Θέμα χρόνου – Ηρώ Πισκοπάκη

Η ελευθερία μου τώρα εξορίζεται

Και τα χέρια μου δεμένα μοιάζουν σαν σχοινιά

Θέλω να φωνάξω, μα διστάζω τόσο,

Κι αν με κυνηγήσουν να μου πάρουν τη λαλιά;
*
Δίκοπο μαχαίρι τούτος ο αγώνας
Με αντίπαλο την οποία εξουσία συναντάς
Δύσκολη η μάχη μάτια με ένα δάκρυ
Που δηλώνουν πως υπάρχω κι ας λυπάμαι στα κρυφά.
*
Δεν αντέχω άλλο να μην αναπνέω 
Και τη μάσκα για παρέα να ‘χω μονάχα
Νιώθω εγκλωβισμένη να με φυλακίζουν
Για ένα αδίκημα που ούτε το γνωρίζω στα χαρτιά
*
Είναι θέμα χρόνου όχι να απαντήσω
Στη σκληρότητα των μέτρων και στα άσκοπα σταθμά
Θα το καταλάβουν όταν αντιδράσω 
Γιατί αέρας θα γεμίσει τα ερημικά στενά 
Photo by cottonbro on Pexels.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s