Ετικέτα: Αναφορά στον Γκρέκο

Παίζοντας με νοήματα, λέξεις και εικόνες δημιουργικής συνύπαρξης

Εισήγηση του Χρήστου Τσαντή στο Βιωματικό Σεμινάριο, με βάση τη νουβέλα «Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον Κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης», που έγινε στα Χανιά (Πνευματικό Κέντρο) στις 6 Μαρτίου 2014.  Πολλοί ήταν οι εκπαιδευτικοί που πήραν μέρος στον κύκλο διαλέξεων με στόχο τον εμπλουτισμό των εκπαιδευτικών […]

Νίκος Καζαντζάκης-Ελ Γκρέκο: Τόσο μεγάλοι, μα και τόσο διαφορετικοί

Προσεγγίσεις στη ζωή και το έργο τους Του Σήφη Μιχελογιάννη Η «Αναφορά στον Γκρέκο», το τελευταίο σπουδαίο έργο, μια μυθιστορία ή μια αυτοβιογραφία του Νίκου Καζαντζάκη προσδιορίζει ή και οριοθετεί μια προσέγγιση, μια συνάντηση, δύο μεγάλων Ελλήνων, δύο μεγάλων Κρητικών. Ο Νίκος Καζαντζάκης, ο μέγιστος της ελληνικής πεζογραφίας […]

Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο

…Ο κόσμος αλάκερος-δεν το νιώθεις;-πλακώνει την καρδιά μας. Παντού άλλοι πεινούν, άλλοι αναγλείφουνται χορτάτοι, παντού αρνιά και λύκοι, ή θα φας ή θα σε φάνε. Ένας νόμος ακόμα στον κόσμο ετούτο είναι απαραβίαστος: ο νόμος της ζούγκλας. -Μα δεν υπάρχει λοιπόν σωτηρία; Δεν υπάρχει ένα ζώο αγαθό συνάμα […]

Ειρηναίος Γαλανάκης* «Ο Καζαντζάκης ήταν ένας μεγάλος ανιχνευτής του ανθρώπινου πνεύματος»

«Γενικό χαρακτηριστικό που θα μπορούσαμε να πούμε για τον Καζαντζάκη είναι ότι έζησε το δράμα του Δυτικού Πολιτισμού, το δράμα της Δύσεως. Το δράμα ενός ουμανισμού που ξεκίνησε με τόσα όνειρα το 1500-1600 και το τέλος το 1920 έγινε απανθρωπισμός». *Παρέμβαση του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου […]

«Ο Πατούχας» του I. Κονδυλάκη

Έρευνα της φοιτήτριας Μαρίας Τσώνη, με θέμα: «Ο ρόλος του εκπαιδευτικού μέσα από τη λογοτεχνία», δημοσιευμένη στο βιβλίο του Δημήτρη Τσαρδάκη «Η κοινωνική θεωρία των ρόλων», εκδόσεις Σκαραβαίος, 1992 Η ενασχόλησή μου με το βιβλίο του Ιωάννη Κονδυλάκη «Ο Πατούχας» δεν αποτελεί μία ακόμη φιλολογική ανάλυση του έργου. […]

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο

…Μέσα στο αφράτο παιδικό μυαλό μου μεταπλάθονταν μαγικά το κάθε πράμα, πέρα από το λογικό, πολύ κοντά στη παραφροσύνη. Μα η παραφροσύνη αυτή είναι το σπυρί το αλάτι που δεν αφήνει τη φρονιμάδα να σαπίσει. Ζούσα, μιλούσα και πορευόμουν μέσα σ’ ένα παραμύθι, που το δημιουργούσα εγώ την […]

Η αρρώστια της εποχής μας.

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής.   «Δεν μπορώ να μη θυμηθώ τους γειτόνους χωρίς να με πάρουν τα γέλια μαζί και τα κλάματα. Δεν χύνονταν τότε οι άνθρωποι στο ίδιο καλούπι, με τη ντουζίνα, μα ο καθένας ήταν ένας κόσμος ξεχωριστός, είχε τις δικιές του παραξενιές, αλλιώς γελούσε από […]

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο

Όχι ο φόβος, μήτε ο πόνος, μήτε η χαρά και το παιχνίδι πρωτοτάραξαν τη ψυχή μου, παρά η χαρά της λευτεριάς. Να λευτερωθώ από τί; Από ποιόν; Σιγά-σιγά, με τον καιρό, ανέβαινα τον κακοτράχαλο ανήφορο της λευτεριάς, να λευτερωθείς πρώτα-πρώτα απ’ τον Τούρκο. Αυτό ήταν το πρώτο σκαλοπάτι. […]

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο

«Δεν μπορώ να μη θυμηθώ τους γειτόνους χωρίς να με πάρουν τα γέλια μαζί και τα κλάματα. Δεν χύνονταν τότε οι άνθρωποι στο ίδιο καλούπι, με τη ντουζίνα, μα ο καθένας ήταν ένας κόσμος ξεχωριστός, είχε τις δικιές του παραξενιές, αλλιώς γελούσε από τον άλλο, αλλιώς μιλούσε, κλειδώνονταν […]

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο

«Μέσα στο αφράτο παιδικό μυαλό μου μεταπλάθονταν μαγικά το κάθε πράμα, πέρα από το λογικό, πολύ κοντά στη παραφροσύνη. Μα η παραφροσύνη αυτή είναι το σπυρί το αλάτι που δεν αφήνει τη φρονιμάδα να σαπίσει. Ζούσα, μιλούσα και πορευόμουν μέσα σ’ ένα παραμύθι, που το δημιουργούσα εγώ την […]

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο

Κάθε άνθρωπος άξιος να λέγεται γιός του ανθρώπου σηκώνει το σταυρό του κι ανεβαίνει στο Γολγοθά του. Πολλοί, οι πιο πολλοί, φτάνουν στο πρώτο, στο δεύτερο σκαλοπάτι, λαχανιάζουν, σωριάζονται στη μέση της πορείας και δεν φτάνουν στη κορφή του Γολγοθά-θέλω να πω στη κορφή του χρέους τους-να σταυρωθούν, […]