Μετάβαση στο περιεχόμενο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΝΤΖΗΣ – ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΜΟΥ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

wood light nature art

Photo by Markus Spiske on Pexels.com

ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΜΟΥ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Σαν αυγουστιάτικος ιβίσκος φύτρωσα σε αυτό τον μαραμένο κήπο που ονόμασα ζωή

Ρίζωσα στα σπλάχνα της καθώς με πότιζε η αποπνικτική υγρασία του καλοκαιριού

Γεννήθηκα από το όργωμα της γης, με έθρεψαν οι φιλήδονες απολαύσεις του ήλιου και της βροχής

Έσκασε ο σπόρος μου, κόκκινοι ανθοί πετάχτηκαν!

Τα πέταλα μου δάκρυσαν με μιας και μοσχοβόλησαν το ερεθισμένο και ξερό χώμα

Μεγάλωσα με τις εποχές

με έμαθαν να αποδημώ σαν χελιδόνι μέσα σε σμήνη από όνειρα,

να μεταναστεύω σε ηλιόλουστα ανοιξιάτικα καρπερά λιβάδια,

σε καλοκαιρινούς υδάτινους κόλπους,

σε χρυσοκίτρινες φθινοπωρινές πλατείες

και στις χιονισμένες ραχοκοκαλιές της γης

Οι μήνες μου έδωσαν μιλιά, συλλάβιζα τις λέξεις που συνέθετε ο άνεμος και το θρόισμα των φύλλων

Λέξεις που μετέφεραν τα κύματα της θάλασσας στην ακτή μέσα σε χιλιοταξιδεμένες βάρκες

Οι εβδομάδες μου σκάλισαν δύο πόδια και μου έμαθαν να περπατώ, να στέκομαι όρθιος και περήφανος επάνω το κοτσάνι μου!

Ενώ οι μέρες, οι ώρες και τα λεπτά άρμεγαν τους κρατήρες της γης και με ταΐζαν γάλα, μέχρι που έγινε ένα ενήλικο λουλούδι και άρχισα να ανακαλύπτω το σώμα μου

Ήμουν διαφορετικό από όλα τα άλλα

Κάτω από τα στήθη μου δεν είχα πνεύμονες

Περίτεχνα βράγχια στόλιζαν τον μακρύ λαιμό μου!

Είμαι ένα υδρόβιο πλάσμα με μεταλλικά λέπια, απολαμβάνω περιπέτειες σε ύφαλους με κοράλλια και πολύτιμους θησαυρούς, σε λίμνες με γλυκά νερά και ολόλευκα βότσαλα

Ανεβαίνω στις ράχες των δελφινιών και ακολουθώ τα καΐκια με τους ψαράδες που έψαχναν όμορφες γοργόνες

Δεν είναι μόνο ο ωκεανός η λύτρωση μου!

Κουβαλώ ένα ζευγάρι αετίσια φτερά στην πλάτη μου, γεμάτα χρυσά και λαμπερά πούπουλα

Με ένα πέταγμα φτάνω στην γαλανή ματιά του ουρανού και διηγούμαι στα σύννεφα τα νομαδικά ταξίδια μου

Προστατεύω τους γλάρους και τους πελαργούς, τους μαθαίνω να πετούν πιο ανάλαφρα, όπως πετούν οι πεταλούδες με τα κεντητά φτερά τους

Κλέβω λίγο μπλε χρώμα από την ουράνια σκεπή και το μοιράζω στα θλιμμένα και γκριζωπά πρόσωπα των ανθρώπων

Μα δεν φτάνουν μόνο τα βράγχια και τα φτερά!

Έχω και τέσσερα δυνατά πόδια, δυνατά σαν των αλόγων

Καλπάζω στις αμμοθίνες του γιαλού δίχως πέταλα

Η άμμος κολλάει στην οπλή μου και η χαίτη μου λικνίζεται με τις μυσταγωγικές μελωδίες που τραγουδάει ο ιππέας μου, ο θεός Ορφέας

Είμαι ένα μυθικό πλάσμα, ένας υδρόβιος Πήγασος, μια σύγχρονη σφίγγα που σπαρταράει σαν φρέσκο ψάρι!

Αχχχ τι όμορφα που είναι τα όνειρα, απόκτημα της φαντασίας μου, είναι η ασπίδα μου σε αυτό τον ρευστό και ασαφή κόσμο!

Ένα μοναχικό χρυσόψαρο είμαι σε αυτή την θολή γυάλα

Νομίζει κανείς πως τα επέλεξα όλα αυτά;

Σε ξύλινους αργαλειούς με λαμπερές κλωστές υφαίνω την φαντασία μου για να συνεχίσω να ζω…

Γιώργος Λούντζης


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: