Το έθιμο του Κλήδονα – Ζαφειρία Μαμάτση

Το έθιμο του Κλήδονα

 

 

Το έθιμο του κλήδονα στο χρόνο ριζωμένο

που μέχρι και το σήμερα δεν το ‘χει ξεχασμένο.

 

Τη στάμνα δυο ανύπαντρες Μαρίες θα κρατήσουν

και στην πλατεία του χωριού μετά θα την αφήσουν.

 

Παραμονή τ’ Άη Γιαννιού και στου χωριού τη βρύση

η στάμνα με τ’ αμίλητο νερό θε να γεμίσει.

 

Οι χωριανοί πειράγματα και χωρατά θ’ αρχίσουν

σαν προσπαθούν τις κοπελιές να κάνουν να μιλήσουν.

 

Μα κείνες μένουν σοβαρές και δίχως να γελάσουν

ως την πλατεία του χωριού δίχως μιλιά θα φτάσουν.

 

Μπαίνει τ’ αμίλητο νερό σε πήλινο αγγείο

κι οι πέτρες σχηματίσανε τον κύκλο τους τριγύρω.

 

Περνάει κάθε κοπελιά κάτι μικρό κι αφήνει

και στην πλατεία του χωριού κάθε χαρά ξεδίνει.

 

Μέσα στ’ αγγείο ρίχτηκε το κάθε ριζικάρι,

το δαχτυλίδι, το κουμπί, ότι μπορεί να πάρει.

 

Κόκκινο ύφασμα θα ρθεί μετά να το σκεπάσει

κι ένα κορδόνι θα δεθεί γερά να τ’ αγκαλιάσει.

 

Και «κλειδωμένο» το λοιπόν σε μια ταράτσα μένει

κι υπό το φως των αστεριών μια νύχτα παραμένει.

 

Κι οι κοπελιές στα σπίτια τους κατόπιν θα γυρίσουν

στα όνειρά τους τον γαμπρό απόψε θα γνωρίσουν.

 

Στα σταυροδρόμια οι γειτονιές όταν φωτιές θ’ ανάψουν

τους «Μάηδες», οι νεαροί, με «Ράπες» θα τους κάψουν.

 

Και τρεις φορές το πέρασμα απ’ τη φωτιά θα γίνει

για να ξορκίσει το κακό και το καλό να μείνει.

 

Η υδροφόρος νεαρή πρωί-πρωί πηγαίνει

τ’ Άη Γιαννιού ανήμερα και το αγγείο παίρνει.

 

Θα σμίξουν οι ανύπαντρες μετά το μεσημέρι

στην όμορφη παρέα τους να πάει όποιος θέλει.

 

Φίλοι, γνωστοί και συγγενείς μπορούν να συμμετέχουν

ρόλο μαρτύρων τώρα πια τσ’ ομήγυρης να έχουν.

 

Η υδροφόρος κάθεται στο κέντρο της παρέας

ξεσέρνει κάθε «ριζικό» στα μάτια κοινής θεάς.

 

Ενώ μια άλλη κοπελιά το ριζικό σαν βλέπει

την μαντινάδα που θα πει να του ταιριάξει πρέπει.

 

Το ριζικάρι λέγεται το μέλλον πως ορίζει

η ερμηνεία δίνεται και σχόλιο αρχίζει.

 

Το κάθε αντικείμενο στο ριζικό μιλάει

σε κάθε μία κοπελιά μια μαντινάδα πάει.

 

Κι όταν τελειώσει το λοιπόν αυτό το ριζικάρι

η υδροφόρος νεαρά τ’ αγγείο θα το πάρει.

 

Σ’ ένα πηγάδι σταυρωτά σαν το νερό αδειάσει

με ένα κόκκινο πανί μετά θα το σκεπάσει.

 

Και το πανί με προσοχή το χέρι το σηκώνει

και το νερό του πηγαδιού από το φως γλιτώνει.

 

Σ’ έναν καθρέφτη ακουμπά το φως απ’ το φεγγάρι

κι’ η υδροφόρος, λάμψη του, μες το νερό θα βάλει.

 

Κείνη την ώρα κοπελιά μες το πηγάδι βλέπει

και μ’ ένα τρόπο ειδικό το ριζικάρι πέφτει.

 

Μες το πηγάδι βρίσκεται και μες τα κύματά του

κοιτούν οι παριστάμενοι τα κατορθώματά του.

 

Γυναίκες μεγαλύτερες μετά τα ξεδιαλύνουν

όπου μπορούν ερμήνευση στα πράγματα να δίνουν.

 

Το έθιμο του Κλήδονα ποτέ του να μη σβήσει

για να μπορεί το παρελθόν στ’ αύριο να βαδίσει.

 

 

       Ζαφειρία Μαμάτση

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s