Μεγαλώνοντας στην Αλεξάνδρεια – Συνέντευξη Μαιριλή Κορφιάτη

«Η πρώτη φάση της παιδικής μου ηλικίας ως οχτώ ετών είναι βιωμένη και γραμμένη στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου. Τολμώ να πω τα καλύτερα μου χρόνια, γιατί πήραν από την λάμψη της εποχής αυτής όπου η Ελληνική Κοινότητα ήταν ακόμη σε ακμή, όπως και στο Κάιρο, το Πορτ Σάιντ και σε άλλες πόλεις της  Αιγύπτου. Η εικόνα του κήπου με τους φοίνικες κάτω στο σπίτι μας ανάμεσα σ’ άλλους μεγαλύτερους, κήπους, όπως του διπλανού, που ανήκε στην οικογένεια Μπενάκη – Χωρέμη όπου έπαιζα καμιά φορά με τα μικρά παιδιά, μένει το σταθερό σκηνικό, όταν επιστρέφω πάντα εκεί ξύπνια ή όχι…».

Μαιριλή, πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς, το βιβλίο της μητέρας σου Φρούλης Κορφιάτου «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ», το οποίο και επιμελήθηκες. Τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτή η έκδοση; Είναι στενά οικογενειακή η σημασία του ή απευθύνεται ευρύτερα στον κόσμο;

Αλεξανδρινές ιστορίες
Φρούλη Κορφιάτου – Ιστορίες από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας

Μετά από πολύχρονη εμβάθυνση στα γραπτά της μητέρας μου, των οποίων τα ακούσματα από την παιδική μου ηλικία ηχούσαν στ’ αυτιά μου ως βιώματα και πολύ αργότερα στα μεταγενέστερα ώριμα, πλέον χρόνια κατόπιν συστηματικής εμβριθούς μελέτης με τρυφερότητα κι αγάπη έγινε η επιλογή των τελικών κειμένων από τα πολύ περισσότερα με κριτήριο το ενδιαφέρον και την συγκίνηση που μπορούν να διεγείρουν όχι μόνο προσωπικά, αλλά κυρίως και στους άλλους γνωστούς κι αγνώστους αναγνώστες. 

Ζωντανεύουν ιστορίες από τον 20ο αιώνα, τότε που η παροικία των Ελλήνων Αιγυπτιωτών ζούσε την τελευταία περίοδο ανάπτυξης και ακμής της πριν την τελική της δύση στα χρόνια της ανατροπής του βασιλιά Φαρούκ επί Βρετανικής κυριαρχίας από τον Αιγύπτιο στρατηγό Νάσερ και την απόπειρα της εθνικοσοσιαλιστικής τροπής του πολιτικοοικονομικού συστήματος στην Αίγυπτο από τα τέλη της δεκαετίας των Πενήντα και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας των Εξήντα. Γεγονότα που άλλαξαν την Ιστορία της Ανθρωπότητας μετά από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και τις επίμονες κι επίπονες προσπάθειες των Ελλήνων πολιτικών να εφαρμόσουν και να ολοκληρώσουν τα σχέδια της Εθνικής Μεγάλης Ιδέας εν τω μέσω συγκρούσεων και ανατροπών των κατεστημένων αποικιοκρατικών Συμμαχιών. 

Σπουδαίοι Ευεργέτες όπως οι Αβέρωφ, Τοσίτσας, Κότσικας και άλλοι με προσφορά σε Ελλάδα και Αίγυπτο, οι οικογένειες Μπενάκη, Χωρέμη που η οικία τους γειτόνευε με το κτήριο όπου ανήκε το δικό μας ευρύχωρο διαμέρισμα, καθώς και τα ονόματα  των συγγραφέων πατριωτών με εθνική δράση Πηνελόπη Δέλτα, Ίων Δραγούμη είναι συνδεμένα με την Ιστορία της Αλεξάνδρειας. Ο Καβάφης που στοιχειώνει με την ποίηση του την αλεξανδρινή ελληνική λογοτεχνική ατμόσφαιρα και το έργο του σημάδεψε την ψυχή της Φρούλης Κορφιάτου, το «Αλεξανδρινό Κουαρτέτο» του Ντάρελ, οι «Ακυβέρνητες Πολιτείες» του Τσίρκα, η συνάντηση της μητέρας μου με τον Καββαδία σε μια καλλιτεχνική έκθεση και άλλες σημαντικές αναφορές διαγράφουν το πνεύμα που ήταν διάχυτο στο περιβάλλον των Ιστοριών μας.

Ποιες είναι οι δικές σου εμπειρίες από την Αλεξάνδρεια και τον ελληνισμό της Αιγύπτου;

Η πρώτη φάση της παιδικής μου ηλικίας ως οχτώ ετών είναι βιωμένη και γραμμένη στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου. Τολμώ να πω τα καλύτερα μου χρόνια, γιατί πήραν από την λάμψη της εποχής αυτής όπου η Ελληνική Κοινότητα ήταν ακόμη σε ακμή, όπως και στο Κάιρο, το Πορτ Σάιντ και σε άλλες πόλεις της  Αιγύπτου. Η εικόνα του κήπου με τους φοίνικες κάτω στο σπίτι μας ανάμεσα σ’ άλλους μεγαλύτερους, κήπους, όπως του διπλανού, που ανήκε στην οικογένεια Μπενάκη – Χωρέμη όπου έπαιζα καμιά φορά με τα μικρά παιδιά, μένει το σταθερό σκηνικό, όταν επιστρέφω πάντα εκεί ξύπνια ή όχι. 

Μαιριλή Κορφιάτη
Η Μαιριλή με το αγόρι (έπασχε από λευχαιμία) που πήγανε μακριά στον καταυλισμό των Βεδουίνων προς την Μεγάλη Έρημο της Σαχάρας

Το όραμα της παραλίας στην Ντεχέλα, όπου είχαμε το εξοχικό για το καλοκαίρι πάνω στη θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου από την μεριά που άρχιζε η Μεγάλη Έρημος της Σαχάρας με τους καταυλισμούς των Βεδουίνων, είναι άλλη μία σταθερή γωνία των παιδικών μου αναμνήσεων. Ένα καλοκαιρινό απομεσήμερο θυμάμαι που ένα αγόρι γνωστό μας μου πρότεινε μια μακρινή βόλτα προς τους καταυλισμούς. Άλλο που δεν ήθελα μες στην γενική ραστώνη και φύγαμε… Οι ώρες περνούσαν τόσο μακριά που πήγαμε, που η μητέρα μου βγήκε ανήσυχη στους δρόμους, να ψάξει την τρίχρονη άτακτη κορούλα της. Κάποια στιγμή εμφανιστήκαμε με το παιδί, που είχε και λευχαιμία, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, προς μεγάλη ανακούφιση της Φρούλης η οποία μ’ αγκάλιαζε δακρυσμένη και δεν με χόρταινε… 

Άλλη μια εικόνα ανεξίτηλη όταν κάθε απόγευμα από μακριά εμφανιζόταν μια μακριά λεπτή γραμμή από Βεδουίνους, που βάδιζαν αργά προς το σπίτι μας. Είχε μαθευτεί εντωμεταξύ ότι εκεί μένει μια νοσοκόμα, που μπορεί να γιατρεύει την οφθαλμία, προτού επέλθει η τύφλωση. Η αρχή αυτής της εξέλιξης έγινε τότε που μολύνθηκε το ένα μου μάτι με κίνδυνο να χάσω το φως μου. Η μόλυνση προήλθε από τους αδέσποτους σκύλους της γειτονιάς, που αγκάλιαζα και φιλούσα με πάθος…              

Όλοι όσοι μίλησαν μέχρι σήμερα για το βιβλίο λένε ότι η Φρούλη Κορφιάτου είχε συγγραφικές αρετές. Τι άνθρωπος ήταν η Φρούλη; Ποια ήταν η σχέση της με τα γράμματα και τις τέχνες;

Η Φρούλη Κορφιάτου ήταν φιλομαθής από μικρή ηλικία. Διάβαζε λογοτεχνικά βιβλία αχόρταγα, μάλιστα, ήταν μέλος της Βιβλιοθήκης του Βρετανικού Συμβουλίου στην Αλεξάνδρεια και, φυσικά, της Σχολικής Βιβλιοθήκης  στο Αβερώφειο και στο Τοσίτσειο Σχολείο, δωρεά του Ευεργέτη Σακελλάριου  και βραβεύτηκε ως η μαθήτρια που δανείστηκε τα περισσότερα βιβλία! Η Αγγλική Γλώσσα ήταν, ως γνωστόν, η κυρίαρχη μετά τα Αραβικά κι ακολουθούσαν η Ελληνική, η Γαλλική, τα Ιταλικά και η Φρούλη τις γνώριζε όλες άριστα, ώστε όχι μόνο τις μιλούσε, τις διάβαζε και τις έγραφε! Μελετούσε όλη της την ζωή όχι μόνο πεζογραφία και ποίηση αλλά και θέατρο, εικαστικές Τέχνες και άλλα. Γνώριζε πολλά. Κρίμα που οι γνώσεις της δεν αξιοποιήθηκαν ευρέως, να γίνουν κτήμα πολλών. Πάντως, θωράκισαν τον ευαίσθητο εσωτερικό της κόσμο από τις προκλήσεις της καθημερινής μιζέριας και ανελέητης κακομοιριάς. 

Στο βιβλίο υπάρχουν ορισμένες συγκλονιστικές ιστορίες από τις προπολεμικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στην ιταλική και την ελληνική Κοινότητα της Αλεξάνδρειας. Σου έχει διηγηθεί κάτι σχετικά με τα γεγονότα της Μέσης Ανατολής, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου;

Έχω ακούσει πολλές ιστορίες από τον πόλεμο, τις οποίες διηγούνταν η Φρούλη Κορφιάτου τόσο γλαφυρά, που ήταν σαν να μπαίνεις μέσα στην αγωνία της πλοκής. Δεν ήταν μόνο με τους Ιταλούς της Αλεξάνδρειας, αλλά κυρίως με τους Βρετανούς επικυρίαρχους της περιοχής ιδιαίτερα τα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μάχη στο Ελ Αλαμέιν στην Δυτική Έρημο της Βόρειας Αφρικής 23 Οκτωβρίου ως 05 Νοεμβρίου 1942. Όλη τη νύχτα έμεινε ξάγρυπνος ο παππούς, ο Νέαρχος Χριστοδούλου, Αξιωματικός στην Βρετανική Αστυνομία Αλεξανδρείας κοιτώντας έξω από το παράθυρο μες στο σκοτάδι, να δει ποιοι θα μπουν πρώτοι: οι Βρετανοί, οι σύμμαχοι κι οι Έλληνες με επικεφαλής τον στρατηγό Μοντγκόμερι ή ο Ρόμελ με τις Ιταλογερμανικές Δυνάμεις. Η ώρα κυλούσε βασανιστικά λεπτό προς λεπτό. Ακούγονταν το τικ-τακ του μεγάλου ρολογιού, που συντονιζόταν με τον καρδιακό παλμό του πατέρα της Φρούλης. Με το πρώτο φως της ημέρας διαλύθηκαν οι ίσκιοι της νύχτας και της ναζιστικής απειλής κι ο παππούς μακριά απ’ το παράθυρο ακολούθησε τα βήματα του, που ελάφραιναν βαθμιαία προς την κουζίνα, να πάρει ένα αγγλικό τσάι ξεφυσώντας ανακουφισμένος… Αυτό που δεν ήξερε εκείνη τη στιγμή ήταν ότι και ο μετέπειτα γαμπρός του, ο Δημήτριος Κορφιάτης, ο πατέρας μου πήρε μέρος σ’ αυτήν την κρίσιμη μάχη ως Έλληνας Αιγυπτιώτης στον Βρετανικό Στρατό με τον αριθμό 13…

Πώς ήταν η ζωή της στην Αίγυπτο και γιατί άφησε την Αλεξάνδρεια;

Σαν παραμύθι κύλησαν τα πρώτα χρόνια της ζωής της Φρούλης Κορφιάτου στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου με την οικογένεια της. Σκηνές κινηματογραφικές κυλούν τα επεισόδια της οικογενειακής της ζωής, διασκεδαστικά ή συγκινητικά με κέντρο την οικογενειακή εστία κι από εκεί τα σπουδαία εκπαιδευτικά ιδρύματα, δωρεά μεγάλων ευεργετών των Τοσίτσα και Αβέρωφ ως την Αγορά με τα μικρά ή μεγάλα μαγαζιά Αιγυπτίων  ή ξένα που προσφέρουν προϊόντα  ντόπια και εισαγόμενα κατευθείαν από την καρδιά της σύγχρονης Ευρώπης και τους γνωστούς Οίκους Μόδας. Το περίφημο Λιμάνι της Αλεξάνδρειας ανήκει στα κέντρα αναφοράς και επίσκεψης, όπως και τα Μπαξεδάκια, πάρκο αναψυχής με λουλούδια και λιμνούλες μέσα στην πόλη. Κορυφαίος προορισμός είναι η Νούζγα με τον τεράστιο αφρικανικό κήπο γύρω από το παλάτι του βασιλιά Φαρούκ, κυρίως μετά την έκπτωση του από τον θρόνο με το πραξικόπημα του στρατηγού Νάσερ και την απόπειρα ίδρυσης εθνοσοσιαλιστικού συστήματος διακυβέρνησης με φιλοσοβιετικό προσανατολισμό. Αυτός ήταν κι ο σοβαρότερος λόγος της παλιννόστησης των περισσότερων Ελλήνων Αιγυπτιωτών, που έχασαν τα προνόμια από το παλιό βρετανικό αποικιοκρατικό σύστημα.

Τα καλοκαίρια διακοπές στη θάλασσα, στην Ντεχέλα στο παραδοσιακό σπίτι της οικογενείας με κεραμοσκεπή και βεράντα αναψυχής λίγα μέτρα πριν την αμμουδερή γεμάτη φύκια παραλία. Φωτογραφίες αποτυπώνουν στιγμιότυπα χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς στο εξοχικό: παρέες γυναικών να τα λένε, ενώ εγώ καθισμένη πάνω στην άμμο έφτιαχνα «κεφτεδάκια» με νερό από ένα μεγάλο κουτί κονσέρβας κι άμμο…  Τα κυριακάτικα πρωινά επίσκεψη στις οργανωμένες πλαζ στην Αλεξάνδρεια και φαγητό στα μεγάλα κέντρα διασκέδασης με ζωντανή μουσική, συνήθως από μουσικούς της πατρίδας, της Ελλάδας, που συνοδεύονταν με ξέφρενους ελληνικούς χορούς.                                                                        

Ποια από τις ιστορίες του βιβλίου θα ξεχώριζες και γιατί;

Μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω την καλύτερη ιστορία απ’ όλες, γιατί όλες είναι «παιδιά μου», τις αγαπώ και είναι βιωμένες και ζυμωμένες με την πιο τρυφερή μου ηλικία δημιουργώντας αναμνήσεις μοναδικές. Παρόλα αυτά, μια ιστορία διακρίνεται από την μεγάλη έκταση και πλοκή, με περιπετειώδες ύφος κι αγωνία σαν μια πρόγευση της ανελέητης αντιπαράθεσης των δύο αντιπάλων στρατοπέδων στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: το πέταγμα των χαρταετών παραμονές του πολέμου. Ένας μεγάλος θίασος ανθρώπινων ρόλων πλαισιώνει αυτήν την ιστορία γύρω από μία συμβολική «μάχη»  μεταξύ των Ελλήνων και των Ιταλών στην Αλεξάνδρεια παραμονές του 1940. Συγκεκριμένα του Στάθη και του μαφιόζου Νίνο, που οργανώνουν μια « Αμπάριζα», έναν αγώνα κατίσχυσης επί του αντιπάλου με κάθε μέσο, ιδίως με την υπέρτερη δύναμη να κατατροπώνει την πιο αδύναμη. Κλίμα «πολεμικό» σφίγγει την ατμόσφαιρα στις ταράτσες των αντιπάλων, όπου συνωστίζονται δεκάδες οπαδοί και φίλοι της κάθε πλευράς. Μέσα σ’ όλα αυτά παίζει κι ο έρωτας το δικό του παιχνίδι με κόλπα και μέσα όχι τόσο έντιμα, ως γνωστόν, προκειμένου να κατακτηθεί ο αγαπημένος «στόχος». Αλλά και οι «Υπερδυνάμεις» επεμβαίνουν ανατρέποντας τα παράλογα ερωτικά σχέδια…

Η Μαιριλή με την φίλη της, Ελένη Κάζιρα και την σκυλίτσα στην ταράτσα του σπιτιού. Αλεξάνδρεια 1963 – 1964 (λίγο πριν την παλιννόστηση στην Ελλάδα – Αθήνα)

Υπάρχουν και άλλες ιστορίες της Φρούλης που δεν μπήκαν στο βιβλίο;

Η επιλογή των ιστοριών δεν ήταν εύκολη ανάμεσα σε τόσες πολλές. Άλλες παρόμοιες θεματικά κι άλλες λιγότερο ενδιαφέρουσες οδήγησαν στην τελική εκλογή των 21 (εικοσιένα) κειμένων. Ο αριθμός 21 προτιμήθηκε λόγω της σύμπτωσης με το έτος 2021, χρονιά έκδοσης του βιβλίου, και της κρυφής του χάρης, να λογίζεται τυχερός αριθμός…
«Ουκ εν τω πολλώ το ευ». Η επιμονή σε επαναλήψεις και υπερβολική εμβάθυνση στο ίδιο υλικό προσφέρει μεν αύξηση του όγκου, όχι απαραίτητα αύξηση της ίδιας της αξίας του περιεχομένου του βιβλίου. Όταν χρειαστεί μια επανέκδοση, τότε μπορεί να προστεθεί στην αρχή το παρόν κείμενο αυτής της συνέντευξης, εφ’ όσον διευκρινίζει σκοτεινά ασαφή σημεία και δίνει το πλαίσιο και το φόντο των αφηγήσεων.
Στο τέλος των κειμένων σκεφτόμουν να προστεθεί ένα θεατρικό μονόπρακτο του γιου μου, του Δημήτρη, με τίτλο «Η δική μας Δίκη», όπου η Φρούλη Κορφιάτου προεδρεύει σ’ ένα εικονικό δικαστήριο σχετικά με μια παράφορη αντίδραση του εγγονού της, όσον αφορά την κατάσταση του παιδικού του δωματίου, που ήταν γεμάτο βιβλία, παιχνίδια, εργαλεία, παπλώματα, εκδρομικά εξαρτήματα και άλλα που φυλάσσονταν εκεί. Έτσι, θα είχε πάλι η μητέρα μου άλλη μια φορά στο παρόν την ευκαιρία να λειτουργήσει εκτονωτικά με τους εμπλεκόμενους στην εκτόνωση της πιθανής έντασης, όπως γινόταν και στο παρελθόν στην μικρή μας οικογένεια με την εκάστοτε θεμιτή της παρέμβαση. Μέχρι στιγμής, η πρόταση μου δεν πείθει, μιας και το θέμα λύθηκε με την αποκατάσταση του δωματίου.

Μαιριλή, συμμετέχεις στο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής και Αυτογνωσίας των Εκδόσεων Ραδάμανθυς; Πώς είναι αυτή η εμπειρία;

Ένα-δυο χρόνια προ της πανδημίας του Κορωναϊού Covid 19, το 2020, συνάντησα σε μια εκδήλωση τον  Χρήστο Τσαντή, υπεύθυνο των εκδόσεων «Ραδάμανθυς», που με προσκάλεσε στο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής και Αυτογνωσίας ένα δίωρο κάθε δεκαπέντε μέρες. 

Πράγματι, γράφτηκα στην Ομάδα και από την πρώτη φορά ένιωσα να είμαι μέρος αυτής της διαδικασίας, να συζητούμε ένα θέμα ανταλλάσσοντας απόψεις και να γράφουμε σχετικά την γνώμη μας. Κατ’ οίκον εργασία παίρναμε, επίσης, με διάθεση εμβάθυνσης και έμπνευσης και ανυπομονησία να την ανακοινώσουμε στην ομάδα. Με πόση προσοχή κι ενδιαφέρον ακούμε την γνώμη των άλλων, κυρίως του Συμβούλου Ψυχικής Υγείας και Υπεύθυνου του Εργαστηρίου. Με ανακούφιση και ψυχική δεκτικότητα συζητούμε κι ακούμε άλλες απόψεις για επίκαιρα και διαχρονικά θέματα. Με καμάρι παρακολουθούμε αυτά τα σεμινάρια βελτίωσης κι εξέλιξης, ιδίως όταν πρόκειται για τις παρουσιάσεις των ίδιων των βιβλίων μας.  

Εσύ γράφεις;

Φυσικά, γράφω κι εγώ κείμενα. Σκέψεις, ερωτήματα, παρατηρήσεις για ζητήματα πολύ προσωπικά, αλλά και κοινωνικά, πολιτικά, ιστορικά θέματα, καθώς και ζητήματα πολιτισμού και περιβάλλοντος. Ανάλογα με την επικαιρότητα προσωπική ή συλλογική νιώθω την εσωτερική ανάγκη να εκφράσω την αγωνία και τον ενθουσιασμό ή την συγκίνηση μου όχι μόνο προφορικά αλλά και γραπτά. Είναι σαν να εκθέτω ένα βάρος μικρό ή μεγάλο έξω από εμένα κι έτσι μπορώ να το δω και να το εξετάσω, να το αναλύσω στα στοιχεία του.

Ομολογουμένως, ο ελλειπτικός αφαιρετικός λόγος της ποίησης μπορεί να εκφράζει τον λογισμό μου πολύ ικανοποιητικά. Λέξεις κλειδιά ανοίγουν ή κλείνουν ενότητες νοηματικές και ψυχολογικές, που αφήνουν ιδέες ή συναισθήματα ελεύθερα να πετάξουν ή να κρυφτούν και να λουφάξουν.

Να περιμένουμε, δηλαδή, κάτι και από τη Μαιριλή Κορφιάτη το επόμενο διάστημα;

Αν έχω δουλειά έτοιμη για έκδοση; Ωραία ακούγεται. Πώς πραγματοποιείται, όμως; Δεν είναι μια κουβέντα κι άντε έγινε! Θέλει προσωπική προετοιμασία κι ετοιμότητα. Να μαζευτεί το όποιο υλικό υπάρχει, να αξιολογηθεί, να γίνουν οι αναγκαίες διορθώσεις και βελτιώσεις. Επίσης, να ετοιμαστεί νέο υλικό ανάλογο των νέων απαιτήσεων και στόχων. Για όλα χρειάζεται έμπνευση και διαθεσιμότητα χωρίς ανασταλτικές αβεβαιότητες και δομικά διλήμματα. Προς το παρόν, έχει ο Δημήτρης, ο γιος μου, έτοιμη δουλειά σε ποιητικά κείμενα και πεζά με πολύ προσωπικό ύφος και επίκαιρους προβληματισμούς. Προσπαθώ να τον παροτρύνω να κάνει το άλμα και να ετοιμάσει το πρώτο του βιβλίο, παρ’ όλες τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν.    

Για τις ερωτήσεις: Χρήστος Τσαντής


ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τιμή: 12,40 από 13,90

Εναλλακτικά, καλέστε στο 6983 091058


Μισό αιώνα πριν, άρχισε η καταγραφή σε μορφή ημερολογίου συμβάντων από τη ζωή της Φρούλης, της μητέρας μου, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ιστορίες μικρές και μεγαλύτερες με ήρωες του οικογενειακού κι ευρύτερου κοινωνικού περίγυρου. Μαζί παίρνει ζωή ολόκληρη η πόλη, με τους δρόμους και τις άμαξες, τις πλατείες με τα κτίρια: μία ολόκληρη εποχή σε «Carte-Postale vivante» (Κάρτα με ζωντανές εικόνες)! Γυρίζομε πίσω στον 20ο αιώνα, στη Μεσοπολεμική Περίοδο, αλλά και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μπροστά μας η σπουδαιότερη Μητρόπολη της Ανατολικής και, γιατί όχι, όλης της Μεσογείου. Οι Αιγυπτιώτες Έλληνες στο επίκεντρο των δράσεων μαζί με τους Αιγυπτίους και τους Άγγλους κυρίως, αλλά και τους Ιταλούς και άλλους Ευρωπαίους. Ο Καβάφης, φυσικά, στοιχειώνει την ατμόσφαιρα με τη λογοτεχνική λαγνεία, τη μοναδική ελληνικότητα, τον φιλοσοφικό στοχασμό. Από την ανέμελη ζωή της παροικίας με τις εκδρομές στις πλαζ και τις βόλτες στα μπαξεδάκια και τα εξοχικά, επιστροφή στη μεγάλη πατρίδα, την Ελλάδα του ’60 με τις πολιτικές συγκρούσεις και ανατροπές. Ένας κόσμος μαγικός πίσω, ένα παρόν αλλιώτικο, σκληρά απρόοπτο. Αυτό το χρονικό αφηγείται η μητέρα μου, με ιδιαίτερα αισθαντικό τρόπο, ως μαρτυρία μιας εποχής ονειρικής, που παρήλθε ανεπιστρεπτί…

Μαιριλή Κορφιάτη

Οικογενειακή γιορτή στο σπίτι. Η Φρούλη πρώτη δεξιά σε υπόκλιση.
Φρούλη Κορφιάτου – Ιστορίες από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s