Μ. Φουκώ-Κ. Μαρξ, ένας διάλογος με την ιστορία- μέρος δεύτερο

Μισέλ Φουκώ «Η Ιστορία της Τρέλας»: Η μεγάλη εγκάθειρξη Η Αναγέννηση ελευθέρωσε τις φωνές της τρέλας, μα είχε κιόλας δαμάσει τη βία τους. Η κλασική εποχή θα τη φιμώσει, πραξικοπηματικά, με μια παράξενη χειρονομία. Γνωρίζουμε ότι τον 17ο αιώνα είχαν δημιουργηθεί μεγάλα ιδρύματα εγκάθειρξης, όπου ο ένας στους […]

Λέων Τολστόι Πόλεμος και Ειρήνη

Ένας καλός σκακιστής όταν χάσει, πιστεύει ειλικρινά πως έχασε το παιχνίδι από κάποιο λάθος του και το λάθος αυτό το αναζητάει στην αρχή του παιχνιδιού, μα ξεχνάει πως στην κάθε του κίνηση, σ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού, μεσολάβησαν όμοια λάθη, πως καμιά του κίνηση δεν υπήρξε τέλεια. […]

Φουκώ-Μορ-Μαρξ Μια επίκαιρη συζήτηση Α´ Μέρος Segui il tuo corso, e lascia dir le genti*

*Τράβα το δρόμο σου, κι άσε τον κόσμο να λέει! (Από τη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη). Τί σχέση μπορεί να έχουν «Η Ιστορία της Τρέλας», «Το Κεφάλαιο» και η «Ουτοπία»; «Ο Περσέας χρειαζόταν μια κουκούλα από σύννεφο για να κυνηγάει τα τέρατα. Εμείς κατεβάζουμε την κουκούλα βαθιά και […]

«Υπακοή…» Δημήτρης Γεώργας & Milgram.

… Το πρωτοποριακό και συγχρόνως αμφισβητούμενο πείραμα του Milgram μελέτησε συστηματικά μια πλευρά της υπακοής. Η αιτία που προκάλεσε το ενδιαφέρον του Milgram για τη μελέτη της υπακοής, ήταν οι φρικαλεότητες της ναζιστικής εποχής, η συστηματική εξόντωση εκατομμυρίων ατόμων μέσα στους θαλάμους αερίων και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. «Αυτά […]

Σαίξπηρ «Τίτος Ανδρόνικος». Μετάφραση Βασίλης Ρώτας, Βούλα Δαμιανάκου.

ΤΙΤΟΣ: Ω, σεβαστοί μου δήμαρχοι! Ω, καλοί μου γερόντοι! Λύστε τους γιούς μου, ακυρώστε την εκτέλεση και θα ειπώ πως ποτέ μου πριν δεν έχω κλάψει, τα δάκρυά μου είναι τώρα οι πιο καλοί συνήγοροι. ΛΟΥΚΙΟΣ: Γενναίε πατέρα μου, θρηνείς του κάκου: οι δήμαρχοι δε σ’ ακούν, δεν […]

Στον Θανάση Βέγγο

Μ’ ένα θίασο- μπουλούκι πρωτοβγήκα στο κλαρί. Γύριζα τις πολιτείες, τ’ όνειρο έπαιρνε ζωή.   Κι έτσι πάντα προσπαθούσα να γλυκαίνω την καρδιά, έδινα ό,τι κι αν είχα, μα δεν ήταν αρκετά.   Στης ζωής μου τη γαλέρα ύψωσα ένα πανί. Κόντρα είχα τον αέρα κι εγώ τράβαγα […]

Η ρευστότης των υδάτων- Εμπειρικου

Διασυρόμεθα διαπομπευόμεθα και χάνουμε στα ζάρια. Μα τίποτε δεν μας εμποδίζει να σηκωθούμε και να σαλπάρουμε. Σαν τους καλούς μας στοχασμούς και να ξεφύγουμε να ξεχυθούμε στα κύματα που μας προσμένουν.