Ποίηση

Ήταν όλοι εκεί…

Στην παρουσίαση του βιβλίου

της Ανδρομάχης Χουρδάκη

«Τα σκουλαρίκια της Περσεφόνης – Ποιητικός Λόγος»

«…Αλλά το μεγάλο της δώρο της Ποίησης είναι η δια του λόγου Αθανασία. Γιατί μπορεί να δώσει ζωή διασώζοντας τη Μνήμη. Μπορεί να μας επισκέπτεται η  συμφορά… Μας αφήνει καταρρακωμένους κι εκεί που νομίζουμε πως χάσαμε ολωσδιόλου τις δυνάμεις μας, ορθώνεται μέσα μας ο Λόγος και τότε έρχεται ένα είδος δικαίωσης, αφού ο δημιουργός με την πένα του έχει τη δύναμη να αναχαιτίσει τις νικητήριες ιαχές οποιασδήποτε αντίδικης Μοίρας, να υπογράψει τελευταίος και να δηλώσει έτσι πως κράτησε αντοχές και δεν άφησε στη λίμνη της Λήθης τους Απόντες του γιατί ο ποιητής δεν είναι ένα αναιμικό ον, αλλά ένας συνεπής αγωνιστής», Ανδρομάχη Χουρδάκη.

Η Κίσσαμος των γραμμάτων και των τεχνών τίμησε την ποιήτρια-εκπαιδευτικό του παραρτήματος Κισσάμου του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Χανίων, Ανδρομάχη Χουρδάκη, στην παρουσίαση του πρώτου της βιβλίου, με τίτλο «Τα σκουλαρίκια της Περσεφόνης – Ποιητικός Λόγος».

Η μεγάλη αίθουσα στο Τσατσαρωνάκειο Πολιτιστικό Πολύκεντρο αποδείχθηκε μικρή για να χωρέσει όλους τους φίλους του βιβλίου που βρέθηκαν εκεί το απόγευμα της Δευτέρας, στις 12/11/2018.

Στην εκδήλωση χαιρέτησαν: ο Δήμαρχος Κισσάμου Θεόδωρος Σταθάκης, εκ μέρους της Ιεράς Μητροπόλεως ο πατήρ Εμμανουήλ Μπαργιωτάκης, η επιστημονική συνεργάτιδα της ΟΑΚ Δρ. Μαρία Χατζηαποστόλου, η πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Κισσάμου Ελένη Γεωργακάκη και ο υπεύθυνος των Εκδόσεων Ραδάμανθυς, Χρήστος Τσαντής. Παρουσίασαν το βιβλίο η Φωτεινή Σεγρεδάκη και η ποιήτρια. Η Τόνια Λουβιτάκη και η Ανδρομάχη Χουρδάκη διάβασαν ποιήματα, ενώ στο πιάνο ήταν ο Αντώνης Λιονάκης. Συντόνισε την εκδήλωση ο δάσκαλος Μιχάλης Μουντάκης.  

 

Απόπλους…

Ο χαιρετισμός της Ανδρομάχης Χουρδάκη 

«Έφτασε λοιπόν η στιγμή και για τον δικό μου χαιρετισμό στην αποψινή βραδιά, στο όμορφο κοινό σας, στους συντελεστές και στους φορείς που στήριξαν αυτή την παρουσίαση. Να σας ευχαριστήσω από τα βάθη της ψυχής μου για τη γενναιόδωρη ζεστασιά με την οποία υποδεχθήκατε την πρώτη εκδοτική παρουσία μου, καταδεικνύοντας περίτρανα πως η αγάπη βασιλεύει και διαχέεται στον τόπο μας αφού κι ένα μικρό βιβλίο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα συγκινεί και ανταποκρίνονται με ευχαρίστηση στο κάλεσμα του.

Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω θερμά την Ιερά Μητρόπολη μας Κισάμου και Σελίνου γιατί πρόθυμα στήριξε και με περισσή φροντίδα αυτή την εκδήλωση που στεγάστηκε σε αυτόν τον καλαίσθητο χώρο-δωρεά της οικογένειας Τσατσαρωνάκη, που όλοι χαιρόμαστε και απολαμβάνουμε την πολιτιστική προσφορά του. Επίσης τον Δήμο – κύριε Δήμαρχε σας ευχαριστώ για την ευαισθησία που δείξατε στο ποιητικό μας κάλεσμα – και βέβαια την παρουσία της εκπροσώπου της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης την κυρία Χατζηαποστόλου που αφιέρωσε τον χρόνο της για να χαιρετίσει και τη δική μου συλλογή. Την ευχαριστώ Θερμά. Επίσης θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου στην κ. Γεωργακάκη για τον χαιρετισμό της. Εκπροσώπησε την αγάπη των συναδέλφων και με τίμησε με την παρουσία της. Και τον κ. Τσαντή ως εκπρόσωπο των εκδόσεων Ραδάμανθυς, με τιμά η εμπιστοσύνη του στο αποτύπωμα της γραφής μου. Ξεχωριστές θερμές ευχαριστίες σε παλιούς και νέους μαθητές μου που μου δίνουν αληθινά μαθήματα ζωής στο σχολείο μας, το Παράρτημα Κισάμου του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Χανίων.

Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Αγαπητοί φίλοι, συνάδελφοι και συντοπίτες, «Τα σκουλαρίκια της Περσεφόνης» είχαν την τύχη στο παρθενικό τους ταξίδι απόψε να αποπλεύσουν από το λιμάνι της  πόλης της Ελευσίνας με πλεούμενο των εκδόσεων ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ, ενδεδυμένα με τα φίνα υφάσματα του χαρισματικού λόγου της κυρίας Φωτεινής Σεγρεδάκη, η οποία βέβαια μας μίλησε ήδη για τον παλαιό και ακατάλυτο δεσμό της με την αρχαία πόλη, και να δουν το φως της επίγνωσης στην όμορφη νήσο μας, στην Κρήτη και στην αγαπημένη μας Κίσσαμο.

 Καπετάνιος στο αποψινό ταξίδι λόγου ήταν ο κ Μιχάλης Μουντάκης που επάξια και με άριστο συντονισμό οδήγησε την ροή της εκδήλωσης, δίνοντας πάντα τους αναγκαίους εισαγωγικούς σχολιασμούς, προετοιμάζοντας την εξέλιξη του κάθε μέρους της εκδήλωσης.

Η κ Τόνια Λουβιτάκη με την αισθαντική απαγγελία της αποκάλυψε και άλλες διαστάσεις πρωτοφανέρωτες και στην ποιήτρια, αφού τελικά το ποίημα δεν ανήκει μόνο στον ποιητή, αλλά και στον καθένα που το αγαπά και το υπερασπίζεται μέσα από την έκφρασή του. Η ποίηση όμως αγαπά τη μουσική και απόψε ο πιανίστας μας, ο κ. Αντώνης Λιονάκης, αφού επέλεξε τα κατάλληλα μουσικά ακούσματα συνόδευσε την απαγγελία με την αρμονία που απαιτούσε κάθε φορά το μήνυμα του κάθε στίχου, απελευθερώνοντας συναισθήματα και συγκίνηση.

Κι ενώ τα Σκουλαρίκια της Περσεφόνης ταξιδεύουν πάντα στο μεσιανό κατάρτι η  δημιουργός υψώνει σαν λάβαρο ένα σκίτσο του πρόωρα χαμένου αδελφού της, ένδειξη τιμής και σεβασμού στον μέντορα που της δίδαξε την αγάπη στη μυθολογία, της δώρισε την πρώτη ποιητική συλλογή της εφηβικής βιβλιοθήκης της και συγκεκριμένα σε σπάνια έκδοση «Το Μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη, την βοήθησε να γράψει τις πρώτες της εκθέσεις στο δημοτικό σχολείο, της χάρισε το βλέμμα του καλλιτέχνη για να βλέπει τον κόσμο.

Χουρδάκη Ανδρομάχη4

Κι εδώ να προσφέρω  μια αυτοβιογραφική σημαντική λεπτομέρεια.

Πριν από ένα τέταρτο του αιώνα και κάτι παραπάνω έλαβα σε καίρια στιγμή της ζωής μου στην Ελευσίνα, τη βραδιά του τελευταίου σκληρού αποχαιρετισμού προς τον αδελφό μου μιαν επιστολή όλο ευαισθησία από την κ. Φωτεινή Σεγρεδάκη, μιαν επιστολή που με στήριξε μια τέτοια ώρα… Κυρία Σεγρεδάκη δεν μπόρεσα να σας απαντήσω τότε, δεν ήταν από αμέλεια, ή αδράνεια, ήταν από εξαιρετική συγκίνηση… Σας απαντώ τώρα με τα «Σκουλαρίκια της Περσεφόνης» που προετοίμαζα τόσα χρόνια ασυνείδητα, αλλά  με περίσκεψη, ακολουθώντας τα ίχνη μιας αληθινής ζωής με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της για όλους μας. Πάντα όμως στα μικρά διαλείμματα από τον μόχθο της καθημερινότητας κοίταζα προς τον ουρανό, εκεί που υλοποιούνται οι υπερκόσμιες πτήσεις της Ποίησης, όχι για να ωραιολογήσουν οι ποιητές, αλλά για να βρουν την προσωπική αλήθεια τους και να την μοιραστούν με τους άλλους, αυτούς τους άλλους, τους τόσο δικούς μας, τον συνάνθρωπό μας… γιατί ‘’πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι…’’ όπως τόσο εύστοχα είπε ο μεγάλος Ποιητής μας, Οδυσσέας Ελύτης.

Η Ποίηση αγαπά την αγαθότητα των ψυχών…

Η Ποίηση και γενικότερα το τάλαντο της γραφής σε επισκέπτεται από πολύ νωρίς ,πριν ακόμη αρχίσεις να μάθεις να γράφεις… είναι τότε που είσαι ακόμη μικρό παιδάκι και μπορεί να σε μαλώσει τρυφερά ο πατέρας γιατί …’’αφαιρείσαι’’, αγωνιά για τις ονειροπολήσεις του παιδιού του μήπως οι ρεμβασμοί στοιχίσουν αυριανές θλίψεις  που συνήθως συνοδεύουν την υπερβάλλουσα ευαισθησία, αλλά έρχεται η μητέρα που διδάσκει την ομορφιά και με την εμπιστοσύνη της σε ξαναβάζει στον αληθινό προορισμό σου. Προλαβαίνει όμως κι ο πατέρας και σου δίνει κρυφά στην μέσα τσέπη της παιδικής ψυχής σου μια μικρή πυξίδα για να μην χάνεις ποτέ τον δρόμο σου.

 Η Ποίηση σε κάνει να βλέπεις βαθύτερα τα πράγματα , μάλιστα ο ποιητής διαβάζει παλαιότερες γραφές του και διαπιστώνει με έκπληξη πως επαληθεύτηκαν…Ο ποιητής λοιπόν συχνά προφητεύει όσο άσημος κι αν είναι, εξάλλου αυτά τα τάλαντα δωρούνται και μια φωνή τα υπαγορεύει άνωθεν…

 Η Ποίηση σε βρίσκει και στις μεγάλες χαρές της ζωής, όταν η συναισθηματική κράση σου ξεχειλίζει υπερφίαλα και τότε γίνεται στίχος και πανηγυρική έκσταση γιατί είναι αχώρητη και αναζητά έξοδο σαν λάβα, σάμπως η ανθρώπινη ύπαρξη δεν είναι ένα ηφαίστειο που κοιμάται, αλλά και ξυπνά;

Στα μικρά ή μεγάλα καμαράκια τους οι Ποιητές ποιούν την Ποίηση που έχει αξία όταν πραγματώνεται και στην ίδια την καθημερινή τους ζωή όχι με υποκριτικές υπερβολές και ιδιαιτερότητες ,αλλά με καλοσύνη, η Ποίηση αγαπά την αγαθότητα των ψυχών.

 Σε βρήκε όμως και στις στιγμές της θλίψης… Τότε που στις ήττες και τις απώλειες η πάντα νιόκοπη ψυχή σου επαναλάμβανε νοερά τα λόγια των μεγάλων τραγικών μας κι έτσι άντεξε… Ξέρει εκείνη να σε διασώζει, να σου ανοίγει θύρες και δρόμους, να σε βγάζει σε ξέφωτα, να σου ψιθυρίζει λόγια με τον Νοτιά σαν περπατείς στα στενά του χωριού σου κι αναρωτιέσαι ‘’πώς εντέλει βρέθηκες εδώ;’’… Ναι τότε η Ποίηση  νοηματοδοτεί την ύπαρξή σου, σου αποκαλύπτει τις ρίζες, την ανθρωπιά, την πρεπιά του τόπου σου κι ευλογείς την Κρήσσα καταγωγή σου.

Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Αλλά το μεγάλο της δώρο  είναι η δια του λόγου Αθανασία. Γιατί μπορεί να δώσει ζωή διασώζοντας τη Μνήμη. Μπορεί να μας επισκέπτεται η  συμφορά… Μας αφήνει καταρρακωμένους κι εκεί που νομίζουμε πως χάσαμε ολωσδιόλου τις δυνάμεις μας, ορθώνεται μέσα μας ο Λόγος και τότε έρχεται ένα είδος δικαίωσης  αφού ο δημιουργός με την πένα του έχει τη δύναμη να αναχαιτίσει τις νικητήριες ιαχές οποιασδήποτε αντίδικης Μοίρας, να υπογράψει τελευταίος και να δηλώσει έτσι πως κράτησε αντοχές και δεν άφησε στη λίμνη της Λήθης τους Απόντες του γιατί ο ποιητής δεν  είναι ένα αναιμικό ον, αλλά ένας συνεπής αγωνιστής.

 Ο Κισαμίτης πατέρας μου, από τον Πλάτανο, ένας ιδιαίτερα δυνατός άνθρωπος που ένιωθε πάντα αδελφική αγάπη για τους συντοπίτες του συχνά μου έλεγε ‘’δεν θέλω τα παιδιά μου να είναι χάρτινα‘’, κι εννοούσε φυσικά πως πρέπει να έχουμε ψυχικό σθένος…

Πολύτιμα φυλαχτά οι παραινέσεις των γονιών μας. Μπορεί εντέλει να διάλεξα να ταξιδεύω με ένα χάρτινο καράβι που κουβαλεί λέξεις, λέξεις που ενώνουν το νήμα ενός μίτου μιας Αριάδνης – ο καθένας μας έχει κι έναν τέτοιο μίτο ζωής – η αρχή όμως αυτού του μίτου είναι οι μεγάλοι μου Απόντες- πάντα παρόντες -ακόμα κι απόψε.

Θα κλείσω τον χαιρετισμό μου διαβάζοντας το ποίημα που είναι αφιερωμένο στους γονείς και στον αδελφό μου που πλάγιασαν για πάντα στην Ελευσίνια γη…

 

Μητέρα,

πόσες φορές ταξίδεψα

στα δίχτυα του νου μου,

σε δρόμους ανεπίστροφου λαβύρινθου,

εκεί που κανείς αγαπημένος

δεν υπήρχε

για να ξορκίσει

την παγωνιά της απουσίας σου.

 

Αδελφέ μου,

αν ήταν να σε άγγιζα

έξω από τα όνειρά μου,

εκεί που περπατάς

αγέρωχος και μόνος

ενάντια στους ανέμους των καιρών.

Αν ήταν να σε είχα φιλήσει

γνωρίζοντας το σκληρό ταξίδι σου.

Αν ήταν να με είχες χορέψει

σε χαρές μιας δεύτερης νιότης μας.

 

Πατέρα,

σβήσε από το πρόσωπό σου

εκείνη την άμετρη πρωινή θλίψη,

τότε που κράτησες

τον τρομερό λυγμό σου

πασχίζοντας να μην τρομάξω˙

διέτρεξες πια την έκταση της απέραντης οδύνης

και με τα μυστικά μιας άλλης ζωής

να τους γυρέψεις.

 

Κι όπου το πολύ φως

κι όπου δροσιές κήπων σφαλιχτών

κι εκεί που ανθίζει πάντα ο έρωτας

-στα γέλια και τα δάκρυα

όμορφων κοριτσιών-

εκεί θα τους βρεις.

Κοίταξέ με

από ψηλά

βαθιά στα μάτια

για να δεις

αυτό που είχα πάντα,

Πατέρα μου,

τις αστραπές

από τα δέντρα της δικής σου γενιάς˙

στολίδι των παιδιών σου.

 

Σας ευχαριστώ θερμά

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΧΟΥΡΔΑΚΗ

Φόρμα παραγγελίας για το βιβλίο

Εναλλακτικά καλέστε στο 6983 091 058

Τιμή βιβλίου: 10,00 (περιέχει και το ΦΠΑ 6%)

  • Αγορά με εξόφληση μέσω τράπεζας: κόστος αποστολής 2,00 ευρώ.
  • Αγορά με αντικαταβολή: κόστος αποστολής 3,00 (για το Νομό Χανίων), 4,00 (για Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Λασίθι), 5,00 (για την Ελλάδα, εκτός Κρήτης).

[Λογαριασμός κατάθεσης]

Εθνική: 489/006615-04

και IBAN GR95 0110 4890 0000 4890 0661 504

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s