Ετικέτα: προσφυγική κρίση

Ο φόβος τυφλώνει

Οι χθεσινοί πρόσφυγες βρίζουν και χλευάζουν τους σημερινούς.
«Προφανώς, κανείς δεν θέλει να ξέρει ότι η σύγχρονη ιστορία έχει δημιουργήσει ένα καινούργιο είδος ανθρώπινων όντων – αυτό το είδος που κλείνεται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους εχθρούς του και στα στρατόπεδα εγκλεισμού από τους φίλους του», έγραφε το 1943 η Χάνα Άρεντ.
Ο φόβος τυφλώνει, είπε η κοπέλα με τα σκούρα γυαλιά. Αυτή είναι η σωστή κουβέντα. Ήμασταν ήδη τυφλοί τη στιγμή που τυφλωθήκαμε, ο φόβος μας τύφλωσε, ο φόβος θα μας κρατήσει τυφλούς… Πόσοι τυφλοί χρειάζονται για μια τυφλότητα;

Advertisements

Ζωή είναι ό,τι έδωσες

…Απευθύνομαι σε σας. Τους καλλιτέχνες και τους διανοούμενους του κόσμου. Σε σας που γνωρίζετε καλά πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει μόνο με άρτο. Που γνωρίζετε καλά ότι ακόμα και μέσα στην μέγιστη ένδεια , ακόμα και μπροστά στο θάνατο, ο άνθρωπος θα σιγοτραγουδήσει ένα σκοπό, θα χαράξει ένα σκίτσο, θα χορέψει δυο βήματα, θα θυμηθεί ή θα φτιάξει ένα στίχο.
Απευθύνομαι σε σας, τους καλλιτέχνες και τους διανοούμενους του κόσμου, που μπορείτε να μεταδώσετε παντού τούτη τη γνώση. Για να συνεγείρετε παντού τις συνειδήσεις. Με τους μύριους τρόπους που η δημιουργική σας δύναμη θα εφεύρει. Δείχνοντας έτσι ότι το βάρος του κόσμου ανήκει σε όλο τον κόσμο. Όπως και η τιμή του.

Απευθύνομαι σε σας, τους καλλιτέχνες και τους διανοούμενους του κόσμου που με τις δημιουργίες σας και τον στοχασμό σας οικοδομείτε κάθε στιγμή την συνείδηση του κόσμου. Δηλαδή εκείνου του άυλου κάτι που διασφαλίζει την μνήμη της ανθρωπότητας και τη συνέχεια της ιστορίας της.

Το φόρεμα της μνήμης

Το φόρεμα της μνήμης Θάλασσα κόκκινη και λάσπη στο βυθό, το πέλαγος ξεχείλισε από αίμα, σωσίβια, ρούχα και μανάδες στον αφρό. Ο ήλιος, τώρα… έφτασε στο γέρμα.   Δεν είναι Έλληνες που χάθηκαν στα πλοία -της Νέας Υόρκης η γραμμή έχει αλλάξει- ούτε σκιές λησμονημένες στα ορυχεία. Του Κάτω Κόσμου […]