Κατηγορία: Μορφές της Λογοτεχνίας

Μορφές της Λογοτεχνίας

Ο Φρόυντ για τον Ντοστογιέφσκι

Ή… το αίνιγμα της δημιουργικότητας

«Ό,τι ο άνθρωπος δεν ξέρει ή δεν σκέφθηκε καλά,
το λαβύρινθο του στήθους μεσ’ τη νύχτα διαπερνά», Γκαίτε

Advertisements

Άνθισε τριαντάφυλλο και μύρισε μεράκι, σαν ο μικρός ο πρίγκιπας βρήκε τον Καζαντζάκη

Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον Κύριο Καζαντζάκη
στο δρόμο της αναζήτησης
Χρήστος Τσαντής, Εκδόσεις Ραδάμανθυς, (2η έκδοση)
Είπαν για το βιβλίο…

Η στιγμούλα του ιδανικού

Ανρί Αμιέλ Ημερολόγια-Κάθε μπουμπούκι δε φουντώνει παρά μια φορά και το κάθε λουλούδι δεν έχει παρά τη δική του στιγμή της τέλειας ομορφιάς. Το ίδιο συμβαίνει και με τον κήπο της ψυχής μας: το κάθε αίσθημα έχει το ανθισμένο του λεπτό, δηλαδή την ξεχωριστή, λουσμένη στο φως, στιγμή της ώριμης χάρης. Έτσι και στον ουρανό της διανόησης: για κάθε στοχασμό δεν υπάρχει παρά μία στιγμή…

Ο Καζαντζάκης για τον Καβάφη

«Σώμα και ψυχή στα τραγούδια του είναι ένα. Σπάνια στην ιστορία της φιλολογίας μας μια τέτοια ενότητα υπήρξε τόσο οργανικά τέλεια»

Περνώντας από την Αλεξάνδρεια, ο Νίκος Καζαντζάκης επισκέφτηκε τον Καβάφη. Τις σκέψεις και τις εντυπώσεις του από τη συνάντησή του με τον ποιητή τις κατέγραψε σε ένα κείμενό του στην εφημερίδα «Ελεύθερος Λόγος» στις 15 Απριλίου του 1927.

Ν. Καζαντζάκης «Οι ιδέες είναι κατώτερες από μια δημιουργική ψυχή»

«Απαλλάχτηκα από κόκκινα ή άλλα χρώματα, έπαψα πια να ταυτίζω την τύχη της ψυχής μου – τη σωτηρία μου – με την τύχη οποιασδήποτε ιδέας… Απαλλάχτηκα απ’ όλες τις αμοιβές που δίνουν πάντα τα στρατόπεδα»

Στα ίχνη του τραύματος – Αναφορά στον Μοντιανό

«Δεν άντλησα όμως από τις πηγές μόνον αυτές το πνεύμα μου. Οι πηγές είναι απειράριθμες και τί ωφελεί να τις γνωρίζουμε; Το σπουδαίο είναι να έχεις μέσα σου ψυχή που ν’ αγαπά την αλήθεια και να την παίρνει απ’ όπου τη βρίσκει», Γκαίτε Γράφει ο Χρήστος Τσαντής* Λογοτεχνία: […]

Συνομιλία Έκκερμαν με τον Γκαίτε

Δυο λόγια πρωτύτερα – Νίκος Καζαντζάκης, 1918 «Χρωστώ πολλά στους Έλληνες, στους Γάλλους, χρωστώ άπειρα στον Σαιξπήρο, στον Στέρν, στον Γκολντσμίθ. Δεν άντλησα όμως από τις πηγές μόνον αυτές το πνεύμα μου. Οι πηγές είναι απειράριθμες και τί ωφελεί να τις γνωρίζουμε; Το σπουδαίο είναι να έχεις μέσα […]

Η μάνα του κόσμου

Η φύση, η γυναίκα, η μάνα. «Το δένδρο υψώνεται πανέμορφο και λουλουδιάζει και ευωδιάζει, τα άνθη, τα φύλλα καμαρώνουμε τις ρίζες ποιός τις λογαριάζει;» Γ. Δροσίνης Φιγούρες ιερές, μα παραμελημένες μέσα σε μια κοινότητα ανθρώπων που ακόμα δεν έχουν συνηδητοποιήσει από που έρχονται και για που τραβάνε. «Η […]

Κ. Παλαμάς: Ο Παπαδιαμάντης… ο μεγάλος ζωγράφος των ταπεινών

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολη» στις 4 Γενάρη 1911, σαν πρόχειρη κριτική μελέτη και αποχαιρετισμός… Την ώρα τούτη, καθώς απλώνετ’ έξω ένα βράδυ ολόμαυρο ύστερ’ από μια παγωμένη θλιβερώτατη μέρα μού έρχεται το άξαφνο μήνυμα. Πέθανε ο Παπαδιαμάντης. Ο θάνατος για τους ανθρώπους της ψυχής και της […]

Μιχαήλ Θερβάντες: Μια ζωή περιπλάνηση

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής Τα παιδικά του χρόνια, η μαθητεία, η κατάταξη στο στρατό, οι ναυμαχίες, τα χρόνια της σκλαβιάς και της αιχμαλωσίας από τους Αλγερινούς κουρσάρους, η ελευθερία, η μάχη της επιβίωσης, η δημιουργία. «…δεν είναι στον κόσμο άλλη μεγαλύτερη ευτυχία από το να αποχτά ο άνθρωπος […]