Κατηγορία: Ποίηση

Ποίηση

PAUL VERLAINE

ο πρίγκηπας των ποιητών «Ο έρωτας ο ασάλευτος των αιώνιων πραγμάτων Ο έρωτας των αρχαίων νεκρών και των θεών μαζί» Γράφει ο Χρήστος Τσαντής O PAUL VERLAINE γεννήθηκε στο Μέτς το 1844 και πέθανε στο Παρίσι το 1896. Ο «πρίγκηπας των ποιητών», όπως τον φωνάζανε φίλοι και θαυμαστές, […]

Rainer Maria Rilke, Γράμματα σε έναν νέο ποιητή

Παρίσι, 17 του Φλεβάρη 1903 Φίλε Κύριε, Εδώ και λίγες μέρες πήρα το γράμμα σας. Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη μεγάλη και πολύτιμη, για μένα, εμπιστοσύνη που μου δείχνετε. Δε μπορώ όμως να κάνω τίποτα περισσότερο. Δε μπορώ να μπω στην τεχνική των στίχων σας: κάθε είδους […]

Μαθήματα Χορού…

Αστερόσκονη απλωμένη στις παλάμες και τα χέρια μας χορεύουνε τανγκό, σαν αμέριμνα παιδιά μες τις αλάνες, οι καρδιές ανακαλύπτουν το ρυθμό. Η ανάσα σου στα χέρια μου τραγούδι, η ανάσα μου στο στήθος σου μετάξι, μες τη θάλασσα ριζώνει το λουλούδι κι η ροή όλου του κόσμου έχει […]

θα ρθει μια μέρα… Μαρίνα Χρηστάκη

Ψυχή μου θα ρθει μια μέρα, θα το δεις, που οι λέξεις που κατοικούν μέσα στο κεφάλι των ανθρώπων θα διαβούν το ένα χιλιοστό ύλης που τις χωρίζει από την πραγματικότητα. Θα ζωντανέψουν και θα κατοικήσουν στον τόπο που φαντάζονται. Ψυχή μου θα ρθει μια μέρα, θα το […]

Μάνος Χατζιδάκις «Τρείς Προσωπογραφίες»

Στον Οδυσσέα Ελύτη, στο Γιώργο Σεφέρη, στο Νίκο Γκάτσο Από τη «Μυθολογία» (εκδόσεις Κεραμεικός 1966)       Στον Οδυσσέα Ελύτη Ό,τι χάραζε σε στίχους τάπαιρνε η θάλασσα πούχε στα χέρια του Ό,τι ζωγράφιζαν τα χείλια του τάσβηνε ο ουρανός πούχε στα μάτια του Κι έτσι δεν μπόρεσε […]

Νοέβρης…

 Χρήστος Τσαντής Νοέμβρης 2014 Είπαν πως σίγησε-εδώ και χρόνια-ο ραδιοφωνικός σταθμός. Άρματα τώρα προελαύνουν και εμβατήρια πένθιμα στα μεγάφωνα. Στα μπαλκόνια κρεμάσανε φωτεινές επιγραφές με μεγάλα γράμματα: «ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΤΙΜΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ» και «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΑΝΕΥ ΑΔΕΙΑΣ». Βλέπεις… τα ντουβάρια πάντα φθείρονται. Ο χρόνος περνά αμείλικτος από πάνω […]

Φ. Νίτσε «Ποιήματα»

Ο ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΣ  Α: Στέκει και αφουγκράζεται: Τί τον έκανε να σαστίσει; Τί άκουσε να αντηχεί στ’ αυτιά του; Τί ήταν αυτό που τον έκανε να τα χάσει; Β: Σαν όλους που κάποτε φορέσανε αλυσίδες έτσι κι αυτός ακούει παντού το θόρυβό τους.     Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΟΥ  Από τότε που […]

Μανώλης Αναγνωστάκης, από «Τα Ποιήματα 1941-1970»

«Οι τσαγκαράδες να φτιάχνουν όπως πάντα γερά παπούτσια. Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου. Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με σχολαστικότητα τις παραβάσεις. Οι εφοπλιστές να καθελκύουν διαρκώς νέα σκάφη. Οι καταστηματάρχες ν’ ανοίγουν και να κλείνουν σύμφωνα με το εκάστοτε ωράριο. Οι εργάτες να […]

Το φόρεμα της μνήμης

Το φόρεμα της μνήμης Θάλασσα κόκκινη και λάσπη στο βυθό, το πέλαγος ξεχείλισε από αίμα, σωσίβια, ρούχα και μανάδες στον αφρό. Ο ήλιος, τώρα… έφτασε στο γέρμα.   Δεν είναι Έλληνες που χάθηκαν στα πλοία -της Νέας Υόρκης η γραμμή έχει αλλάξει- ούτε σκιές λησμονημένες στα ορυχεία. Του Κάτω Κόσμου […]

Στα Κύματα

Στα Κύματα Είναι νύχτες που τα άστρα ξεμακραίνουν κι οι αγκαλιές πλαγιάζουνε, σιμά, στο παραθύρι. Είναι ώρες που οι μέρες ανασαίνουν και οι φλόγες μας κοιμούνται σε καντήλι… Μέσα στη θάλασσα ανθίζουν γιασεμιά και στον κήπο μας ριζώνουν μελωδίες, τα κογχύλια της καρδιάς μας, ζούν σε μια ακρογιαλιά […]