Voluptas

Νωθρό καράβι εσάλπαρε η ψυχή

απόψε μες της νύχτας τη γαλήνη,

με τη κρυφή που γεύτηκε ηδονή

μ’ όλη τη σιωπή που εντός της κλείνει.

***

Και πλέει προς τα λιμάνια της χαράς

τ’ άφταστα, τα ωραία και τα μεγάλα

κάτω απ’ τα μάτια της αστροφεγγιάς

σε θάλασσα από γιούλια, αχνό και γάλα.

***

Και λάμνοντας στη θάλασσα, μ’ αβρές

κλωστές στη σιωπή μέσα αργοκλώθει

θριαμβικό τραγούδι απ’ τις φωνές

που απόψε να σκιρτούν εντός της νιώθει.

***

Και πάει αργά σαν κύκνος ξωτικός

στα σκοτεινά θαλάσσια μονοπάτια,

μ’ αχνό μιας ηδονής νωπής το φως

και, με θολά, βαριά, κλειστά τα μάτια.

ΡΙΤΑ Ν. ΜΠΟΥΜΗ