Κατηγορία: Ποίηση

Ποίηση

«Κύματα», Φώτης Αγγουλές.

Όταν ήμουν παιδί, είχα ένα μικρό καραβάκι. Το φόρτωσα όνειρα και τόβαλα πάνω στη θάλασσα, μα ήρθε και τ’ άρπαξε ένα κύμα. Μάζεψα βότσαλα, να εκδικηθώ. Προσπάθησα να γνωρίσω το κύμα, μα δεν τα κατάφερα. Αρώτησα, μα δεν έμαθα τ’ όνομά του, και θύμωσα με όλα τα κύματα […]

Μικρές φωτιές

Ανέμοι μας ταξίδευαν σε άλλη πολιτεία κι εγώ φάρους σημάδευα και χάραζα πορεία. Πάνω στους χάρτες της ζωής, στο χέρι, είχα διαβήτη και για οδηγό, στα πέλαγα, τον αποσπερίτη..   Δεν ψάχναμε ήμερες ακτές και πράσινα ακρογιάλια. Σα ναυαγούς αφήσαμε – κλεισμένα σε μπουκάλια – να αρμενίζουν στη […]

Συνάντηση

Απόψε συναντιόμαστε στη μέση άδειου δρόμου. Γύρω φυσάει παγωνιά η υπομονή του κόσμου…   Χρόνια που πέρασαν κρυφά  ρημάξαν τη ψυχή μας, με δάνεια στις τράπεζες μετράμε την τιμή μας…   Όσοι πολύ μιλήσανε  έπαψαν να μιλάνε, όσοι το στόμα κλείσανε σαν ένοχοι πονάνε…   Ένα μονάχα θα […]

Για τις νύχτες

Ποιές μελωδίες σου έπλεξαν τραγούδια και ποιά στιχάκια σου διαβάσαν τον καιρό, ποιές κουστωδίες σου χάρισαν λουλούδια, κι έτσι ξέχασες να έρθεις προς τα δω..   Ποιές φωνές μπορούν να σε τρομάξουν και στη φωλιά σου μέσα να κρυφτείς, ποιές κραυγές μπορούν να σε αλλάξουν κι ό,τι αγάπησες […]

Ο πιο καλός ο Υπουργός…

Για το χρυσό που σου ‘λεγα, κινήσαμε πριν χρόνια, στο Ελντοράντο ψάχναμε, με ζέστες και με χιόνια…   Στο δάσος είπανε πολλοί, πως είναι εκεί θαμμένο, το μέταλλο το λατρευτό, το «πολυαγαπημένο»!   Χρυσωρυχεία έσκαβαν, τη λάμψη του να δούμε, δεν ξέραμε πως ψάχναμε, καρκίνο για να βρούμε… […]

Καληνύχτα

Στο είχα πει πως όλα μένουν ίδια. Είναι πάντα μες την πρώτη μας ματιά. Στην καρδιά μας κρεμασμένα τα στολίδια μπρος το τζάκι μ’ αναμμένη τη φωτιά…   Τα τραγούδια μου σου είπαν την αλήθεια κι αν φοβήθηκες, το κρίμα μου βαρύ, με τα σύννεφα σου στέλνω  «καληνύχτα» […]

Μία βάρκα η ψυχή μου

Λίγα φώτα απομένουνε τις νύχτες. Και τα μάτια σου κοιτούν σιωπηλά. Είναι μέρες που παγώνουνε οι δείκτες κι η καρδιά σου φορτωμένη μυστικά…   Πολλά τσιγάρα και καφέδες στ’ ακρογιάλι, πάνω στους βράχους ζωγραφίζω μια φωτιά, σκαριά που χόρευαν ξανά στο μαϊστράλι, πηγάδι ψάχνω για να βρω στην […]

Φάρος

Τη θάλασσα τη ρώτησα:  « γιατί να σ’ αγαπήσω;» Κογχύλι μ’ αποκρίθηκε κι είπε να σου μιλήσω.   Πέλαγος χωρίς φουρτούνες  είναι λίμνη στα βουνά με σκαριά παροπλισμένα κι αταξίδευτα πανιά.   Όταν κοιτάς τη θάλασσα, ποτέ μη λησμονήσεις, κογχύλια έχει να μιλά και πέλαγα να ζήσεις.   […]