένων βομβών λευκού φωσφόρου.
Ο ανεξάρτητος ειδησεογραφικός οργανισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων (HRANA), με έδρα την Αμερική, μεταδίδει πως μέχρι αυτή τη στιγμή υπάρχουν 1.398 νεκροί άμαχοι, μεταξύ αυτών 217 παιδιά. Ο Τραμπ, με κυνισμό, δηλώνει ότι η επιχείρηση στη Μέση Ανατολή θα είναι μια «σύντομη εκδρομή». Η ίδια πραγματικότητα επιχειρείται να εδραιωθεί και στο Ιράν. Οι δύο ισχυροί σύμμαχοι σπέρνουν τον τρόμο των βομβών από ξηρά και αέρος. Εκτός από τους στρατιωτικούς στόχους και τις ενεργειακές υποδομές, προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή, βάλλουν κατά αμάχων σε νοσοκομεία, σε πλατείες με διαδηλωτές και κατοικίες στην Τεχεράνη. Τα διεθνή πρακτορεία και ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι κάνουν λόγο για πολλούς εγκλωβισμένους κάτω από τα ερείπια.
«Ειρήνη διά της ισχύος» διακηρύττει ο Ν. Τράμπ και, ως ένας νέος «Άγγελος του Καλού», θα σώσει την ανθρωπότητα από τους πανταχόθεν «κακούς». «Είναι τιμή μου να σκοτώνω τους κακούς Ιρανούς…» ομολογεί χωρίς κανένα ενδοιασμό. Δεν διστάζει να εξοντώσει ύπουλα την ηγεσία του Ιράν την ώρα που διεξάγονται συνομιλίες. Σαν χολιγουντιανή ταινία, ο Τραμπ παρακολουθεί καρέ-καρέ, από ειδικό θάλαμο, την επιχείρηση εξόντωσης του Αγιατολάχ Χαμενεί και μεγάλου μέρους της ιρανικής ηγεσίας και δηλώνει ενθουσιασμένος για τα εξαιρετικά αποτελέσματα και την ακρίβεια των πυραύλων που έκαναν σκόνη την κατοικία του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη της χώρας. Πριν λίγο καιρό είχε «απολαύσει» με τον ίδιο τρόπο και την καταδρομική επιχείρηση αιχμαλωσίας του Μαδούρο στο σπίτι του στη Βενεζουέλα και την εξόντωση των τριακοσίων Κουβανών φρουρών του. Είναι φανερό πως έχει στερηθεί τα video games στην παιδική του ηλικία.
Μοιάζει να αγνοεί την κουλτούρα και την παράδοση του Ιράν ως ενός λαού διαφορετικού από τα δυτικά πρότυπα και το μόνο που θα καταφέρει η επίθεση είναι να οδηγήσει αυτόν τον ιστορικό λαό σε συσπείρωση με το, πέραν πάσης αμφιβολίας, καταπιεστικό θεοκρατικό καθεστώς. Ως γνωστόν, τα καταπιεστικά καθεστώτα πέφτουν από την οργή των λαών τους και όχι από τις βόμβες μιας ξένης εχθρικής χώρας.
Η πονηρή γηραιά αλεπού συνεχίζει να «παίζει», την ώρα που η χερσαία επέμβαση των χιλιάδων επίλεκτων πεζοναυτών δείχνει να είναι προ των πυλών, υπαινισσόμενος διαπραγματεύσεις ώστε να κερδηθεί ο αναγκαίος χρόνος της μετάβασης των στρατευμάτων στον κόλπο. Ο Τραμπ δεν κρύβει την αδυναμία του να συμπεριφέρεται ως άλλος καουμπόης, που μπαίνει στο σαλούν, βγάζει το περίστροφο και σκοτώνει όποιον δεν του αρέσει.
Τα γεράκια του Πενταγώνου και ο αιμοσταγής υπουργός πολέμου (βετεράνος πεζοναύτης) μιλούν για την «πύλη της κολάσεως» και για το «ευχαριστώ» που θα έπρεπε να εισπράξει από τον κόσμο, τους ηγέτες και τον Τύπο. «Άβε Καίσαρα, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν», φαίνεται να αξιώνει ως νέος Καίσαρας. Ο Τραμπ και το επιτελείο του προκαλούν ενεργειακή ασφυξία στην Κούβα, απειλούν με κατοχή τη Γροιλανδία, το Μεξικό, τον Καναδά. Δαιμονοποιεί τους μετανάστες και συστήνει ειδικό σώμα καταστολής, δολοφονώντας εν ψυχρώ τους υπερασπιστές τους.
Τι συμβαίνει; «Τρικυμία εν κρανίω», διαβάζω από τη Βικιπαίδεια: «Όταν κάποιος είναι πολύ μπερδεμένος και σε σύγχυση, σαν να έχει συμβεί τρικυμία μέσα στο μυαλό του». Ή κάτι ακόμα περισσότερο;
Αν η εισβολή στην Ουκρανία είχε κάποια προσχήματα για την «προστασία» των ρωσόφωνων πληθυσμών της Ανατολικής Ουκρανίας, στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής στερείται παντελώς κάθε νόμιμου επιχειρήματος. Είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για ιμπεριαλιστική επέμβαση για τα συμφέροντα και μόνο του κεφαλαίου: τα πετρέλαια, το υγροποιημένο φυσικό αέριο, τον έλεγχο των στενών του Ορμούζ, τα κέρδη της βιομηχανίας των όπλων και την εγκληματική κυριαρχία του Ισραήλ στην περιοχή.
Το έργο είναι γνωστό και πλέον δεν πείθει κανέναν, ούτε καν στο εσωτερικό της χώρας του. Στενός του συνεργάτης παραιτείται λέγοντας πως «…το Ιράν δεν συνιστά απειλή για την Αμερική». Σημαντική μερίδα του Τύπου στις ΗΠΑ γράφει πως: «Ο Τραμπ κρύβει την αλήθεια για το Ιράν». Οι Ιρανοί του υπενθυμίζουν να κοιτάξει την ιστορία του Βιετνάμ.
Ο Τραμπ ακολουθεί την παλιά αμερικάνικη συνταγή της τοποθέτησης «δικών» τους κυβερνήσεων και «μαριονετών» ανθρώπων στις χώρες που δεν υποκύπτουν, σκύβοντας το κεφάλι, και στις οποίες έχουν ισχυρά συμφέροντα. Η ιστορία των δικτατορικών καθεστώτων της Λατινικής Αμερικής είναι ευρέως γνωστή. Δεν κρύβει την αντιπάθειά του προς τον ΟΗΕ και θεωρεί ακόμη και το δικό του ΝΑΤΟ ως βαρίδιο, αφού, έχοντας τη στρατιωτική υπεροπλία, θέλει να παίρνει μόνος του τις αποφάσεις και να έχει τους συμμάχους του απλώς για να του αγοράζουν όπλα νέας γενιάς. Η τακτική του «μαστιγίου και του καρότου», επίσης, αποτελεί προσφιλή του μέθοδο. Αποκαλεί τους Ευρωπαίους ηγέτες «αχάριστους και ανίκανους» και στη συνέχεια τους καλοπιάνει, ζητώντας τους να συμμετάσχουν στον πόλεμο. Είναι γνωστές οι απαξιωτικές και προσβλητικές συμπεριφορές προς τους Ευρωπαίους ηγέτες. Όμως, αυτή τη φορά, η Ευρώπη ευτύχησε να έχει τη γενναία φωνή και τη σθεναρή αντίσταση του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, ο οποίος δεν επέτρεψε τη χρήση των αμερικανικών βάσεων από το έδαφός του:
«Η ισπανική θέση συνοψίζεται σε τρεις λέξεις: Όχι στον Πόλεμο. Είναι παράνομος και απάνθρωπος. Όχι στην επίλυση συγκρούσεων με βόμβες. Η σύγκρουση δημιουργεί τον κίνδυνο ρωσικής ρουλέτας με τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων…». Δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο τον δρόμο και στους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι άρχισαν να ψελλίζουν πως «…αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας… αφού δεν μας ρώτησε ο Τραμπ, ας τα βγάλει πέρα μόνος του…», σκεπτόμενοι, βεβαίως, την αυξανόμενη κοινωνική αντιπολεμική πίεση στο εσωτερικό των χωρών τους, τις αντιδράσεις για τις οικονομικές συνέπειες, αλλά και υπό τον φόβο των τρομοκρατικών επιθέσεων που σίγουρα θα προκύψουν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αν αναμειχθούν ενεργά στη σύγκρουση.
Μέγιστη παραφωνία η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία όχι μόνο επιτρέπει τη χρήση των αμερικάνικων βάσεων στην Ελλάδα, αλλά ενέπλεξε τη χώρα άμεσα στον πόλεμο με την εκτόξευση πυραύλων Πάτριοτ από τη Σαουδική Αραβία, όπου βρίσκονται από το 2022. Μια ημέρα πριν, από τις Βρυξέλλες, (κατά την προσφιλή του τακτική να ψεύδεται) ισχυριζόταν πως η Ελλάδα δεν έχει καμία απολύτως εμπλοκή στον πόλεμο.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Σαουδική Αραβία πρωτοστατεί στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε πολύ χειρότερο βαθμό από το καθεστώς του Ιράν, και, μεταξύ άλλων, δολοφόνησε με άκρως ειδεχθή τρόπο τον αντικαθεστωτικό δημοσιογράφο Τζαμάλ Χασόγκτζι στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι γνωστό πως έχει συνάψει πολλές συμφωνίες εξοπλισμών και κοινών ασκήσεων με τον Νετανιάχου, τον οποίο συναντάει συχνά είτε στην Αθήνα είτε στο Τελ-Αβίβ. Επίσης, ελληνικά πολεμικά πλοία βρίσκονται προ καιρού στην Ερυθρά Θάλασσα για να προστατεύουν τα συμφέροντα και τα υπερκέρδη των εφοπλιστών.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τα τεράστια σκάνδαλα, την εξυπηρέτηση «ημετέρων», τη συγκάλυψη κρατικών εγκλημάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε πολυεθνικές, τις τεράστιες κοινωνικές ανάγκες σε υγεία και παιδεία, τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού και τώρα, ακόμα περισσότερο, με τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου, πρωτοστατεί στο ΝΑΤΟ με την υπέρογκη αύξηση των στρατιωτικών εξοπλισμών.
Κοινωνική πρόκληση και η μονομερής κάλυψη του πολέμου από τα κυρίαρχα ΜΜΕ της χώρας, τα οποία, προς χάριν της «αντικειμενικότητας», μας δείχνουν κάπου-κάπου και καμιά εικόνα από το Ιράκ μέσω των διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων. Η πληρωμένη από τον ελληνικό λαό ΕΡΤ έχει ξεπεράσει κάθε όριο πολεμικής προπαγάνδας. Με «ενσωματωμένους» απεσταλμένους και παρουσιαστές στο κυρίαρχο αφήγημα υπέρ των ΗΠΑ-Ισραήλ (με μία ή δύο, ίσως, διακριτικές εξαιρέσεις), δεν κρύβουν τη χαρά τους για την εξόντωση των «Μουλάδων», όπως αποκαλούνται απαξιωτικά. Οι κατευθυνόμενοι δημοσιογράφοι, ακολουθώντας πιστά την κυβερνητική γραμμή (άλλωστε, τόσο η ΕΥΠ όσο και η ΕΡΤ βρίσκονται υπό την εποπτεία του Κυριάκου Μητσοτάκη), δηλώνουν «σοκαρισμένοι» και μιλούν για «βιβλική καταστροφή», όταν μας δείχνουν τον κρατήρα και την καταστροφή των προσόψεων δύο-τριών πολυκατοικιών από το ωστικό κύμα των ιρανικών πυραύλων. Έφτασαν στο σημείο, σε απευθείας σύνδεση —για πάνω από μία ώρα— (θα τους ζήλεψε και η ισραηλινή τηλεόραση) να μας μεταδίδουν live την προπαγάνδα του Ισραήλ, με τον Νετανιάχου και τους υπουργούς του να μιλάνε για «έγκλημα πολέμου».
Έλεος, ποιοι; Αυτοί με τις εκατόμβες νεκρών αμάχων και παιδιών στη Γάζα και τώρα στον Λίβανο και στο Ιράν. Ασφαλώς, η άλλη πλευρά δεν έχει λόγο. Οι εγκλωβισμένοι άμαχοι κάτω από τόνους ερειπίων και τα λιμοκτονούντα παιδιά είναι αυτά ενός «κατώτερου θεού». Ταυτόχρονα, σε εικοσιτετράωρη βάση, παρελαύνει όλο το λόμπι των απόστρατων στρατηγών και η λίστα των «εγκεκριμένων» από τη διεύθυνση καθηγητών και διεθνολόγων, προς εμπέδωση της αναγκαιότητας του πολέμου και των εξοπλισμών, αλλά και του δόγματος της «ειρήνης δια της ισχύος».
Τώρα που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν πάλι πάνω από την υφήλιο και τα φαντάσματα της ιστορίας ξαναβγαίνουν στους δρόμους, η διεθνής κοινότητα οφείλει να αντιδράσει. Να μιλήσει για τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού με το δόγμα του «τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους». Να φωνάξει όχι στη φρίκη των πολέμων. Τα αντιπολεμικά κινήματα του Βιετνάμ και του Ψυχρού Πολέμου δείχνουν ποιος είναι ο δρόμος. Να μην αποδεχτούμε τη μετατροπή του πολέμου σε θέαμα προς κατανάλωση από τον καναπέ μας. Να μην συνηθίσουμε την «κανονικότητα» του πολέμου, αφού είναι μακριά από εμάς. Ας μην ξεχνάμε πως, όταν συνηθίσουμε το «τέρας», αρχίζουμε να του μοιάζουμε. Στην Ελλάδα να ενισχυθούν οι αντιμιλιταριστικές φωνές, να απαιτήσουμε το κλείσιμο των αμερικάνικων πολεμικών βάσεων και να τερματιστεί η κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών. Το αίτημα για μια διαρκή ειρήνη ή η «αιώνια ειρήνη» του Καντ είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
Κλείνω με τα λόγια του σπουδαίου Τάσου Λειβαδίτη: «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, δεν θα πάψεις ούτε στιγμή να αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές, το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων. Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία. Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή…».
Πάνος Γρηγοριάδης
Ανεξάρτητος Δημοσιογράφος – Ακτιβιστής Δικαιωμάτων
ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ 