Ετικέτα: Διήγημα

Φωτεινή – Σμαράγδη Νικολακάκη

Διήγημα* Φωτεινή Γράφει η Σμαράγδη Νικολακάκη «Είναι η νύχτα καιρός για να κλαις, να ποτίζεις με ανείδωτα δάκρυα παλιών χρόνων χαμένες χαρές που κοιμούνται στης μνήμης μιαν άκρια» Είμαι πενήντα χρόνων και οι παροιμιώδεις σωματικές αντοχές μου έχουν αρχίσει να μειώνονται. Παρασκευή αργά το απόγευμα γυρνώ  στο σπίτι […]

Η συνεδρία – Αργυρώ Λουλαδάκη

Διήγημα* Η συνεδρία Γράφει η Αργυρώ Λουλαδάκη   «Με λένε Ισμήνη. Ζω στα Χανιά της Κρήτης. Είμαι παντρεμένη και έχω δύο παιδιά. Έχω αρκετά ενδιαφέροντα, ενδιαφέρουσες επίσης γνωριμίες. Όλα προς το παρόν βαίνουν καλώς», ξεκίνησε να λέει η καστανομάλλα γυναίκα, που ήταν ξαπλωμένη στον σκληρό δερμάτινο καναπέ απέναντι σε […]

Η ζωή αποφασίζει – Χρήστος Τσαντής

Διήγημα* Η ζωή αποφασίζει Του Χρήστου Τσαντή  «Πόντισον», έδινε τη διαταγή ο πλοίαρχος και το πτώμα κυλούσε πάνω στο σανίδι, δεμένο με ένα βαρίδι στα πόδια κι έπεφτε στον ωκεανό μέσα στο πηχτό σκοτάδι. Το όνειρο του Νέου Κόσμου τελείωνε με την υπογραφή του καπετάνιου, του ιατρού του […]

Η δημοκρατία και η Ειρήνη – Δήμητρα Αθενάκη

Διήγημα* Η δημοκρατία και η Ειρήνη Της Δήμητρας Αθενάκη Χανιά 1967. Ένα αδύνατο κορίτσι με σγουρά κοντοκουρεμένα μαλλιά αποκομμένο από τις κοριτσίστικες παρέες στην αυλή του γυμνασίου θηλέων καθόταν στο παγκάκι με ένα ανοιγμένο βιβλίο στα πόδια της. Η γαλάζια ποδιά κολλημένη ως τα γόνατα, σα να ήθελε […]

Φορταλέζα – Μανώλης Χατζηπαναγιώτου

ΔΙΗΓΗΜΑ Φορταλέζα Οι ναυτικοί τον ξέρουνε και τον περιγελούν. Ο καπετάν-Σπύρος, να τα λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, τα θέλει και τα παθαίνει. Πώς το λένε, τον τρώει ο κώλος του για καζούρα. Κατά το πρώτον δεν είναι καπετάνιος. Ούτε ναυτικός. Αμφιβάλλω αν έχει «μπαρκάρει» ποτέ […]

ΤΟ ΤΑΒΕΡΝΕΙΟ ΤΟΥ ΧΑΨΑ – ΔΙΗΓΗΜΑ ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΦΙΛΙΠΠΟΥ

Με φόντο την παλιά Πάτρα… «Το Ταβερνείο του Χάψα«, είναι το δεύτερο διήγημα της Ελένης Παπαφιλίππου που δημοσιεύουμε στη σελίδα. Εξαιρετικό και αυτό. Το πρώτο ήταν «Οι λίρες» και αναφερόταν στην προπολεμική Πάτρα. Στις «Λίρες», η συγγραφέας με απλότητα περιγράφει τη ζωή των ανθρώπων αλλά και σκηνές από την […]

Οι λίρες

Διήγημα της Ελένης Παπαφιλίππου

Η Ελένη Παπαφιλίππου μας ταξιδεύει με το γραπτό της στην προπολεμική Πάτρα. Με απλότητα περιγράφει τη ζωή των ανθρώπων και σκηνές από την καθημερινότητα μιας πόλης που προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές της από τις επιπτώσεις της Μικρασιατικής Καταστροφής και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 1929. Οι λέξεις της «περπατούν» στους δρόμους της πόλης, σεργιανούν στις παλιές γειτονιές της και θυμούνται…

Ο ζωγράφος της ζωής

Τα όνειρα πάντα ανακατεύουν τα χρώματα για να ντύσουν την πραγματικότητα με αλλόκοτες φορεσιές, με τις κόκκινες ανταύγειες ενός καλοκαιρινού δειλινού, για παράδειγμα. Το όνειρο, βλέπεις, δεν ξεχωρίζει τις εποχές. Αναζητά τους καλύτερους συνδυασμούς των χρωμάτων για να υφάνει με αρμονία τη διαδοχή των συναισθημάτων.