Μικρό αφιέρωμα σε μεγάλη ψυχή – Χρυσάνθη Ζιτσαία

T’ όνειρό σου ψήλωσε πολύ.

Δε μπορούσες άλλο να το φτάσεις.

Έγινε μια αχτίδα φωτεινή

κ’ έμεινε σαν όραμα της πλάσης.

                     *

Άστραψεν η σκέψη μου μ’ ορμή.

Ξάφνιασμα στην έκπληκτη ματιά μας.

Σ’ έκαψε σαν φλόγα μυστική

κ’ έμεινε σαν άστρο στη ματιά μας.

                    *

Θέριεψε η αγάπη σου βαθειά.

-Τι μπορούσε πια να τη δαμάσει;-

Σ’ έπνιξε σαν θάλασσα πλατειά

κι άπλωσε τον κόσμο ν’ αγκαλιάσει.

                   *

Έμεινε σαν μύρο μαγικό

απ’ της ομορφιάς την άγια βρύση

κείνο το μεγάλο ιδανικό

που η ψυχή δε χώραε να το κλείσει.

                  *

Αχ! και κείνη η πίστη σου η τρελή

που ‘γινε για σε τόσο μοιραία,

τώρα ταξιδεύει στη ζωή

πάνω σ’ έναν άνεμο σημαία.

                  *

Ήτανε μια φλόγα θεϊκή.

Δεν μπορούσες πια να την κρατήσεις.

Τώρα ταξιδεύει στη ζωή.

…Τι ποθούσες άλλο να κερδίσεις;

 

Χρυσάνθη Ζιτσαία


Η Ποίηση στις Εκδόσεις Ραδάμανθυς


φώτο: Χρήστος Τσαντής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s