Ετικέτα: μετανάστες

Το φόρεμα της μνήμης

Θάλασσα κόκκινη και λάσπη στο βυθό,
το πέλαγος ξεχείλισε από αίμα,
σωσίβια, ρούχα και μανάδες στον αφρό.
Ο ήλιος τώρα… έφτασε στο γέρμα.

—-

Δεν είναι Έλληνες που χάθηκαν στα πλοία
-της Νέας Υόρκης η γραμμή έχει αλλάξει-
ούτε σκιές λησμονημένες στα ορυχεία.
Του Κάτω Κόσμου η εποχή έχει χαράξει.

—-

Κι αποξεχάστηκε στα σύνορα η μνήμη,
το φόρεμά της χάθηκε στο κύμα,
στη Χίο, στη Λαμπεντούζα και στη Σύμη,
κάποιος την είδε να κοιμάται σ’ ένα μνήμα.

Χανιά, 25 Σεπτέμβρη 2014
©Χρήστος Τσαντής
Το φόρεμα της μνήμης,
ποίημα από το βιβλίο «Migozarad», Χ. Τσαντής, Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Advertisements

Migozarad – στη Βίλλα των Τεχνών στα Χανιά

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017, στις 8 το απόγευμα
Οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς παρουσιάζουν το βιβλίο του Χρήστου Τσαντή με τίτλο: «Migozarad», στη γκαλερί VILLA DES ARTS (Νεάρχου 37).
Συζήτηση για το βιβλίο:
– Αθανασία Κοκκινάκη, ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια
– Βίκυ Παπαναγιώτου, εκπαιδευτικός, και ο συγγραφέας
Οι νότες του βιβλίου, από τους μουσικοπαιδαγωγούς:
Μέρος 1ο: Γιώργος Παυλάκης
Μέρος 2ο: Ελισάβετ Βερούλη
Δρώμενα και δραματοποιημένη αφήγηση:
Χριστίνα Δουλαβέρη, ηθοποιός

Τα δυο πουγκιά, μυθιστόρημα Γιώργος Ηλιάδης

Η Ελπίδα Γρηγοράκη για το μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη: «Τα δυο πουγκιά», Εκδόσεις Ραδάμανθυς

«…Οι διάλογοι είναι ζωντανοί, άμεσοι, προωθούν την εξέλιξη της υπόθεσης και προσδίδουν στο κείμενο παραστατικότητα και θεατρικότητα. Στη θεατρικότητα συμβάλλουν και τα πολλά πρόσωπα. Οι εναλλαγές και οι περιπλανήσεις τους ανανεώνουν το ενδιαφέρον στον αναγνώστη και παραπέμπουν σε πράξεις και σκηνές. Οι μετακινήσεις του αφηγητή και των ηρώων στο χώρο και στον χρόνο, καθώς και η ποικιλία των σκηνικών και του φόντου υποδεικνύουν και επιρροές από τον κινηματογράφο και τις τεχνικές του, όπως road movies και flash-back»…

Τα δυο πουγκιά στο Ηράκλειο

Πολύκεντρο Νεολαίας Δήμου Ηρακλείου (Ανδρόγεω 4)
Δευτέρα, 23 Γενάρη 2017, στις 8 το απόγευμα
Οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς παρουσιάζουν το μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη «Τα δυο πουγκιά»
Θεατρικά δρώμενα και αφήγηση:
Ζαχαρίας Κατσακός, ποιητής-κριτικός λογοτεχνίας
Γιώργος Ηλιάδης, ηθοποιός
Μιλά για το βιβλίο ο Χρήστος Τσαντής, συγγραφέας-σύμβουλος ψυχικής υγείας
Προβολή βίντεο, βασισμένο στα γεγονότα που περιγράφει το βιβλίο:
Η ζωή στη Σμύρνη — η εγκατάσταση των προσφύγων από τη Μικρασία στο Ηράκλειο — η κατοχή στο Ηράκλειο, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η ζωή…
Μετά από τις εκδηλώσεις για την παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα, στον Άγιο Νικόλαο και στα Χανιά… «Τα δυο πουγκιά» επί σκηνής στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου.

Migozarad – Γράμμα σ’ έναν φίλο

«Οι Έλληνες αποκαλούσαν την ιδιότητα του ανθρώπου, η οποία επιτυγχάνεται στο λόγο της φιλίας, φιλανθρωπία: αγάπη του ανθρώπου, καθώς εκδηλώνεται ως ετοιμότητα να μοιραστούμε τον κόσμο με άλλους ανθρώπους… Η Ανοιχτότητα στους άλλους είναι η προϋπόθεση της ανθρωπότητας, με κάθε έννοια της λέξης», Χάνα Άρεντ

Migozarad

Στην εποχή των «υπερπολιτισμένων πιθήκων»

Το βιβλίο αφιερώνεται στα χιλιάδες καταδιωκόμενα παιδιά-πρόσφυγες

Κυκλοφόρησε

Κάποιος έγραψε τη λέξη «Migozarad» στον τοίχο ενός καφενείου, πέρα στη μακρινή Καμπούλ του Αφγανιστάν, που σημαίνει «θα περάσει». Μα δεν περνά! Αντίθετα, οι μέρες μας βυθίστηκαν μέσα στους ατμούς και στο βαθύ μπλε της θάλασσας.΄..

Τα δυο πουγκιά – Σχόλια αναγνωστών για το μυθιστόρημα του Γιώργου Ηλιάδη

Το βιβλίο του Γιώργου Ηλιάδη «Τα δυο πουγκιά» ξεκίνησε το ταξίδι του και ήδη τα πρώτα σχόλια ανθρώπων που το διάβασαν κάνουν το γύρο του διαδικτύου. Με την άδειά τους λοιπόν, παραθέτουμε εδώ ορισμένα από τα πρώτα χαρακτηριστικά σχόλια αναγνωστών για το βιβλίο.

Η αγκαλιά της αλληλεγγύης

Αναδημοσιεύουμε το χαιρετισμό-κάλεσμα αλληλεγγύης του Κοινωνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, με την ευχή να δυναμώσουν ακόμη περισσότερο οι πρωτοβουλίες συμπαράστασης και έμπρακτης στήριξης των προσφύγων. Απέναντι στους κήρυκες του μίσους, του εγχώριου και διεθνούς «τζιχαντισμού» κάθε μορφής, απαντάμε με στάση ζωής και ανθρωπιάς.

Ο φόβος τυφλώνει

Οι χθεσινοί πρόσφυγες βρίζουν και χλευάζουν τους σημερινούς.
«Προφανώς, κανείς δεν θέλει να ξέρει ότι η σύγχρονη ιστορία έχει δημιουργήσει ένα καινούργιο είδος ανθρώπινων όντων – αυτό το είδος που κλείνεται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους εχθρούς του και στα στρατόπεδα εγκλεισμού από τους φίλους του», έγραφε το 1943 η Χάνα Άρεντ.
Ο φόβος τυφλώνει, είπε η κοπέλα με τα σκούρα γυαλιά. Αυτή είναι η σωστή κουβέντα. Ήμασταν ήδη τυφλοί τη στιγμή που τυφλωθήκαμε, ο φόβος μας τύφλωσε, ο φόβος θα μας κρατήσει τυφλούς… Πόσοι τυφλοί χρειάζονται για μια τυφλότητα;