Λογοτεχνία

Νίκος Καββαδίας «Θεσσαλονίκη ΙΙ». Στη Μυρτώ Κουμβακάλη, 4-1-1974.

Τράνταζε σαν από σεισμό συθέμελα ο Χορτιάτης

κι ακόντιζε μηνύματα με κόκκινη βαφή.

Γραφή από τρείς και μού ’γινες μοτάρι και καρφί.

Μα έριχνε η Τρούμπα, σε διπλό κρεβάτι, τα χαρτιά της.

 

Τη μάκινα για τον καπνό και το τσιγαροχάρτι

την έχασες, την ξέχασες, τη χάρισες αλλού.

Ήτανε τότε που έσπασε το μεσιανό κατάρτι.

Τα ψέματα του βουτηχτή, του ναύτη, του λωλού.

 

Και τί δεν έχω υποσχεθεί και τί δεν έχω τάξει,

μα τα σαράντα κύματα μου φταίνε και ξεχνώ

-της Άγρας τα μακριά σκαριά, του Σάντουν το μετάξι-

Και τα θυμάμαι μόλις δω αναθρώσκοντα καπνό.

 

Το δαχτυλίδι που ’φερνα μου το ’κλεψε η Οράγια.

Τον παπαγάλο-μάδησε κι έπαψε να μιλεί.

Ας εκατέβαινε έστω μια, στο βίρα, στα μουράγια,

Κι ας κοίταζε την άγκυρα μονάχα που καλεί.

 

Τίποτα στα χεράκια μου, μάνα μου, δε φτουράει-

Έρωτας, μαλαματικά, ξόμπλια και φυλαχτά.

Σιχαίνομαι το ναυτικό που εμάζεψε λεφτά.

Εμούτζωσε τη θάλασσα και τηνε κατουράει.

 

Της Σαλονίκης μοναχά τής πρέπει το καράβι.

Να μην τολμήσεις να τη δεις ποτέ απ’ τη στεριά.

Κι αν κάποια στην Καλαμαριά πουκάμισο μου ράβει,

Μπορεί να ’ρθω απ’ τα πέλαγα με τη φυρονεριά.

 

 Από την ποιητική συλλογή «Τραβέρσο», Εκδόσεις ΑΓΡΑ, 2006.

Νίκος Καββαδίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s