Ποίηση

Edmond Jabés Το ακρότατο κακό

Νερούδα_0003Μετάφραση: Ανδρέας Παγουλάτος

Το ακρότατο κακό

Έπρεπε να πει:

έφηβος, είχε δει το κακό να περηφανεύεται για τη δύναμή του, ενήλικας, είχε δει αυτό το κακό να διαδίδεται, λίγο παντού, δυναμωμένο από την υποστήριξη των μεν, ενθαρρυμένο από την αδιαφορία των άλλων.

Καταγγελμένο επίσης, από εκείνους που είχαν μετρήσει τον κίνδυνό του:

σκόρπιες φωνές, ποτέ αρκετά δυνατές για ν’ ακουστούν ολότελα.

Είχε δει τη μάστιγα να πέφτει πάνω σ’ ορισμένες χώρες και να τις βασανίζει σκληρά, αδιάντροπα.

Είχε δει ανθρώπους να χάνουν την αξιοπρέπειά τους.

Είχε δει την πυκνή ομίχλη της δυστυχίας να τυλίγει τον κόσμο και άντρες, γυναίκες και παιδιά να χάνονται, στο περιθώριο της Ιστορίας, εγκαινιάζοντας τη δική τους:

ιστορία εκατομμυρίων μαρτύρων που ποτέ, ίσως, δεν θα γνωρίσουμε το τέλος τους, γιατί δεν μοιάζει να έχει τέλος, τόσο ευρύχωρα όντας τα φιλόξενα περιθώρια των βιβλίων μας πένθους.

Αυτό το κακό έφερε ένα όνομα: Φασισμός.

Έπειτα, με τ’ όνειρο ενός άλλου, πιο γοητευτικού, ονομάστηκε: Ναζισμός.

Μολυσματικό κακό που οι σπόροι του είναι, μερικές φορές, αφανέρωτοι, γιατί βρίσκουν ένα έδαφος κατάλληλο για να φυτρώσουν στα πιο χαμηλά μας ένστικτα.

Αυτό το κακό δεν είναι αρρώστια, αλλά κακό σε κατάσταση μέθης.

Μέθη, από ένα κακό που το κακό εμψυχώνει.

Στην εποχή του, το ν’ αγωνίζεται κανείς ενάντια σ’ αυτό το κακό ήταν να το παγιδεύει στις πρώτες του αντιληπτές εκδηλώσεις, αλλά επίσης, στις αόριστες προεκτάσεις του.

Να υπήρχε ένα άκρο στην τρέλα του κακού;

Ακρότατο κακό που η τρέλα εξάπτει και συντηρεί;

Ξέρουμε, αλλοίμονο, πως σ’ ένα άκρο, αντιστοιχεί ένα πιο παρακινδυνευμένο άκρο και που, εμείς, δεν υποπτευόμαστε. Βρίσκεται στα όρια του αντιληπτού.

Αλλά, ω νύχτα, τί, σήμερα, δίνεται ακόμη για να ειδωθεί στο χαλασμένο ορίζοντα;

-Τίποτα που να μην έχει, ήδη, ειδωθεί.

Και στη σιωπή όπου καταφεύγουμε;

-Τίποτα που να μην έχει, ήδη, ακουστεί.

Στο κακό, μονάχα, ένα πιο ελκυστικό όνομα.

Ανοίχτε τα μάτια.

Τεντώστε τ’ αυτιά.

Επαγρύπνηση.

Επαγρύπνηση.

Τα θύματα ικετεύουν.

 

Ο Edmond Jabés ήταν μεγάλος γαλλοεβραίος ποιητής. Πέθανε στις 2 Γενάρη του 1991. «Το ακρότατο κακό» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο αφιέρωμα του περιοδικού «Lignes» Νο4, το 1988, για την Άκρα Δεξιά στη Γαλλία και την Ευρώπη. Το αναδημοσιεύουμε εδώ από την περιοδική έκδοση του ΨΝΑ «Τετράδια Ψυχιατρικής», Τεύχος Νο 47, Ιούλης-Αύγουστος-Σεπτέμβρης 1994.

christostsantis.com  

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s