Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κατηγορία: Ποίηση

Ποίηση

Ηρακλής Παπαδάκης – Το ταξίδι

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ Από μακριά ακούς τις κανονιές και τον μπουχό απ’ το μπαρούτι βλέπεις Κάποιες στιγμές δεν το αντέχεις Δακρύζεις… Γι’ αυτούς που χάνονται, μα και γι αυτούς που μένουν… […]

Ανάσταση – Γιούλη Αντωνάτου-Πατεράκη

Ανάσταση   Μέσα στο φόβο και στο θάνατο, θυμήθηκες να είσαι άνθρωπος τον πλησίον σου στην άλλη άκρη της γης, ως εαυτόν ν’ αγαπάς. Στον απαγορευμένο σου περίπατο, εκεί, στο […]

Ανάσταση – Γιούλη Αντωνάτου-Πατεράκη

Μέσα στο φόβο και στο θάνατο, θυμήθηκες να είσαι άνθρωπος τον πλησίον σου στην άλλη άκρη της γης, ως εαυτόν ν’ αγαπάς. Στον απαγορευμένο σου περίπατο, εκεί, στο κοντινό παρκάκι […]

Σαν να υπήρχαν – Αργυρώ Λουλαδάκη

  Τα δέντρα αφήνουν ανέγγιχτη τη σκιά τους στο φράκτη μια υποψία φωτός μονάχα. Ενδιάμεσα Κι ύστερα είδαμε τη θάλασσα ήταν σαν πρώτα ποιος το περίμενε… ήταν σαν πρώτα σαν […]

3 Ποιήματα – Λεωνίδας Κακάρογλου

Αναδημοσίευση από το 2ο Τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού «Ραδάμανθυς» Μέχρι  εκεί  που  φτάνει  η φωνή μου   Μέχρι εκεί που φτάνει η φωνή μου Θα ρωτώ κάθε βράδυ Τις σκιές […]

Χριστίνα Βεριβάκη – Η λευκή σημαία

Η ΛΕΥΚΗ ΣΗΜΑΙΑ Το κεφάλι σκυφτό. Τα χαμηλωμένα μάτια Κοιτούν τις λίγες ελιές Την ντομάτα Το αλάτσι και το λάδι Που έχουν απομείνει Στο τραπέζι. Στην αυλή Είναι σκόρπια τα […]

Καρούζος – ΕΙΚΟΝΑ

Γυρίζει μόνος στα χείλη του παντάνασσα σιωπή συνέχεια των πουλιών τα μαλλιά του. Ωχρός με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτος νερό τρεχάμενο  στα ρείθρα, ωχρός, έλληνας. Πάντα ο δρόμος μέσ’ τα […]

Σωκράτης Καψάσκης – Τελοσπάντων

Μια ρίζα αγάπης, ένα κύμα λησμονιάς ένας μεγάλος κήπος όνειρα. Άταχτα, ανέμελα μέσα στο νου. Ανέμελα; Όχι ακριβώς. Μα τελοσπάντων κάτι ολοκληρώθηκε στη μοναξιά. Το καλό και το κακό τα […]

GIACΟΜIΝΟ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΥΚΑΡΗΣ

Στο Giacomino, το ιταλικό ρεστοράν του Τζοχάννεσμπονργκ, βρίσκεις πάντοτε καλά φαγητά», έλεγε η φίλη, με μια πίκρα αβάσταχτη, αβάσταχτη˙ όταν σερβίριζε ο Ινδός υπάλληλος κι έκαναν κρότο υπερμεγέθη, τα πιάτα […]

ΜΕΙΝΕ – ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

ΜΕΙΝΕ Θα περάσουν αποπάνω μας όλοι οι τροχοί. Στο τέλος τα ίδια τα όνειρά μας θα μας σώσουν. Αγάπη, μείνε στην καρδιά – αυτός ας είναι ο κανών του τραγουδιού […]

ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ – ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΑΝΙΤΗ

ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ* *Από την ποιητική συλλογή της «Όχι για σας, για κάποιους άλλους, δεν τους ξέρετε», 2020, Χανιά, Εκδόσεις Ραδάμανθυς Δε σε ταράζουν οι λέξεις. Δε νιώθεις ενοχή για τη […]

ΑΛΩΣΗ

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΕΡΙΒΑΚΗ   ΑΛΩΣΗ   Μανία χρήσης   Άτεχνων επιθέτων   Που με τρόπο   Βίαιο   Επισκιάζουν   Τ’ ακατέργαστα ουσιαστικά.  Μανία ύφανσης   Ιστών   Από νήματα φθαρτά  Για τον εγκλωβισμό  Των ανέπνευστων μετοχών  […]

Άνοιξη – Άρια Αθανασάκη

Άνοιξη Έρχεται η Άνοιξη κι αναδεύονται τα μαλλιά, οι σκέψεις και οι μνήμες – κουβάρι γίνονται – που κυλάει και βρέχεται στον ελαφρύ εαρινό κυματισμό.           […]

Μάιος

ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΕΡΙΒΑΚΗ Ο ΜΑΙΟΣ   Απόψε. Θα συμφιλιωθώ Με τη σκιά μου. Θα της πω Ευχαριστώ Για εκείνα Τα χρόνια Που ακολουθούσε Ακούραστα Τα βήματα μου Στους μεταμεσονύκτιους […]

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ

Γράφει η Ανδρομάχη Χουρδάκη* Η ποίηση των δρόμων δεν απαιτεί, δεν επαιτεί… μόνο εκτίθεται  στα μάτια μας που δεν είναι ακόμη αποφασισμένα -Εξόριστε ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε τι βλέπεις; […]

Ταξιδεύοντας με την ποίηση της ψυχής

Μια μεγάλη αγκαλιά για την ποιητική συλλογή της Χριστίνας Βεριβάκη Άνοιξε η αυλαία για μια νέα, πολλά υποσχόμενη, δημιουργό Φωτογραφίες: Βασίλης Κοτρώτσος Τελικά τα… όντα έχουν ελπίδα! Όταν νέοι δημιουργοί […]

Ήταν όλοι εκεί…

Στην παρουσίαση του βιβλίου της Ανδρομάχης Χουρδάκη «Τα σκουλαρίκια της Περσεφόνης – Ποιητικός Λόγος» «…Αλλά το μεγάλο της δώρο της Ποίησης είναι η δια του λόγου Αθανασία. Γιατί μπορεί να […]

ΣΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ – Λεωνίδας Κακάρογλου

ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ Η 2η έκδοση της ποιητικής συλλογής «ΣΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ»  Ήταν Δεκέμβριος του 1989 όταν κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πλέθρον η ποιητική συλλογή «Στο […]

Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ – ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΚΑΡΟΓΛΟΥ

Από την ποιητική συλλογή «Οι τίγρεις των δωματίων» Λεωνίδας Κακάρογλου βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ, 2017 Πίνακας εξωφύλλου: Μιχάλης Μανουσάκης  Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Πάει καιρός που το ταβάνι στάζει μνήμες Όσο […]

ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

»…ΞΕΧΑΣΤΕ ΜΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ! ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ…» Γράφει η Ανδρομάχη Χουρδάκη* «…Όλοι μας όμως ανεξαιρέτως είμαστε απλοί επισκέπτες….»   Ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982, λίγο […]

Άρια Αθανασάκη – Αθηνά Γαλανάκη

Ποίημα: Άρια Αθανασάκη Φωτογραφίες: Αθηνά Γαλανάκη Ο πόνος των ανθρώπων της καμμένης γης, τα σπίτια στις στάχτες θρηνούν όνειρα και ψυχές που ‘φυγαν τυλιγμένες στην πύρινη λαίλαπα. Παιδικά χεράκια γίναν […]

Climate Change – Ν. Κακατσάκης

Ένα ποίημα του Νικόλα Κακατσάκη* Δες τα τόσα εγκλήματα Που το Κλίμα έχει κάνει Σπουδαία Οντότητα Που κατάκοποι συνταιριάξαμε Τρανή καινούρια Θεότητα Και προσωποποιημένη ορθότητα Που βασανίζει τους απλούς Και […]

Δύσκολοι καιροί – Λένα Μοναστηριώτου

…δώσε πνοή σε σπίθα από καντήλι να ανάβει φλόγα στα σπλάχνα της καρδιάς μα… μην τα παρατάς Γράφει η Λένα Μοναστηριώτου   Kαιροί σαν δράκοι στο πλάι σου αλυχτούν την πόρτα […]

Ένα ποίημα για τη Γάζα

Γάζα   Δυο συλλαβές που ηχούν στον αέρα εισβάλλουν σε σπίτια με πόρτες κλειστές, δυο συλλαβές που αδράχνουν τη μέρα οδύνη γεμάτες και φρίκης μεστές   Γραμμένες στον ήλιο που […]

Μια ακροβασία ανάμεσα στην παραδοσιακή και τη μοντέρνα ποιητική γραφή

Η Αργυρώ Λουλαδάκη* για την ποιητική συλλογή  «Ανεμώνες Αλκυόνη», της Κατερίνας Παπαδάκη Ομιλία στο πλαίσιο της εκδήλωσης για την παρουσίαση του βιβλίου που έγινε στα Χανιά την Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου του 2018 *Η […]

Τα σκουλαρίκια της Περσεφόνης

Ανδρομάχη Χουρδάκη Ποιητικός Λόγος Έρχεται σύντομα από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς …Η ψυχή της γυναίκας πορεύεται στα δάση των αιώνων και διαβαίνει μέσα από την ίδια σφιχτή πλέξη του μύθου της Περσεφήνειας. […]

Ευάγγελος Ρούσσος «49+10 ΧΑΪΚΟΥ»

Θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς Ευάγγελος Ρούσσος «49+10 ΧΑΪΚΟΥ» «Αυτό το λίγο που το καθιστά περισσότερο» Αυτή η φράση του Ρόμπερτ Μπράουνινγκ συμπυκνώνει ίσως με τον καλύτερο τρόπο […]

Δυο σκέψεις – Για την ποίηση στο διαδίκτυο

ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΠΟΘΟΥΛΑΚΗ Γίνεται λόγος τελευταία περί της προωθητικής ή μη επίδρασης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης –ή και εν γένει του διαδικτύου- πάνω στην ποίηση. Κάτι που ίσως να έχει […]

Αλέξανδρος Νταλιάνης

Δύο ποιήματα* Έτσι Κλαίω γιατί χαίρομαι, γελώ όταν πονώ. Έτσι, να μη δίνω ευκαιρία σε κανέναν, να με νιώσει. Μα θα’ ρθει μέρα που θα οργώσω τούτο το χώμα το […]

Μπρος στους ονειροπόλους θα περνούνε

Μ. Μαλακάσης ΟΥΣ ΘΕΟΙ ΦΙΛΕΟΥΣΙ   Μπρος στους ονειροπόλους θα περνούνε Της νιότης οι ίσκιοι και της ομορφιάς, Κ’ εκείνοι πάντα θα τους χαιρετούνε Με τον καημό μιας άδολης καρδιάς. […]

Α! ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΓΙΑ

Κωστής Παλαμάς ••• Α! ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΓΙΑ…   Α! Κάποια λόγια… Μέσα στ’ ανθοκλάδια κελαϊδάτε για μας, ωραία πουλιά, τα μιλημένα λόγια είναι σα χάδια, τα λόγια τα γραμμένα είναι φιλιά. […]

Το φόρεμα της μνήμης

Θάλασσα κόκκινη και λάσπη στο βυθό, το πέλαγος ξεχείλισε από αίμα, σωσίβια, ρούχα και μανάδες στον αφρό. Ο ήλιος τώρα… έφτασε στο γέρμα. ---- Δεν είναι Έλληνες που χάθηκαν στα πλοία -της Νέας Υόρκης η γραμμή έχει αλλάξει- ούτε σκιές λησμονημένες στα ορυχεία. Του Κάτω Κόσμου η εποχή έχει χαράξει. ---- Κι αποξεχάστηκε στα σύνορα η μνήμη, το φόρεμά της χάθηκε στο κύμα, στη Χίο, στη Λαμπεντούζα και στη Σύμη, κάποιος την είδε να κοιμάται σ’ ένα μνήμα. Χανιά, 25 Σεπτέμβρη 2014 ©Χρήστος Τσαντής Το φόρεμα της μνήμης, ποίημα από το βιβλίο "Migozarad", Χ. Τσαντής, Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Ένα σεργιάνι – Γιώργος Κουτουλάκης

Ο ποιητής καταθέτει κομμάτια της ψυχής του στο χαρτί και αγγίζει μέσα μας συναισθήματα που ο χρόνος δεν καταφέρνει να αλλοιώσει... Οι λέξεις του, βαγόνια που ταξιδεύουν στις γραμμές του χρόνου, αγγίζουν βαθιά στη ψυχή, κι ο σταθμός σε κάθε ποίημά του, μέρος της διαδρομής προς την ανθρωπιά.

Ένα σεργιάνι – Γιώργος Κουτουλάκης

Η ποιητική συλλογή του Γιώργου Κουτουλάκη θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς   Τα ποιήματα του Γιώργου Κουτουλάκη μοιάζουν με ταξιδιώτες στην πατρίδα της νοσταλγίας! Ένα ταξίδι στο χρόνο…  […]

NECESSITAS

ΜΟΙΡΑΙ – Παναγιώτης Βρισιμιτζάκης, 1929 «Μέσ’ τη δημιουργία, μια θεά: η Ανάγκη» Πάνω στους ουρανούς είν’ οι θεοί κρυμένοι! Κόρες της Νύχτας: Η τυφλή Κλωθώ υφαίνει το νήμα της στο μυστικό […]

Στην ορμή των κυμάτων

Παρίσι - Μ. Μαλακάσης, 1911 Στην ορμή των κυμάτων Μεγάλο είναι δυστύχημα τίποτε να μη λείπει Του μάταιου του ανθρώπου, Ω πολυαγαπημένη μου παλιά συντρόφισσά μου Λύπη, Έξω καιρού και τόπου.

Οάσεις

Ν. Κ. Κωνσταντινίδης ΟΑΣΕΙΣ Οάσεις χλοερές, τις αψηλές σας φοινικιές και τις καλύβες σας τις ισκιερές, τ’ αποσταμένα καραβάνια λαχταρούν που μες την άμμο ολοένα προχωρούν. Τι κι αν παραμονεύουν […]

Φάρος σε κάθε εποχή

Έξι φωτο-ποιήματα Οι φωτογραφίες της Αθηνάς Γαλανάκη έχουν πάντα μία ιδιαίτερη σχέση με την ποίηση, και ο φάρος των Χανίων, ένα αρχιτεκτονικό ποίημα μέσα στην ιστορία, σε όλες τις εποχές του χρόνου, κόσμημα και στολίδι της "Βενετίας της Ανατολής". Κι οι ποιητές συμπληρώνουν...

Θύμηση

Κάποιας μορφής η ανάμνηση μ’ ακολουθάει παντού, που αντίκρυσα έτσι ξαφνικά στο γύρισμα ενός δρόμου, και στάθηκε πια ο σύντροφος του βίου μου του πικρού και του ύπνου μου το […]

Απόβροχο δειλινό

Στις πιπεριές η βένετη του απόβροχου φεγγοβολή διαμαντοστάει και σάμπως – κάποιος να τσάκισε γυαλί – στα πεζοδρόμια, καθρεφτάν χίλιες λιμνούλες το μελί το μελιχρό δειλινό θάμπος. *** Γαλαζοφέρνει – […]

«Οι αγάπες», Κ. Καρυωτάκης

Θα’ ρθουν όλες μια μέρα, και γύρω μου θα καθίσουν βαθιά λυπημένες. Φοβισμένα σπουργίτια τα μάτια τους, θα πετούνε στην κάμαρα μέσα. Ωχρά χέρια θα σβήνουν στο σύθαμπο και θανάσιμα […]

Ο καινούριος χρόνος

Ένα ποίημα για τη νέα χρονιά, του Τζάνι Ροντάρι   Μάντεψε, μάντη μου καλέ, εσύ που τα μελλούμενα διαβάζεις: πώς θα είναι άραγε η νέα χρονιά; Καλή, κακή ή έτσι […]

ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ

…ω ζωή όση έζησα κι όση θα ζήσω, χρόνος που με μιαν άμπωτη τραβιέται και να κοιτάξει πίσω του δεν στρέφει, όλα όσα πέρασαν δεν ήταν, είναι υπαρκτά, και σιωπηλά […]

Voluptas

Νωθρό καράβι εσάλπαρε η ψυχή απόψε μες της νύχτας τη γαλήνη, με τη κρυφή που γεύτηκε ηδονή μ’ όλη τη σιωπή που εντός της κλείνει. *** Και πλέει προς τα […]

Ένα τραγούδι για τον Αϊλάν Κουρντί

Του φίλου στιχουργού Νίκου Βαμβακά Για τον Αϊλάν Κουρντί Απόψε τρίζουν τα φώτα της σκηνής μου μοιάζουν μεσοπέλαγα απόμακρη πατρίδα ποιο ρόλο διάλεξες ξανά να μου κρυφτείς γέλα μου λίγο […]

Τίτος Πατρίκιος Κατοικία της μνήμης

(Η Αντίσταση των Γεγονότων, Κέδρος, 2000) Όσο με κατοικεί η μνήμη επανέρχομαι σ΄αυτά που έγιναν, σ’ αυτά που είδα είτε σ’ αυτά που ξέρω από πρώτο χέρι έχοντας κάθε φορά […]

Γερμανικά Εμβατήρια

Κούφιες λέξεις παριστάνουν τη σοφία των καιρών! Τις νύχτες, οι επαγγελματικές χορωδίες, τριγυρίζουν στους δρόμους τελευταία.  Δεν έχουμε απόκριες αλλά το θέαμα αρέσει στους κατοίκους. Πολλοί διασκεδάζουν και τους ακούν, […]

Νοσταλγία… Αριστομένης Λαγουβάρδος

Φτερά έχει η νοσταλγία και τρέχει, χιονάτη πεταλούδα παίρνει γύρη, από λούλουδα, αγκαλιές, φιλιά, πριν γείρει, σε κάποιο ανθάκι ξέψυχη σα βρέχει.               ___________ Ένας κήπος είναι η ζωή, και […]

Μανώλης Αναγνωστάκης, Το Περιθώριο ’68- ’69

Τώρα πια που δε γράφω και η απόσταση του χρόνου με βοηθάει, βλέπω καθαρότερα πόσες φορές, πραγματικά, έπνιξα στο λαρύγγι μου τα ίδια μου τα τραγούδια. Στα λιγοστά ποιήματα που, […]

Σαν πινελιές

Με χάρη της ρογδιάς σειόνταν οι κλάδοι, άνθη γκρενά εξαίσια ταιριασμένα απ΄ τη φύση, και γλυκοκελαηδημένα, στραφτοκοπούσαν στής βροχής το χάδι. — Με τις σταλιές του δάκρυου, σμαράγδι λάμπαν τα […]

Είναι κάτι αγάπες…

Είναι κάτι αγάπες ολοζώντανες, βαφτισμένες στην κολυμπήθρα της ψυχής.. Είναι κάτι αγάπες που μαθαίνουν απ’ την αρχή τα βήματα. Λίγο αδέξιες στην αρχή, μα έτοιμες να χορέψουν μαζί, καιρό πριν […]

Γιώργος Σεφέρης, Βρήκαμε τη στάχτη…

Ποιήματα Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε. Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη. Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη. Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη […]

Ρούσσος Κούνδουρος

Ποίημα του Λευτέρη Αλεξίου αφιερωμένο στον Κρητικό αντιστασιακό (Ιούνιος 1946) Ο Ρούσσος Ανδρέα Κούνδουρος γεννήθηκε το 1891, από Σφακιανούς γονείς, στον Άγιο Νικόλαο. Αποφοίτησε από τη Νομική σχολή του Πανεπιστήμιου […]

Μπωντλαίρ

ΠΕΤΑΓΜΑ Μπωντλαίρ   …καλότυχος όποιος μπορεί γοργά να φτερουγίσει, και στις γαλήνιες να ριχτεί και φωτεινές μεριές…   Πάνω από λίμνες, θάλασσες, πάνω απ’ τις λαγκαδιές, πάνω απ’ τα δάση, […]

PAUL VERLAINE

ο πρίγκηπας των ποιητών «Ο έρωτας ο ασάλευτος των αιώνιων πραγμάτων Ο έρωτας των αρχαίων νεκρών και των θεών μαζί» Γράφει ο Χρήστος Τσαντής O PAUL VERLAINE γεννήθηκε στο Μέτς […]

Rainer Maria Rilke, Γράμματα σε έναν νέο ποιητή

Παρίσι, 17 του Φλεβάρη 1903 Φίλε Κύριε, Εδώ και λίγες μέρες πήρα το γράμμα σας. Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη μεγάλη και πολύτιμη, για μένα, εμπιστοσύνη που μου δείχνετε. […]

Μαθήματα Χορού…

Αστερόσκονη απλωμένη στις παλάμες και τα χέρια μας χορεύουνε τανγκό, σαν αμέριμνα παιδιά μες τις αλάνες, οι καρδιές ανακαλύπτουν το ρυθμό. Η ανάσα σου στα χέρια μου τραγούδι, η ανάσα […]

θα ρθει μια μέρα… Μαρίνα Χρηστάκη

Ψυχή μου θα ρθει μια μέρα, θα το δεις, που οι λέξεις που κατοικούν μέσα στο κεφάλι των ανθρώπων θα διαβούν το ένα χιλιοστό ύλης που τις χωρίζει από την […]

Μάνος Χατζιδάκις «Τρείς Προσωπογραφίες»

Στον Οδυσσέα Ελύτη, στο Γιώργο Σεφέρη, στο Νίκο Γκάτσο Από τη «Μυθολογία» (εκδόσεις Κεραμεικός 1966)       Στον Οδυσσέα Ελύτη Ό,τι χάραζε σε στίχους τάπαιρνε η θάλασσα πούχε στα […]

Νοέβρης…

 Χρήστος Τσαντής Νοέμβρης 2014 Είπαν πως σίγησε-εδώ και χρόνια-ο ραδιοφωνικός σταθμός. Άρματα τώρα προελαύνουν και εμβατήρια πένθιμα στα μεγάφωνα. Στα μπαλκόνια κρεμάσανε φωτεινές επιγραφές με μεγάλα γράμματα: «ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΤΙΜΗ […]

Φ. Νίτσε «Ποιήματα»

Ο ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΣ  Α: Στέκει και αφουγκράζεται: Τί τον έκανε να σαστίσει; Τί άκουσε να αντηχεί στ’ αυτιά του; Τί ήταν αυτό που τον έκανε να τα χάσει; Β: Σαν όλους […]

Μανώλης Αναγνωστάκης, από «Τα Ποιήματα 1941-1970»

«Οι τσαγκαράδες να φτιάχνουν όπως πάντα γερά παπούτσια. Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου. Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με σχολαστικότητα τις παραβάσεις. Οι εφοπλιστές να καθελκύουν […]

Το φόρεμα της μνήμης

Το φόρεμα της μνήμης Θάλασσα κόκκινη και λάσπη στο βυθό, το πέλαγος ξεχείλισε από αίμα, σωσίβια, ρούχα και μανάδες στον αφρό. Ο ήλιος, τώρα… έφτασε στο γέρμα.   Δεν είναι Έλληνες που […]

Στα Κύματα

Στα Κύματα Είναι νύχτες που τα άστρα ξεμακραίνουν κι οι αγκαλιές πλαγιάζουνε, σιμά, στο παραθύρι. Είναι ώρες που οι μέρες ανασαίνουν και οι φλόγες μας κοιμούνται σε καντήλι… Μέσα στη […]

Τίτος Πατρίκιος, «Σε βρίσκει η ποίηση»

Εκεί που συλλογίζεσαι ποιος είσαι και τι έκανες πόσο ανοίχτηκες στους άλλους για να σε δεχτούν πόσο επιδείχτηκες στο κοινό για να του αρέσεις πως κλείστηκες τόσο πολύ για να […]

«Ο κύκλος του C.Ν.S.» Μάνος Χατζιδάκις

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ C.Ν.S. Με σχέδια του Μίνου Αργυράκη 1952 Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν με τή μουσική τους. Κλίμα τους είναι ή υγρασία ενός λιμανιού καί θέμα ό χωρισμός. Είναι […]

Ρόδα αειθαλή

Η ομορφιά των γυναικών που άλλαξαν τη ζωή μας βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες όσο κι αν […]

Αρχάγγελος

Είναι του τριαντάφυλλου η μυρωδιά στα χείλη, το φως που αναδύθηκε μέσα από τα νερά, ήλιος σου ο αρχάγγελος κι απόψε θ’ ανατείλει, για να γεμίσει χρώματα η μέσα ζωγραφιά… […]

Αταόλ Μπεχράμογλου

  Τι λένε τα ελληνικά τραγούδια (1977) Τι λένε τα ελληνικά τραγούδια Για τη νύχτα, για τον έρωτα Τι λένε τα ελληνικά τραγούδια Για τη ζωή μας Τι λένε τα […]

Ανθολογία των νέων ποιητών μας, 1900-1920

Σπύρος Παναγιωτόπουλος–Περάσματα Ένα κοπάδι κάτασπρα, χιονάτα περιστέρια τον ίσκιο του εκαθρέφτισε στης στέρνας τα νερά, κι εκείνα αναταράχτηκαν, κ’ υψώθηκαν στα χέρια τα νούφαρα ν’ αδράξουνε τη βιαστική χαρά. Αλλά […]

Ἕνα καράβι φεύγει-Κώστας Ουράνης

Ἕνα μεγάλο τετρακάταρτο καράβι ἀφήνει ἀγάλια τὸ λιμάνι πρὸς τὸ βράδυ. Ἡ νηνεμία τῶν νερῶν, καθὼς τὴ σχίζει, μ᾿ ἀντιφεγγίσματα λευκῶν πανιῶν γεμίζει. Εἶν᾿ ἕνα ξενικὸ καράβι, στὰ πλευρά του […]

Κατερίνα Γώγου «3 Κλικ Αριστερά»

Αυτός εκεί ό συγκεκριμένος άνθρωπος είχε μια συγκεκριμένη ζωή με συγκεκριμένες πράξεις. Γι’ αυτό και ή συγκεκριμένη κοινωνία για το συγκεκριμένο σκοπό τον καταδίκασε σ’ έναν αόριστο θάνατο. ΤΡΟΙΑΣ 35α […]

Γ. Σεφέρης, «Η μορφή της Μοίρας»

Ιστορισμένα παραμύθια στην καρδιά μα σαν ασημένια σκούνα μπρος στο τέμπλο μιας άδειας εκκλησιάς, Ιούλιο στο νησί. Γ. Σ. Η μορφή της μοίρας πάνω απ’ τη γέννηση ενός παιδιού, γύροι […]

Ομάρ Καγιάμ «Ρουμπαγιάτ»

Όμορφη μέρα. Η αύρα φυσά στου κάμπου τα σπαρμένα Ψιλή βροχούλα εδρόσισε τα ρόδα τα γερμένα. Και σ’ ένα αηδόνι στο κλωνί: «Τί θες;» του λέει το ρόδο, «Λουλούδι μου, […]

Στημόνι

 Στις άγονες γραμμές και στων μαχών σου τα πεδία, στις φωτεινές επιγραφές και στων ματιών σου τα βιβλία, ξεφύλλισα, διάβασα-μετρώντας-και τη δική μου ιστορία.   Μια χούφτα κύματα που ξεγλιστρήσαν […]

Edmond Jabés Το ακρότατο κακό

Μετάφραση: Ανδρέας Παγουλάτος Το ακρότατο κακό Έπρεπε να πει: έφηβος, είχε δει το κακό να περηφανεύεται για τη δύναμή του, ενήλικας, είχε δει αυτό το κακό να διαδίδεται, λίγο παντού, […]

Ιχνηλάτης

   Αφήνει στίγματα ανεξίτηλα η ματιά σου, αποτυπώματα και χνάρια, μυστικά κάποιος τα διάβασε μια νύχτα, βιαστικά, σ’ ένα κρεβάτι μ’ οδηγό τον ερωτά σου.   Ιχνηλάτης στις δικές σου […]

«Μικρές φωτιές»

Ανέμοι μας ταξίδευαν σε άλλη πολιτεία κι εγώ φάρους σημάδευα και χάραζα πορεία. Πάνω στους χάρτες της ζωής, στο χέρι, είχα διαβήτη και για οδηγό στα πέλαγα τον αποσπερίτη..   […]

Είδες;

Αναλαμπή το δειλινό, αιμορραγεί η σελήνη, χαράζει κόκκινη γραμμή ο ήλιος που αργοσβήνει.   Μετανάστης κάθε μέρα στο ταξίδι της ζωής, ανατέλλει κάθε νύχτα σ’ άλλο πέλαγο της γης.   […]

Η σιωπή

Σ’ ένα πάρκο κοιμάμαι και ο φίλος ξυπνάει, κάποιον ξένο ρωτάμε κι η σιωπή απαντάει, «πώς τελείωσε η μέρα, πες μου, ποιός κουβεντιάζει; Είναι νύχτα ακόμα, πες μου, πότε χαράζει;» […]

Σαν ένα σύννεφο…

Είν’ τ’ απογεύματα, που λες, μέσα στη σκόνη, είν’ ο χειμώνας της ψυχής σου το σεντόνι. Είν’ το φιλί σου μιαν ανάσα, που παγώνει στο παράθυρο του κόσμου και θαμπώνει. […]

«Άνοιξη»

Πόσο άσχημα θαρρείς τα χειμωνιάτικα πρωινά,  με τον χλωμό ουρανό και τα δάκρυα του σύννεφου  να ποτίζουν τις στράτες…   Πόσο αποκρουστικά θαρρείς τα χειμωνιάτικα πρωινά, με βοριάδες αγκυροβολημένους στα […]

Με λένε Παύλο ρε..

Με λένε Παύλο, είμαι εδώ και έχω ακόμα ένα τραγούδι να σου πω…   Πήρα στο στήθος τη δική σου την πληγή, την κουβαλάω, κι όταν βγεις απ’ το σκοτάδι […]

Ξένος ο κόσμος Φώτης Αγγουλές

Ξένος ο κόσμος, σύνορα παντού, για να σταθείς, δεν έμεινε γωνιά. Φωτιά είν’ ο πόνος, μα μπορείς μ’ αυτόν να ζεσταθείς σε τόση παγωνιά;   Ξένος ο κόσμος και κακός, […]

Στον Θανάση Βέγγο

Μ’ ένα θίασο- μπουλούκι πρωτοβγήκα στο κλαρί. Γύριζα τις πολιτείες, τ’ όνειρο έπαιρνε ζωή.   Κι έτσι πάντα προσπαθούσα να γλυκαίνω την καρδιά, έδινα ό,τι κι αν είχα, μα δεν […]

Η ρευστότης των υδάτων- Εμπειρικου

Διασυρόμεθα διαπομπευόμεθα και χάνουμε στα ζάρια. Μα τίποτε δεν μας εμποδίζει να σηκωθούμε και να σαλπάρουμε. Σαν τους καλούς μας στοχασμούς και να ξεφύγουμε να ξεχυθούμε στα κύματα που μας […]

Χημείο…

Μέτρα τα λόγια σου να φύγεις μακριά, σε ένα δρόμο «φωτισμένο» και γνωστό. Όταν θα φτάσει η ζωή θα είναι αργά, πιασμένος θα ’σαι στης αράχνης τον ιστό.   Μέτρα […]

Νίκος Καββαδίας «Yara Yara», Melbourne 1951.

 Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος. Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό. Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό. […]

Σαν σινιάλο ένα άστρο…

  Είπες θα πάρεις τον καιρό σου και θα ‘ρθεις, μα έχω χρόνια για να δω το πρόσωπό σου, είπες θα κάνεις έναν κύκλο να με βρεις, δεν είπα λέξη […]

Ταξίδια-Φώτης Αγγουλές

  Το κάθε τί, που αγάπησα και λάτρεψα εδώ κάτου, μου χάρισε και μια βαθιά λαβωματιά, Θανάτου.   Αχ, θέ μου, σε μια απόλυτη σιγή, πιο πέρα κι απ’ το […]

Σταγόνες Φώτης Αγγουλές.

Κάποτε που ξανάπαιζα στ’ ακρογιάλι, γέμισα τις φούχτες μου θάλασσα, και την άφηνα να πέφτει σταγόνα-σταγόνα. Κάθε σταγόνα που έπεφτε τήνε βάφτιζα. Όταν έπεσαν οι σταγόνες μου, Είπε να τις […]

«Κύματα», Φώτης Αγγουλές.

Όταν ήμουν παιδί, είχα ένα μικρό καραβάκι. Το φόρτωσα όνειρα και τόβαλα πάνω στη θάλασσα, μα ήρθε και τ’ άρπαξε ένα κύμα. Μάζεψα βότσαλα, να εκδικηθώ. Προσπάθησα να γνωρίσω το […]

Μικρές φωτιές

Ανέμοι μας ταξίδευαν σε άλλη πολιτεία κι εγώ φάρους σημάδευα και χάραζα πορεία. Πάνω στους χάρτες της ζωής, στο χέρι, είχα διαβήτη και για οδηγό, στα πέλαγα, τον αποσπερίτη..   […]

Μπρεχτ-Η λύση

 «Δε θα ήταν τότε πιο απλό, Η κυβέρνηση να διαλύσει το λαό Και να εκλέξει έναν άλλον;» Μπρεχτ «Η λύση»

Συνάντηση

Απόψε συναντιόμαστε στη μέση άδειου δρόμου. Γύρω φυσάει παγωνιά η υπομονή του κόσμου…   Χρόνια που πέρασαν κρυφά  ρημάξαν τη ψυχή μας, με δάνεια στις τράπεζες μετράμε την τιμή μας… […]

Για τις νύχτες

Ποιές μελωδίες σου έπλεξαν τραγούδια και ποιά στιχάκια σου διαβάσαν τον καιρό, ποιές κουστωδίες σου χάρισαν λουλούδια, κι έτσι ξέχασες να έρθεις προς τα δω..   Ποιές φωνές μπορούν να […]

Ο πιο καλός ο Υπουργός…

Για το χρυσό που σου ‘λεγα, κινήσαμε πριν χρόνια, στο Ελντοράντο ψάχναμε, με ζέστες και με χιόνια…   Στο δάσος είπανε πολλοί, πως είναι εκεί θαμμένο, το μέταλλο το λατρευτό, […]

Καληνύχτα

Στο είχα πει πως όλα μένουν ίδια. Είναι πάντα μες την πρώτη μας ματιά. Στην καρδιά μας κρεμασμένα τα στολίδια μπρος το τζάκι μ’ αναμμένη τη φωτιά…   Τα τραγούδια […]

Μία βάρκα η ψυχή μου

Λίγα φώτα απομένουνε τις νύχτες. Και τα μάτια σου κοιτούν σιωπηλά. Είναι μέρες που παγώνουνε οι δείκτες κι η καρδιά σου φορτωμένη μυστικά…   Πολλά τσιγάρα και καφέδες στ’ ακρογιάλι, […]

Φάρος

Τη θάλασσα τη ρώτησα:  « γιατί να σ’ αγαπήσω;» Κογχύλι μ’ αποκρίθηκε κι είπε να σου μιλήσω.   Πέλαγος χωρίς φουρτούνες  είναι λίμνη στα βουνά με σκαριά παροπλισμένα κι αταξίδευτα […]