Ετικέτα: Ποιήματα

Νοσταλγία… Αριστομένης Λαγουβάρδος

Φτερά έχει η νοσταλγία και τρέχει, χιονάτη πεταλούδα παίρνει γύρη, από λούλουδα, αγκαλιές, φιλιά, πριν γείρει, σε κάποιο ανθάκι ξέψυχη σα βρέχει.               ___________ Ένας κήπος είναι η ζωή, και έχει ο Σποριάς και πίκρες, και χαρές να σπείρει, καλότυχοι αυτοί, που σαν ξεσύρει, η ψυχή από τη […]

Μανώλης Αναγνωστάκης, Το Περιθώριο ’68- ’69

Τώρα πια που δε γράφω και η απόσταση του χρόνου με βοηθάει, βλέπω καθαρότερα πόσες φορές, πραγματικά, έπνιξα στο λαρύγγι μου τα ίδια μου τα τραγούδια. Στα λιγοστά ποιήματα που, μέσα σε είκοσι πέντε και παραπάνω χρόνια, έγραψα, αν εξαιρέσω το πρώτο κι ένα μέρος από το δεύτερο […]

Ήρθες αργά & Του ήλιου τα φιλιά. ΡΙΚΑ ΣΕΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΗΡΘΕΣ ΑΡΓΑ Ήρθες αργά πραματευτή να φέρεις τα στολίδια που πρέπουνε στο λυγερό, περίκαλλο κορμί μου, σαν λιγωμένα κι έτοιμα να τυλιχτούνε φίδια στα χέρια μου, στα πόδια μου, κι ακόμη στην ψυχή μου. Δεν βλέπεις έχουν σβήσει πιά τα φώτα στο παλάτι και οι ορχήστρες πάψανε τον […]

Γιώργος Σεφέρης, Βρήκαμε τη στάχτη…

Ποιήματα Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε. Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη. Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη. Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας. Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε τη στάχτη… Βρήκαμε τη στάχτη. Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή […]

PAUL VERLAINE

ο πρίγκηπας των ποιητών «Ο έρωτας ο ασάλευτος των αιώνιων πραγμάτων Ο έρωτας των αρχαίων νεκρών και των θεών μαζί» Γράφει ο Χρήστος Τσαντής O PAUL VERLAINE γεννήθηκε στο Μέτς το 1844 και πέθανε στο Παρίσι το 1896. Ο «πρίγκηπας των ποιητών», όπως τον φωνάζανε φίλοι και θαυμαστές, […]

Μαθήματα Χορού…

Αστερόσκονη απλωμένη στις παλάμες και τα χέρια μας χορεύουνε τανγκό, σαν αμέριμνα παιδιά μες τις αλάνες, οι καρδιές ανακαλύπτουν το ρυθμό. Η ανάσα σου στα χέρια μου τραγούδι, η ανάσα μου στο στήθος σου μετάξι, μες τη θάλασσα ριζώνει το λουλούδι κι η ροή όλου του κόσμου έχει […]

Φ. Νίτσε «Ποιήματα»

Ο ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΣ  Α: Στέκει και αφουγκράζεται: Τί τον έκανε να σαστίσει; Τί άκουσε να αντηχεί στ’ αυτιά του; Τί ήταν αυτό που τον έκανε να τα χάσει; Β: Σαν όλους που κάποτε φορέσανε αλυσίδες έτσι κι αυτός ακούει παντού το θόρυβό τους.     Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΟΥ  Από τότε που […]

Μανώλης Αναγνωστάκης, από «Τα Ποιήματα 1941-1970»

«Οι τσαγκαράδες να φτιάχνουν όπως πάντα γερά παπούτσια. Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου. Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με σχολαστικότητα τις παραβάσεις. Οι εφοπλιστές να καθελκύουν διαρκώς νέα σκάφη. Οι καταστηματάρχες ν’ ανοίγουν και να κλείνουν σύμφωνα με το εκάστοτε ωράριο. Οι εργάτες να […]

Στα Κύματα

Στα Κύματα Είναι νύχτες που τα άστρα ξεμακραίνουν κι οι αγκαλιές πλαγιάζουνε, σιμά, στο παραθύρι. Είναι ώρες που οι μέρες ανασαίνουν και οι φλόγες μας κοιμούνται σε καντήλι… Μέσα στη θάλασσα ανθίζουν γιασεμιά και στον κήπο μας ριζώνουν μελωδίες, τα κογχύλια της καρδιάς μας, ζούν σε μια ακρογιαλιά […]

Προσεχώς, νέοι δρόμοι… Χρήστος Τσαντής

Καθώς διαβάζεις, ξέρεις πως οι σελίδες που κρατάς στα χέρια σου είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης διηγήσεων, βιωμάτων, συναισθημάτων του δημιουργού τους, εικόνων, μυρωδιάς και μουσικής. Έτσι παντρεύονται αρμονικά μια σειρά από σκέψεις και αισθήματα που αποτυπώθηκαν σα νότες στο πεντάγραμμο του λόγου. Η μελωδία… κυματιστή, πότε ορμητική, με […]