Κατηγορία: Ποίηση

Ποίηση

Τίτος Πατρίκιος Κατοικία της μνήμης

(Η Αντίσταση των Γεγονότων, Κέδρος, 2000) Όσο με κατοικεί η μνήμη επανέρχομαι σ΄αυτά που έγιναν, σ’ αυτά που είδα είτε σ’ αυτά που ξέρω από πρώτο χέρι έχοντας κάθε φορά να διαπεράσω κι άλλα στεγανά που μένουν μέσα μου. Επανέρχομαι στο αίμα, στους τόσους σκοτωμούς και ξέρετε δεν […]

Γερμανικά Εμβατήρια

Κούφιες λέξεις παριστάνουν τη σοφία των καιρών! Τις νύχτες, οι επαγγελματικές χορωδίες, τριγυρίζουν στους δρόμους τελευταία.  Δεν έχουμε απόκριες αλλά το θέαμα αρέσει στους κατοίκους. Πολλοί διασκεδάζουν και τους ακούν, μα δεν γυρίζουν ποτέ να κοιτάξουν το φεγγάρι.  Αυτή όμως θα ήταν μια καλή άσκηση που θα τους […]

Νοσταλγία… Αριστομένης Λαγουβάρδος

Φτερά έχει η νοσταλγία και τρέχει, χιονάτη πεταλούδα παίρνει γύρη, από λούλουδα, αγκαλιές, φιλιά, πριν γείρει, σε κάποιο ανθάκι ξέψυχη σα βρέχει.               ___________ Ένας κήπος είναι η ζωή, και έχει ο Σποριάς και πίκρες, και χαρές να σπείρει, καλότυχοι αυτοί, που σαν ξεσύρει, η ψυχή από τη […]

Μανώλης Αναγνωστάκης, Το Περιθώριο ’68- ’69

Τώρα πια που δε γράφω και η απόσταση του χρόνου με βοηθάει, βλέπω καθαρότερα πόσες φορές, πραγματικά, έπνιξα στο λαρύγγι μου τα ίδια μου τα τραγούδια. Στα λιγοστά ποιήματα που, μέσα σε είκοσι πέντε και παραπάνω χρόνια, έγραψα, αν εξαιρέσω το πρώτο κι ένα μέρος από το δεύτερο […]

Ήρθες αργά & Του ήλιου τα φιλιά. ΡΙΚΑ ΣΕΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΗΡΘΕΣ ΑΡΓΑ Ήρθες αργά πραματευτή να φέρεις τα στολίδια που πρέπουνε στο λυγερό, περίκαλλο κορμί μου, σαν λιγωμένα κι έτοιμα να τυλιχτούνε φίδια στα χέρια μου, στα πόδια μου, κι ακόμη στην ψυχή μου. Δεν βλέπεις έχουν σβήσει πιά τα φώτα στο παλάτι και οι ορχήστρες πάψανε τον […]

Σαν πινελιές

Με χάρη της ρογδιάς σειόνταν οι κλάδοι, άνθη γκρενά εξαίσια ταιριασμένα απ΄ τη φύση, και γλυκοκελαηδημένα, στραφτοκοπούσαν στής βροχής το χάδι. — Με τις σταλιές του δάκρυου, σμαράγδι λάμπαν τα δυό ματάκια σου κλαμένα, και τα χείλη σου ευώδααν ανθισμένα κρινόφυλλα, πρωϊ – βράδυ. — Και στο γλυκό […]

Είναι κάτι αγάπες…

Είναι κάτι αγάπες ολοζώντανες, βαφτισμένες στην κολυμπήθρα της ψυχής.. Είναι κάτι αγάπες που μαθαίνουν απ’ την αρχή τα βήματα. Λίγο αδέξιες στην αρχή, μα έτοιμες να χορέψουν μαζί, καιρό πριν γνωριστούνε.. Τα χρόνια που πέρασαν μοιάζουν σταθμοί και γέφυρες, διαδρομές, λες, ταγμένες να υπερασπιστούν αυτή τη νέα στιγμή. […]

Γιώργος Σεφέρης, Βρήκαμε τη στάχτη…

Ποιήματα Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε. Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη. Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη. Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας. Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε τη στάχτη… Βρήκαμε τη στάχτη. Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή […]

Ρούσσος Κούνδουρος

Ποίημα του Λευτέρη Αλεξίου αφιερωμένο στον Κρητικό αντιστασιακό (Ιούνιος 1946) Ο Ρούσσος Ανδρέα Κούνδουρος γεννήθηκε το 1891, από Σφακιανούς γονείς, στον Άγιο Νικόλαο. Αποφοίτησε από τη Νομική σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών και ασχολήθηκε με τη Δικηγορία. Το 1921 παντρεύτηκε με τη δασκάλα Μαρία Παντερμαράκη. Απέκτησαν πέντε παιδιά, ενώ […]

Μπωντλαίρ

ΠΕΤΑΓΜΑ Μπωντλαίρ   …καλότυχος όποιος μπορεί γοργά να φτερουγίσει, και στις γαλήνιες να ριχτεί και φωτεινές μεριές…   Πάνω από λίμνες, θάλασσες, πάνω απ’ τις λαγκαδιές, πάνω απ’ τα δάση, τα βουνά, τα νέφη, τους αγέρες, πάνω απ’ τον ήλιο το χρυσό, πάνω από τους αιθέρες και πάνω […]