Χιλιάδες Έλληνες έχουν νιώσει τελευταία την επιβλητική κυριαρχία του βάλτου, χωρίς να πρωταγωνιστούν σε βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα. Όπως ο βάλτος των Γιαννιτσών δεν υπάρχει πια, έτσι κι ο Θεσσαλικός κάμπος δεν είναι ο ίδιος .Όμως φαίνεται πως οι τόποι κρατούν τις μνήμες τους. Το ειρωνικό είναι, ότι όσο κι αν πολλές φορές ισχύει η κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη φύση, είναι επίσης φανερό ότι κάνεις δεν μπορεί να δαμάσει την ανθρώπινη φύση.
Πώς σας φαίνεται αυτό το σχέδιο επέκτασης πόλεως; Ξεκινάμε μια δεκαετία πριν, με καλοκαιρινές πυρκαγιές στους γύρω λόφους. Τραβηγμένο; Αν είναι έτσι, εξηγήστε μου πώς προκύπτουν οι πολυτελείς κατοικίες εν μέσω πευκόφυτων λοφίσκων στις παρυφές των πόλεων, σε ποιους ανήκουν τα οικόπεδα και οι κατοικίες και ποιες υπηρεσίες έδωσαν την έγκριση για την οικοδόμηση τους!
Βρίσκεστε σε μια πόλη που έχετε να πάτε καιρό, ή στην πόλη σας και μένετε έκπληκτοι από το τωρινό μέγεθός της. Βλέπετε κάποιο δίκτυο δρόμων ή κάποιες περιοχές πρασίνου να συνοδεύουν την οικιστική εξάπλωση; Και συνεχίζω: Ολόκληρες χερσόνησοι ανά την Ελλάδα έχουν αποκλειστεί στην πρόσβαση τους, από τους οι μη διαμένοντες σε πολυτελή ξενοδοχεία. Παραλίες δημιουργούνται εν μία νυκτί, ενώ άλλες« παρθένες» παραλίες έχουν γεμίσει beach bars και ομπρέλες,, όπου και εκεί υπάρχει διαστρωμάτωση (βλ. ταξικά μπάνια της Μυκόνου). Δεκάδες γραφικοί κολπίσκοι και άλλα μέρη ανά την Ελλάδα, έχουν υποκύψει στην tourist Land και ότι αυτή επιτάσσει, αποψίλωση, μπάζωμα, τσιμεντοποίηση, υπερ- οικοδόμηση, υπερκατανάλωση πηγών, διατάραξη του οικοσυστήματος και του βυθού.
Απ’ την άλλη, για δεκαετίες είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε τον ίδιο εφιάλτη από την αρχή. Προεκλογικές εξαγγελίες, πακέτα χρημάτων που καταλήγουν στο πουθενά. Αχρείαστα, κακώς σχεδιασμένα, κατά παραγγελία δημόσια έργα, που όχι μόνο δεν εξυπηρετούν τους πολίτες, αλλά κυρίως αποτελούν ύβριν προς τον πλανήτη, εγκλήματα κατά της ζωής και υπονομεύουν το μέλλον. Ο προϋπολογισμός για δασοπροστασία και κατάσβεση είναι ανύπαρκτος.
Η αλήθεια είναι ότι είμαστε εθισμένοι στην απάθεια, στην αποχή, στη συνθηκολόγηση, στον κυνισμό. Πολλές φορές είμαστε και θύματα εξαπάτησης, λόγω συγκάλυψης, ή καλά στημένων επικοινωνιακών πολιτικών παιχνιδιών. Aυτά, γιατί είναι πολλά τα λεφτά! Από τα εκατομμύρια των τουριστών που κατακλύζουν τα ελληνικά νησιά ανά έτος και για αυτούς που ζουν από, και απομυζούν συνάλλαγμα και ευρώ. Τους «εμπλεκομένους» στην «βαριά βιομηχανία της Ελλάδας». Τον τουρισμό! Μόνο που από «tourist-land» σύντομα θα γίνουμε «no- land» .
Γιατί το ζήτημα δεν είναι τα ακραία καιρικά φαινόμενα που σε φέρνουν προ τετελεσμένων. Είναι η πρόβλεψη που έχεις κάνει, ή έχεις αρνηθεί να κάνει, η απόφαση που δεν πήρες, όταν έπρεπε να πάρεις. Γιατί δεν είναι μετεωρίτης, είναι καταιγίδα. Δεν είναι χολέρα, είναι covid. H μήπως ξαναγυρνάμε στο: «Λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί»; Αν δει κανείς τη σημερινή κατάσταση στη Λιβύη και την πρόβλεψη για νεκρούς, θα νιώσει ακριβώς αυτό.
Aκούμε όλο και συχνότερα για βιβλικές καταστροφές! Τότε, (θα πρόσθετα εγώ), ο θεός να βάλει το χέρι του! Πού είναι λοιπόν το κράτος;
Το κράτος δηλώνει: μας ενδιαφέρει ο άνθρωπος! Nαι, αλλά συγκεκριμένα το πορτοφόλι του. Έχουμε επιτελικό κράτος! Ναι, ενεργοποιείται ο κρατικός μηχανισμός! (Το 112 για εκκένωση και οι εθελοντές για βοήθεια, όταν το κράτος μας έχει κάψει, πνίξει, αρρωστήσει και επιπλέον, δεν έχουμε και πού αλλού να πάμε.) Kαι ναι, είναι δυο ειδών η ευθύνη. Των πολιτών που παρανομούν, αλλά και του κράτους που τους αφήνει να παρανομούν, σε βάρος των συμπολιτών τους. Η ατομική ευθύνη έχει να κάνει με την εξοικείωση στην παρανομία, στη βία και στην απανθρωπιά!
Και θα κλείσω με την «Αλληγορία» του Τίτου Πατρικίου: «Tο πρόβλημα του νερού, παραμένει ανοικτό».
Κατερίνα Φραγκάκη
ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ
ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ 