Μ. Μαλακάσης

ΟΥΣ ΘΕΟΙ ΦΙΛΕΟΥΣΙ

 

Μπρος στους ονειροπόλους θα περνούνε

Της νιότης οι ίσκιοι και της ομορφιάς,

Κ’ εκείνοι πάντα θα τους χαιρετούνε

Με τον καημό μιας άδολης καρδιάς.

***

Με το διαλογισμό θ’ ακολουθούνε

Το διάβα τους στα σκότη τής νυχτιάς,

Και θα περνούν και πάλι θα γυρνούνε

Σαν είδωλα τής υπνοφαντασιάς.

***

Μα είτε Ιστορίες γίνονται, είτε στίχοι,

Θα ζούνε πάντα αντικειμενικά, 

Στο πείσμα σου καταραμένη Τύχη!

***

Στα δράματα και στα ρομαντικά

Βιβλία που μένουν άφθαρτα, τα ωραία

Ποιος νέος που πέθανε ποτέ, ποια νέα;