Ετικέτα: Ποιήματα

«Ο κύκλος του C.Ν.S.» Μάνος Χατζιδάκις

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ C.Ν.S. Με σχέδια του Μίνου Αργυράκη 1952 Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν με τή μουσική τους. Κλίμα τους είναι ή υγρασία ενός λιμανιού καί θέμα ό χωρισμός. Είναι τραγούδια κι έτσι μονάχα ολοκληρώνουν αυτό που θέλησα νά πουν. Μ.Χ. I Με πνίγει ετούτ’ ή θάλασσα Πού […]

Αρχάγγελος

Είναι του τριαντάφυλλου η μυρωδιά στα χείλη, το φως που αναδύθηκε μέσα από τα νερά, ήλιος σου ο αρχάγγελος κι απόψε θ’ ανατείλει, για να γεμίσει χρώματα η μέσα ζωγραφιά… Είναι από μέλι τα φτερά και φίλντισι το σώμα -νεράιδα του παραμυθιού, απόκρημνη ομορφιά- λιώνει στο πρώτο άγγιγμα […]

51 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, Κώστας Βάρναλης «Ελεύθερος Κόσμος»

Η «άγνωστη» ατιμία (Άγνωστοι, στο Βόλο, γράψανε στον ομαδικό Τάφο των εκτελεσμένων από τους Γερμανούς πατριωτών αγκυλωτούς σταυρούς και τη φράση: «Καλά σάς κάναν») Δεν ήτανε κατάμαυρη νυχτιά κακού χειμώνα, που ’χε καρφώσ’ η παγωνιά τ’ αργά νερά στη χούνη και μανιασμένος ο θρακιάς ξερίζωνε τα δέντρα. Ούτε […]

Μελισσάνθη, Ρώμος Φιλύρας, Ν. Βρεττάκος, Γ. Τσουκαλάς…

«Να ζεις χίλιες ζωές μαζί μέσα σε μια ζωή» Μελισσάνθη-Γράμμα Με τη ψυχή σε περιμένω. Με το σώμα μου όλο, στον πόθο τεντωμένο σαν χορδή Τις νύχτες οι αναμνήσεις κάτω από το δώμα μου νοσταλγικοί διαβαίνουνε κιθαρωδοί Κι όλο πληθαίνουνε τα δάκρυα στο άγρυπνο όμμα μου που πλάθει […]

Ἕνα καράβι φεύγει-Κώστας Ουράνης

Ἕνα μεγάλο τετρακάταρτο καράβι ἀφήνει ἀγάλια τὸ λιμάνι πρὸς τὸ βράδυ. Ἡ νηνεμία τῶν νερῶν, καθὼς τὴ σχίζει, μ᾿ ἀντιφεγγίσματα λευκῶν πανιῶν γεμίζει. Εἶν᾿ ἕνα ξενικὸ καράβι, στὰ πλευρά του μὲ κόπο συλλαβίζει ὁ κόσμος τ᾿ ὄνομά του. Ἀπὸ ποιὰ μακρινὰ ἔχει ἔρθει μέρη καὶ τὸ ποῦ πάει […]

Κατερίνα Γώγου «3 Κλικ Αριστερά»

Αυτός εκεί ό συγκεκριμένος άνθρωπος είχε μια συγκεκριμένη ζωή με συγκεκριμένες πράξεις. Γι’ αυτό και ή συγκεκριμένη κοινωνία για το συγκεκριμένο σκοπό τον καταδίκασε σ’ έναν αόριστο θάνατο. ΤΡΟΙΑΣ 35α Το σπίτι μου όπως και το δικό σας μπαίνει στα σπίτια των άλλων ανθρώπων έτσι στενοί πού είναι […]

Στημόνι

 Στις άγονες γραμμές και στων μαχών σου τα πεδία, στις φωτεινές επιγραφές και στων ματιών σου τα βιβλία, ξεφύλλισα, διάβασα-μετρώντας-και τη δική μου ιστορία.   Μια χούφτα κύματα που ξεγλιστρήσαν απ’ τα χέρια, σμήνη, τα διαβατάρικα πουλιά, έγιναν περιστέρια. Χάνονται μες τη θάλασσα… μμ! θα τα οδηγούν τ’ […]

Ιχνηλάτης

   Αφήνει στίγματα ανεξίτηλα η ματιά σου, αποτυπώματα και χνάρια, μυστικά κάποιος τα διάβασε μια νύχτα, βιαστικά, σ’ ένα κρεβάτι μ’ οδηγό τον ερωτά σου.   Ιχνηλάτης στις δικές σου διαδρομές, μ’ έναν καημό, να ανιχνεύσω την καρδιά σου, σαν εμπρηστής, που πυρπολούσα τις βραδιές,  θέλω και πάλι […]