Κατηγορία: Ποίηση

Ποίηση

Λουίς Θερνούδα – Όπου κι αν κατοικεί η λησμονιά

«Εξόριστε ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τί βλέπεις;» Επιμέλεια: Χρήστος Τσαντής Ο Λουίς Θερνούδα ήταν ένας από τους Ισπανούς ποιητές της γενιάς του Λόρκα. Γεννήθηκε στη Σεβίλλη τον δεύτερο χρόνο του 20ου αιώνα. Πέθανε εξόριστος στο Μεξικό το 1963. Ο ίδιος, μιλώντας για το αυστηρό οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο […]

Φάρος σε κάθε εποχή

Έξι φωτο-ποιήματα

Οι φωτογραφίες της Αθηνάς Γαλανάκη έχουν πάντα μία ιδιαίτερη σχέση με την ποίηση, και ο φάρος των Χανίων, ένα αρχιτεκτονικό ποίημα μέσα στην ιστορία, σε όλες τις εποχές του χρόνου, κόσμημα και στολίδι της «Βενετίας της Ανατολής». Κι οι ποιητές συμπληρώνουν…

Σου έτυχε να κοιτάξεις μ’ ένα γυαλί μέσα στη θάλασσα;

Μια εικόνα της Αθηνάς Γαλανάκη κι ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου  «…Σου έτυχε να κοιτάξεις μ’ ένα γυαλί μέσα στη θάλασσα; Κάτω απ’ την ταραγμένη επιφάνεια φαίνεται εξαίσιος ο βυθός μες στην ακινησία του, σε μια κρυστάλλινη τάξη, αδιατάρακτη κ’ εύθραυστη ταυτόχρονα, σε μια βουβή αγιότητα – όπως λέγαμε. Μονάχα που […]

Θύμηση

Κάποιας μορφής η ανάμνηση μ’ ακολουθάει παντού, που αντίκρυσα έτσι ξαφνικά στο γύρισμα ενός δρόμου, και στάθηκε πια ο σύντροφος του βίου μου του πικρού και του ύπνου μου το ολόγλυκο στοχαστικό όνειρό μου. *** Μια πιο πολύ όταν πιθυμιά μου ανάψει φλογερή κάποιες βραδιές ερωτικές του μυρωμένου […]

Απόβροχο δειλινό

Στις πιπεριές η βένετη του απόβροχου φεγγοβολή διαμαντοστάει και σάμπως – κάποιος να τσάκισε γυαλί – στα πεζοδρόμια, καθρεφτάν χίλιες λιμνούλες το μελί το μελιχρό δειλινό θάμπος. *** Γαλαζοφέρνει – πράσινο μουντό και γκρίζο χτυπητό – πέρα στον ελαιώνα. Καθάριο ασήμι αναλυτό τα Φάληρα… Η δειλινή χάρη φοράει […]

«Οι αγάπες», Κ. Καρυωτάκης

Θα’ ρθουν όλες μια μέρα, και γύρω μου θα καθίσουν βαθιά λυπημένες. Φοβισμένα σπουργίτια τα μάτια τους, θα πετούνε στην κάμαρα μέσα. Ωχρά χέρια θα σβήνουν στο σύθαμπο και θανάσιμα χείλη θα τρέμουν. *** «Αδελφέ» θα μου πουν «δέντρα φεύγουνε μες τη θύελλα, και πια δε μπορούμε, δεν […]

Ο καινούριος χρόνος

Ένα ποίημα για τη νέα χρονιά, του Τζάνι Ροντάρι   Μάντεψε, μάντη μου καλέ, εσύ που τα μελλούμενα διαβάζεις: πώς θα είναι άραγε η νέα χρονιά; Καλή, κακή ή έτσι κι έτσι; Βρίσκω γραμμένο στα βιβλία μου πως τέσσερις θα έχει εποχές. Δώδεκα οι μήνες, στη θέση τους […]

ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ

…ω ζωή όση έζησα κι όση θα ζήσω, χρόνος που με μιαν άμπωτη τραβιέται και να κοιτάξει πίσω του δεν στρέφει, όλα όσα πέρασαν δεν ήταν, είναι υπαρκτά, και σιωπηλά εκβάλλουν σε μια στιγμή καινούργια που αχνοσβήνει… (ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ-Οκτάβιο Πας) …ελευθερία είναι να λες για πάντα την ώρα που λες […]

Voluptas

Νωθρό καράβι εσάλπαρε η ψυχή απόψε μες της νύχτας τη γαλήνη, με τη κρυφή που γεύτηκε ηδονή μ’ όλη τη σιωπή που εντός της κλείνει. *** Και πλέει προς τα λιμάνια της χαράς τ’ άφταστα, τα ωραία και τα μεγάλα κάτω απ’ τα μάτια της αστροφεγγιάς σε θάλασσα […]

Ένα τραγούδι για τον Αϊλάν Κουρντί

Του φίλου στιχουργού Νίκου Βαμβακά Για τον Αϊλάν Κουρντί Απόψε τρίζουν τα φώτα της σκηνής μου μοιάζουν μεσοπέλαγα απόμακρη πατρίδα ποιο ρόλο διάλεξες ξανά να μου κρυφτείς γέλα μου λίγο και θα πω πως δεν σε είδα τρίζουν απόψε τα φώτα της σκηνής κι έχει η σελήνη κατακόκκινο […]