Ετικέτα: Στίχοι

Κόκκινο Τριαντάφυλλο

Η ποιητική συλλογή «Κόκκινο τριαντάφυλλο» αρμενίζει στα πελάγη της αναζήτησης ανεμίζοντας τη σημαία της νοσταλγίας στα άλμπουρα, με την ανυπομονησία των ταξιδιών στα αμπάρια. Με στίχους και με μουσικές, αλλά και με πηγές έμπνευσης τα κοινωνικά δρώμενα της εποχής πλησιάζουμε στα μέρη που ζουν τα Ποσειδώνια, τα άνθη του βυθού. Οι κοινωνικές αναφορές, η υπαρξιακή αναζήτηση, ο έρωτας, πέρα από πρόσωπα και εποχές, η παιδικότητα, η αυθεντικότητα, η απλότητα στο λόγο και στα εκφραστικά μέσα αποτελούν τις βάρκες που θα μας ταξιδέψουν μακριά. Τόσο μακριά που ίσως και να πλησιάσουμε κοντά στο πιο βαθύ μας Είναι…

Advertisements

Μαθήματα Χορού…

Αστερόσκονη απλωμένη στις παλάμες και τα χέρια μας χορεύουνε τανγκό, σαν αμέριμνα παιδιά μες τις αλάνες, οι καρδιές ανακαλύπτουν το ρυθμό. Η ανάσα σου στα χέρια μου τραγούδι, η ανάσα μου στο στήθος σου μετάξι, μες τη θάλασσα ριζώνει το λουλούδι κι η ροή όλου του κόσμου έχει […]

Μαθήματα σκάκι! Ο Γιάννης Θεοδωράκης και το πατρικό σπίτι του Μίκη στην «Όμορφη Πόλη»

«Ήταν μια κοπέλα που ο αδελφός μου ήθελε να την μάθει σκάκι. Αλλά επειδή το σπίτι μας ήταν πολύ μικρό, ήταν ένα δωμάτιο μόνο όλο όλο, στα Χανιά, μια μέρα βλέπω τους γονείς μου απέναντι από το σπίτι, να είναι με ομπρέλα, με βροχή, και να περιμένουν. Ήμουν […]

Στα Κύματα

Στα Κύματα Είναι νύχτες που τα άστρα ξεμακραίνουν κι οι αγκαλιές πλαγιάζουνε, σιμά, στο παραθύρι. Είναι ώρες που οι μέρες ανασαίνουν και οι φλόγες μας κοιμούνται σε καντήλι… Μέσα στη θάλασσα ανθίζουν γιασεμιά και στον κήπο μας ριζώνουν μελωδίες, τα κογχύλια της καρδιάς μας, ζούν σε μια ακρογιαλιά […]

Στέλιος Πετράκης «Κύμα και βράχος»-«Στην αγκαλιά της θύμησης» ΚαΤερίνη Τζι

Στην αγκαλιά της θύμησης – Χανιά Γλυκιά που είναι η θύμηση όταν με συνεπαίρνει και στα παλιά τα δειλινά του λιμανιού με φέρνει, την ώρα που στη θάλασσα ο ορίζοντας αδειάζει μέσα στα ροζ τα σύννεφα το γαλανό βουλιάζει. Το βλέμμα κοντοστέκεται στη μοναξιά του φάρου που στα […]

Στημόνι

 Στις άγονες γραμμές και στων μαχών σου τα πεδία, στις φωτεινές επιγραφές και στων ματιών σου τα βιβλία, ξεφύλλισα, διάβασα-μετρώντας-και τη δική μου ιστορία.   Μια χούφτα κύματα που ξεγλιστρήσαν απ’ τα χέρια, σμήνη, τα διαβατάρικα πουλιά, έγιναν περιστέρια. Χάνονται μες τη θάλασσα… μμ! θα τα οδηγούν τ’ […]

Ιχνηλάτης

   Αφήνει στίγματα ανεξίτηλα η ματιά σου, αποτυπώματα και χνάρια, μυστικά κάποιος τα διάβασε μια νύχτα, βιαστικά, σ’ ένα κρεβάτι μ’ οδηγό τον ερωτά σου.   Ιχνηλάτης στις δικές σου διαδρομές, μ’ έναν καημό, να ανιχνεύσω την καρδιά σου, σαν εμπρηστής, που πυρπολούσα τις βραδιές,  θέλω και πάλι […]

«Μικρές φωτιές»

Ανέμοι μας ταξίδευαν σε άλλη πολιτεία κι εγώ φάρους σημάδευα και χάραζα πορεία. Πάνω στους χάρτες της ζωής, στο χέρι, είχα διαβήτη και για οδηγό στα πέλαγα τον αποσπερίτη..   Δεν ψάχναμε ήμερες ακτές και πράσινα ακρογιάλια. Σα ναυαγούς αφήσαμε – κλεισμένα σε μπουκάλια – να αρμενίζουν στη […]

Είδες;

Αναλαμπή το δειλινό, αιμορραγεί η σελήνη, χαράζει κόκκινη γραμμή ο ήλιος που αργοσβήνει.   Μετανάστης κάθε μέρα στο ταξίδι της ζωής, ανατέλλει κάθε νύχτα σ’ άλλο πέλαγο της γης.   «Όλα αυτά είναι ένα ψέμα», λέει κάποιος με φωνή, «είν’ ο ήλιος σας λαθραίος, να κλειστεί στη φυλακή!». […]

Η σιωπή

Σ’ ένα πάρκο κοιμάμαι και ο φίλος ξυπνάει, κάποιον ξένο ρωτάμε κι η σιωπή απαντάει, «πώς τελείωσε η μέρα, πες μου, ποιός κουβεντιάζει; Είναι νύχτα ακόμα, πες μου, πότε χαράζει;»   Τρελαθήκαν οι δείκτες, ξεχαστήκανε οι ώρες, χελιδόνια που φύγαν μόλις πιάσανε οι μπόρες. Ξαναβγήκαν οι «μάγοι» στα […]

«Άνοιξη»

Πόσο άσχημα θαρρείς τα χειμωνιάτικα πρωινά,  με τον χλωμό ουρανό και τα δάκρυα του σύννεφου  να ποτίζουν τις στράτες…   Πόσο αποκρουστικά θαρρείς τα χειμωνιάτικα πρωινά, με βοριάδες αγκυροβολημένους στα λιμάνια μας κι απαγορευτικά, για τα ταξίδια μας, δελτία…   Πόσο όμορφο θαρρώ, να συλλογιέμαι την ανάσα σου […]

Στον Θανάση Βέγγο

Μ’ ένα θίασο- μπουλούκι πρωτοβγήκα στο κλαρί. Γύριζα τις πολιτείες, τ’ όνειρο έπαιρνε ζωή.   Κι έτσι πάντα προσπαθούσα να γλυκαίνω την καρδιά, έδινα ό,τι κι αν είχα, μα δεν ήταν αρκετά.   Στης ζωής μου τη γαλέρα ύψωσα ένα πανί. Κόντρα είχα τον αέρα κι εγώ τράβαγα […]

Χημείο…

Μέτρα τα λόγια σου να φύγεις μακριά, σε ένα δρόμο «φωτισμένο» και γνωστό. Όταν θα φτάσει η ζωή θα είναι αργά, πιασμένος θα ’σαι στης αράχνης τον ιστό.   Μέτρα τα βήματα πριν γίνεις καν παιδί. Θα βρεις χαλιά στρωμένα απ’ άκρη σ’ άκρη. Ο μόνος τρόπος που […]

Σαν σινιάλο ένα άστρο…

  Είπες θα πάρεις τον καιρό σου και θα ‘ρθεις, μα έχω χρόνια για να δω το πρόσωπό σου, είπες θα κάνεις έναν κύκλο να με βρεις, δεν είπα λέξη κι ας φοβόμουν μη χαθείς…   Τώρα κρατώ τις μηχανές μου αναμμένες κι είναι κερί που τρεμοπαίζει η […]

Μικρές φωτιές

Ανέμοι μας ταξίδευαν σε άλλη πολιτεία κι εγώ φάρους σημάδευα και χάραζα πορεία. Πάνω στους χάρτες της ζωής, στο χέρι, είχα διαβήτη και για οδηγό, στα πέλαγα, τον αποσπερίτη..   Δεν ψάχναμε ήμερες ακτές και πράσινα ακρογιάλια. Σα ναυαγούς αφήσαμε – κλεισμένα σε μπουκάλια – να αρμενίζουν στη […]

Συνάντηση

Απόψε συναντιόμαστε στη μέση άδειου δρόμου. Γύρω φυσάει παγωνιά η υπομονή του κόσμου…   Χρόνια που πέρασαν κρυφά  ρημάξαν τη ψυχή μας, με δάνεια στις τράπεζες μετράμε την τιμή μας…   Όσοι πολύ μιλήσανε  έπαψαν να μιλάνε, όσοι το στόμα κλείσανε σαν ένοχοι πονάνε…   Ένα μονάχα θα […]

Για τις νύχτες

Ποιές μελωδίες σου έπλεξαν τραγούδια και ποιά στιχάκια σου διαβάσαν τον καιρό, ποιές κουστωδίες σου χάρισαν λουλούδια, κι έτσι ξέχασες να έρθεις προς τα δω..   Ποιές φωνές μπορούν να σε τρομάξουν και στη φωλιά σου μέσα να κρυφτείς, ποιές κραυγές μπορούν να σε αλλάξουν κι ό,τι αγάπησες […]

Ο πιο καλός ο Υπουργός…

Για το χρυσό που σου ‘λεγα, κινήσαμε πριν χρόνια, στο Ελντοράντο ψάχναμε, με ζέστες και με χιόνια…   Στο δάσος είπανε πολλοί, πως είναι εκεί θαμμένο, το μέταλλο το λατρευτό, το «πολυαγαπημένο»!   Χρυσωρυχεία έσκαβαν, τη λάμψη του να δούμε, δεν ξέραμε πως ψάχναμε, καρκίνο για να βρούμε… […]

Καληνύχτα

Στο είχα πει πως όλα μένουν ίδια. Είναι πάντα μες την πρώτη μας ματιά. Στην καρδιά μας κρεμασμένα τα στολίδια μπρος το τζάκι μ’ αναμμένη τη φωτιά…   Τα τραγούδια μου σου είπαν την αλήθεια κι αν φοβήθηκες, το κρίμα μου βαρύ, με τα σύννεφα σου στέλνω  «καληνύχτα» […]

Μία βάρκα η ψυχή μου

Λίγα φώτα απομένουνε τις νύχτες. Και τα μάτια σου κοιτούν σιωπηλά. Είναι μέρες που παγώνουνε οι δείκτες κι η καρδιά σου φορτωμένη μυστικά…   Πολλά τσιγάρα και καφέδες στ’ ακρογιάλι, πάνω στους βράχους ζωγραφίζω μια φωτιά, σκαριά που χόρευαν ξανά στο μαϊστράλι, πηγάδι ψάχνω για να βρω στην […]