Ποίηση

Voluptas

Νωθρό καράβι εσάλπαρε η ψυχή

απόψε μες της νύχτας τη γαλήνη,

με τη κρυφή που γεύτηκε ηδονή

μ’ όλη τη σιωπή που εντός της κλείνει.

***

Και πλέει προς τα λιμάνια της χαράς

τ’ άφταστα, τα ωραία και τα μεγάλα

κάτω απ’ τα μάτια της αστροφεγγιάς

σε θάλασσα από γιούλια, αχνό και γάλα.

***

Και λάμνοντας στη θάλασσα, μ’ αβρές

κλωστές στη σιωπή μέσα αργοκλώθει

θριαμβικό τραγούδι απ’ τις φωνές

που απόψε να σκιρτούν εντός της νιώθει.

***

Και πάει αργά σαν κύκνος ξωτικός

στα σκοτεινά θαλάσσια μονοπάτια,

μ’ αχνό μιας ηδονής νωπής το φως

και, με θολά, βαριά, κλειστά τα μάτια.

ΡΙΤΑ Ν. ΜΠΟΥΜΗ

ηλιοβασίλεμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s