Ποίηση

«Μικρές φωτιές»

DSCN0031-Τσαντής Χρήστος

Ανέμοι μας ταξίδευαν σε άλλη πολιτεία

κι εγώ φάρους σημάδευα και χάραζα πορεία.

Πάνω στους χάρτες της ζωής, στο χέρι, είχα διαβήτη

και για οδηγό στα πέλαγα τον αποσπερίτη..

 

Δεν ψάχναμε ήμερες ακτές και πράσινα ακρογιάλια.

Σα ναυαγούς αφήσαμε – κλεισμένα σε μπουκάλια –

να αρμενίζουν στη ζωή, όλα τα υπάρχοντά μας,

ν’ ανάβουνε μικρές φωτιές, για πάντα, τα όνειρά μας..

 

Μπερδεμένο απ’ το ρούμι τραγούδι,

μεθυσμένα στιχάκια, μου λες,

πειρατές σ’ ένα άγριο μπουρίνι,

που όλο ψάχνουν Ιθάκες παλιές..

 

 

Χ. Τσαντής Απρίλης 2009

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s