Κατηγορία: Θέατρο

Θέατρο

Σαίξπηρ «Όπως σας αρέσει ή όπως αγαπάτε»

… Όλος ο κόσμος είναι μια θεατρική σκηνή κι όλοι οι άνθρωποι, άντρες, γυναίκες, ηθοποιοί: βγαίνουνε με το θάνατο, μπαίνουν με τη ζωή και κάθε άνθρωπος στο βίο του παίζει ρόλους πολλούς, σ’ εφτά διαφορετικές φάσεις, εφτά πράξεις. Στην πρώτη, βρέφος που γκρινιάζει – γιατί όλο κάτι έχει […]

Ε. Ιονέσκο «Το Παιχνίδι της σφαγής»

«Θάψε τον πλησίον σου, μπορείς!». ΣΚΗΝΗ 2 (Υπαίθρια ομιλία. Ένας προεστός της πόλης απευθύνεται στο κοινό) ΠΡΟΕΣΤΟΣ Συμπολίτες μου και ξένοι επισκέπτες, ένα άγνωστο κακό έχει πρόσφατα χτυπήσει την πόλη μας. Δεν είναι πόλεμος, δεν είναι γενοκτονία και η ζωή συνεχίζεται για πολλούς από σας ανέφελη κι ευτυχισμένη […]

Διασκευή της νουβέλας για το Θέατρο

Διασκευή της νουβέλας για το θέατρο σε 11 σκηνές…                 Προσεχώς… 13 «Πρόσωπα», 5 ηθοποιοί… Μικρός πρίγκιπας, παπά-Φώτης, Καπετάν-Μιχάλης, Ζορμπάς, Χρήστος, Κωνσταντίνος, Δανάη, Σύννεφο, Χρυσάνθεμο, Τρείς κάτοικοι του λόφου, Χρήματα με πόδια. Η νουβέλα στηρίζεται σε δύο παράλληλες ιστορίες. Η πρώτη λαμβάνει […]

Ευριπίδη Μήδεια

Πολλά μας φυλάγει ο Δίας στον Όλυμπο, Πολλά είναι τ’ ανέλπιστα που οι θεοί πραγματώνουν. Αυτά που περιμένουμε δεν γίνονται, Και για τα απρόσμενα Βρίσκει ο θεός τον τρόπο να γενούνε. Ευριπίδη «Μήδεια»

Γκαίτε Φάουστ

ΝΥΧΤΑ (Ο Φάουστ, μέσα σε μια στενή γοτθική κάμαρα με θόλους ψηλούς κάθεται γεμάτος ανησυχία στο γραφείο του. σημ. ο εισαγωγικός μονόλογος είναι παμπάλαιη παράδοση, από τον Ευριπίδη ως τον Μάρλοου).   Φάουστ : Αχ! Σπούδασα Φιλοσοφία Νομική και Γιατρική κι αλίμονο, Θεολογία παλεύοντας μ’ επιμονή. Κι έμεινα […]

Σαίξπηρ «Τίμων ο Αθηναίος».

Τίμων: Μπα! Τι ’ναι εδώ; Χρυσάφι! Κίτρινο, ακριβό, γυαλιστερό χρυσάφι!.. Τόσο απ’ αυτό κάνει το μαύρο άσπρο, τ’ άσκημο ωραίο, το χυδαίο ευγενικό, το παλιό νέο, τη δειλία αντρειά. Θεοί, γιατί αυτό; Θεοί μου, τι ’ναι αυτό; Μα τι, θα ξεμυαλίσει αυτό ιερείς από κοντά σας, θα πάρει […]

Εισαγωγή του Βασίλη Ρώτα στο έργο του Σαίξπηρ Τίμων ο Αθηναίος

Ο Τίμων ο Αθηναίος ή Μισάνθρωπος είναι παλαιά μορφή της τέχνης. Ο Σαίξπηρ την πήρε από τον Πλούταρχο και τον Λουκιανό κι έφτιασε ένα έργο ξεχωριστό και μοναδικό για την ποιητική του ανωτερότητα, την τραγική ειρωνεία και τη δραματική του απλότητα. Είναι άλλωστε και το πιο σύντομο μετά […]

Σαίξπηρ «Τίτος Ανδρόνικος». Μετάφραση Βασίλης Ρώτας, Βούλα Δαμιανάκου.

ΤΙΤΟΣ: Ω, σεβαστοί μου δήμαρχοι! Ω, καλοί μου γερόντοι! Λύστε τους γιούς μου, ακυρώστε την εκτέλεση και θα ειπώ πως ποτέ μου πριν δεν έχω κλάψει, τα δάκρυά μου είναι τώρα οι πιο καλοί συνήγοροι. ΛΟΥΚΙΟΣ: Γενναίε πατέρα μου, θρηνείς του κάκου: οι δήμαρχοι δε σ’ ακούν, δεν […]

Σαίξπηρ «Περικλής», μετάφραση: Βασίλης Ρώτας.

Γ΄ Ψαράς: … Αφεντικό, θαμάζομαι πως τα ψάρια ζούνε μέσα στο νερό; Α΄ Ψαράς: Να, όπως οι άνθρωποι στη στεριά: Οι μεγάλοι τρώνε τους μικρούς. Μπορώ να σου παρομοιάσω τους πλούσιους τσιγκούνηδες και πολύ ταιριαχτά με φάλαινες. Η φάλαινα παίζει και κάνει βουτιές σαλαγώντας την καημένη τη μαρίδα […]

Μάρλοου Οι βασιλείς και το στέμμα…

«Και το στέμμα ή το κληρονομείς ή το παίρνεις με τη βία. Και όπως λεν πολύ σωστά, τίποτα δεν εξασφαλίζεις με τη βία».   Μάρλοου «Ο Εβραίος της Μάλτας»   «Αλλά τί είναι οι βασιλείς αν χάσουν τη δύναμή τους; Περιφερόμενοι ίσκιοι μες τη λιακάδα»…   Μάρλοου «Εδουάρδος […]

Σαίξπηρ, «Τρωίλος και Χρυσίδα».

Χρυσίδα: Ό,τι όρκους, δώρα, δάκρυα ο έρωτας θελήσει, Κι όποια θυσία, την κάνει αυτός, άλλον να ωφελήσει. Χιλιόδιπλα τα βλέπω εγώ στον Τρωίλο, απ’ αυτόν Τον καθρέφτη του Πάνδαρου, τον εγκωμιαστικόν. Μα δε… Η γυναίκα είν’ άγγελος όσο ‘ναι ζηλεμένη. Το ‘δωσες; Πάει! Όλη η χαρά στη πράξη […]

Στρατιώτες του Βάλτου Μπέρτολντ Μπρεχτ

Από παντού ξεφυτρώνει η ΕΣ-Α. Κι εκείνοι συνεχίζουν τον καυγά για του Μπέμπελ και του Λένιν το αισθητήριο. Ώσπου, με του Κάουτσκι και του Μαρξ τα τεφτέρια στα κουρασμένα, φαγωμένα τους χέρια, συμφωνούν στων Ναζί το απομονωτήριο. (Στρατόπεδο συγκέντρωσης Εστερβέγκεν, 1934. Μερικοί κρατούμενοι ανακατεύουν τσιμέντο.) ΜΠΡΥΛ (σιγανά στον […]

Σαίξπηρ Όπως σας αρέσει ή όπως αγαπάτε

«Όλος ο κόσμος είναι μια θεατρική σκηνή κι όλοι οι άνθρωποι, άντρες, γυναίκες, ηθοποιοί: Βγαίνουνε με το θάνατο, μπαίνουν με τη ζωή και κάθε άνθρωπος στο βίο του παίζει ρόλους πολλούς,  σε εφτά διαφορετικές φάσεις, εφτά πράξεις».