Κατηγορία: Ποίηση

Ποίηση

Νίκος Καββαδίας «Yara Yara», Melbourne 1951.

 Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος. Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό. Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό.   Με πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω. Στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά. […]

Νίκος Καββαδίας Μουσώνας- Ινδικός Ωκεανός 1951

Τρελός Μουσώνας ράγισε μεσονυχτίς τα ρέλια. Στο χέρι σου χλωρό κλαρί, χαρτί κι ένα φτερό. Τέσσεροι κάμανε καιροί τα ρούχα σου κουρέλια. Να σε σκεπάσω θέλησα, γλιστράς και δεν μπορώ.   Κοράλλι ο κατραμόκωλος βαστάει να σε φιλέψει. Γιατί μπήγεις τα νύχια σου στη σάπια κουπαστή; Είν’ ένα […]

Νίκος Καββαδίας ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΑΝΙΣ. Στον Αιμίλιο Βεάκη.

Ένα κοχύλι σκουλαρίκι έχεις στ’ αυτί και στα μαλλιά θαλασσινό πράσινο αστέρα. Tropical stormy-In Madras area cholera, και στα νησιά του Lakha-diwa πυρετοί.   Το ’να σου χέρι ανάλαφρα φύκια κρατά και το ζερβί σου το λειψό σάπια καβίλλια. Η Katherine τούτη τη στιγμή, χιλιάδες μίλια… βγάνει τη […]

Σαν σινιάλο ένα άστρο…

  Είπες θα πάρεις τον καιρό σου και θα ‘ρθεις, μα έχω χρόνια για να δω το πρόσωπό σου, είπες θα κάνεις έναν κύκλο να με βρεις, δεν είπα λέξη κι ας φοβόμουν μη χαθείς…   Τώρα κρατώ τις μηχανές μου αναμμένες κι είναι κερί που τρεμοπαίζει η […]

Ταξίδια-Φώτης Αγγουλές

  Το κάθε τί, που αγάπησα και λάτρεψα εδώ κάτου, μου χάρισε και μια βαθιά λαβωματιά, Θανάτου.   Αχ, θέ μου, σε μια απόλυτη σιγή, πιο πέρα κι απ’ το χρόνο, κι απ’ την ακινησία κι απ’ τη φυγή, ας ήτανε, να βρω καταφυγή.   Γιώργης Σιδέρης,  (1976). […]

Σταγόνες Φώτης Αγγουλές.

Κάποτε που ξανάπαιζα στ’ ακρογιάλι, γέμισα τις φούχτες μου θάλασσα, και την άφηνα να πέφτει σταγόνα-σταγόνα. Κάθε σταγόνα που έπεφτε τήνε βάφτιζα. Όταν έπεσαν οι σταγόνες μου, Είπε να τις ξαναμαζέψω από τη θάλασσα, μα δεν μπόρεσα. Φώναξα τα ονόματά τους, μα καμιά δεν μ’ απάντησε, και ξανακοίταξα […]

«Κύματα», Φώτης Αγγουλές.

Όταν ήμουν παιδί, είχα ένα μικρό καραβάκι. Το φόρτωσα όνειρα και τόβαλα πάνω στη θάλασσα, μα ήρθε και τ’ άρπαξε ένα κύμα. Μάζεψα βότσαλα, να εκδικηθώ. Προσπάθησα να γνωρίσω το κύμα, μα δεν τα κατάφερα. Αρώτησα, μα δεν έμαθα τ’ όνομά του, και θύμωσα με όλα τα κύματα […]

Μικρές φωτιές

Ανέμοι μας ταξίδευαν σε άλλη πολιτεία κι εγώ φάρους σημάδευα και χάραζα πορεία. Πάνω στους χάρτες της ζωής, στο χέρι, είχα διαβήτη και για οδηγό, στα πέλαγα, τον αποσπερίτη..   Δεν ψάχναμε ήμερες ακτές και πράσινα ακρογιάλια. Σα ναυαγούς αφήσαμε – κλεισμένα σε μπουκάλια – να αρμενίζουν στη […]

Συνάντηση

Απόψε συναντιόμαστε στη μέση άδειου δρόμου. Γύρω φυσάει παγωνιά η υπομονή του κόσμου…   Χρόνια που πέρασαν κρυφά  ρημάξαν τη ψυχή μας, με δάνεια στις τράπεζες μετράμε την τιμή μας…   Όσοι πολύ μιλήσανε  έπαψαν να μιλάνε, όσοι το στόμα κλείσανε σαν ένοχοι πονάνε…   Ένα μονάχα θα […]