Κατηγορία: Διήγημα

Διήγημα

Ντρίττα στην Ελλάδα

Μια φανταστική συνομιλία του Ψυχάρη
Μ’ έπιασε μια μέρα ο Διάβολος από τα μαλλιά – πού να τα βρήκε ο μασκαράς; – και μ’ ανέβασε στην κορφή ενός βουνού αψηλού. Μου δείχνει το Παρίσι και μου κάνει:
– «Εσύ, μωρέ, που είσαι γραφιάς, να η χώρα όπου ο Νους βασιλεύει. Εδώ, παιδί δεν υπάρχει που να μη βαστά μια πέννα, που να μην του πλημμυρίζουνε το κεφάλι του ιδέες ασκερωτές. Είναι η Χώρα η πιο γραψιάρικη και η πιο πολιτισμένη. Θες να σου τη χαρίσω;»

Migozarad – Γράμμα σ’ έναν φίλο

«Οι Έλληνες αποκαλούσαν την ιδιότητα του ανθρώπου, η οποία επιτυγχάνεται στο λόγο της φιλίας, φιλανθρωπία: αγάπη του ανθρώπου, καθώς εκδηλώνεται ως ετοιμότητα να μοιραστούμε τον κόσμο με άλλους ανθρώπους… Η Ανοιχτότητα στους άλλους είναι η προϋπόθεση της ανθρωπότητας, με κάθε έννοια της λέξης», Χάνα Άρεντ

Ο ζωγράφος της ζωής

Τα όνειρα πάντα ανακατεύουν τα χρώματα για να ντύσουν την πραγματικότητα με αλλόκοτες φορεσιές, με τις κόκκινες ανταύγειες ενός καλοκαιρινού δειλινού, για παράδειγμα. Το όνειρο, βλέπεις, δεν ξεχωρίζει τις εποχές. Αναζητά τους καλύτερους συνδυασμούς των χρωμάτων για να υφάνει με αρμονία τη διαδοχή των συναισθημάτων.

Η Παναγία στην Κρήτη

Μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Ειρηναίου Γαλανάκη «Γυναίκες της Κρήτης» …Πολλά χωριά, τόποι, πλαγιές και λαγκαδιές της Κρήτης έχουνε τ’ όνομα της Παναγίας, όλα σημαδεμένα από Μοναστήρια κι Εκκλησίες κι από θαύματα και συναπαντήματα της. Η Κυρά Γωνιά, η Παναγία η Θυμιανή, η Κυρά Καλυβιανή και τόσα […]

Ο Χριστός σημάδεψε την Κρήτη-Ειρηναίος Γαλανάκης

Ειρηναίος Γαλανάκης, 2013, Ο Χριστός σημάδεψε την Κρήτη, Χανιά, Εκδόσεις Προσδοκία  «…Οι βοσκοί, οι κλέφτες κι οι χαΐνηδες (αντάρτες) των σκλαβωμένων χρόνων της Κρήτης είχαν εκεί πάνω τα λημέρια τους και κάνανε τους όρκους τ’ «αδερφοποιτού» στα ξεθωριασμένα εικονίσματα του. Λένε ακόμη, πώς και τώρα στα υστερινά χρόνια, […]

ΤΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΧΕΡΙ

ΔΙΗΓΗΜΑ-Γ. ΚΙΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Ο γιατρός ο Μένεγος μπαίνοντας στον αυλόγυρο της εκκλησίας είδε, μέσα στους άλλους τρεις-τέσσερις ζητιάνους, και μια γυναίκα μαυροφορεμένη, ως εξήντα ετών. Στεκόταν ταπεινή και σιωπηλή σε μια γωνιά και περίμενε την ελεημοσύνη των χριστιανών. Του φάνηκε γνωστή του γυναίκα και πριν ακόμη προφθάσει να τη […]

«Η ανίκητη ελπίδα», Χ. Χρηστοβασίλης (Διήγηματα της ξενιτειάς)

«Xαριτωμένη συντροφιά μου λέει να τραγουδήσω και γω της λέω δε μπορώ, τραγούδια δεν τα ξέρω και τώρα γιά τους φίλους μου, γιά τους αγαπητούς μου θα πω τραγούδια θλιβερά και παραπονεμένα. H ξενητιά, η εργατιά, η πίκρα κι η αγάπη τα τέσσερα τα ζύγισαν, βαρύτερα είν’ τα […]

Ηλίας Βενέζης Οι γλάροι

Tο νησάκι που βρίσκεται στα βορεινά της Λέσβου, ανάμεσα Πέτρα και Μόλυβο, είναι γυμνό και έρημο. Δεν έχει όνομα, κι οι ψαράδες που δουλεύουν σ’ εκείνες τις θάλασσες το λένε απλά έτσι: «Το νησί». Δεν έχει μήτε ένα δέντρο, εξόν από θάμνους. Τρία μίλια μακριά, τα βουνά της […]

Έλλη Αλεξίου Περικλής Ξανθίππου

Κείνα τα χρόνια, στα κύτταρα του εγκεφάλου ελλοχεύανε πολλές αξύπνητες δραστηριότητες. Τις ακριβοφύλαγες, χωρίς να τις υποπτεύεσαι. Η αφύπνισή τους δεν είχε ακόμα ωριμάσει… Ψήλωνε ο άνθρωπος. Αποκτούσαν τα όργανά του, το καθένα χωριστά, τις ικανότητες που τους είχαν προκαθοριστεί, συνηθισμένες καθημερινές, μικρής ή μεγαλύτερης σημασίας… τα πόδια […]

Μοιρολόγι

Διήγημα της Έλλης Δασκαλάκη Μοιρολόγι-Νοέμβρης 1937 «Είναι θανάτοι που αφήνουνε μεγάλη πίκρα. Και σε κείνους που απομένουνε, μα το χειρότερο σε κείνον που φεύγει γιατί η πίκρα του ζωντανού έχει παρηγορημό, δίνει καί παίρνει ο νους του, μα η πίκρα του πεθαμένου δε σηκώνει μεταβολή, πετρώνει απάνω του. […]

Το παιδί του Μαλτέζου Διονύσιος Κόκκινος τρίτο μέρος-τελευταίο

(Από την «Ανθολογία της νεοελληνικής γραμματείας. Τόμος 40ς. Το διήγημα από τις αρχές του στον 19ο αιώνα ως τις μέρες μας» του Ρένου Ηρακλή Αποστολίδη. Αθήνα: Εκδόσεις Τα Νέα Ελληνικά). Επί τέλους κάποτε-ήταν της τύχης; το σκάρωσε η μεσίτρα;-η Λουκρέτσια, ένα δειλινό που επήγε στη γριά σ’ ένα […]

Το παιδί του Μαλτέζου- Διονύσιος Κόκκινος-δεύτερο μέρος

 Η Λουκρέτσια ρωτούσε τον εαυτό της σαν τί να συνέβαινε στο Μαλτέζο απόψε και ξαγρυπνούσε εκεί απάνω από τη θάλασσα. Το γυναικείο της ένστικτο της έδωκε μια απάντηση και την άλλη μέρα φάνηκε πως δεν είχε άδικο. Το πρωί, ενώ ήταν μοναχή στο σπίτι και ξελέπιαζε λιθρινάκια για […]

Το παιδί του Μαλτέζου Διονύσιος Κόκκινος (πρώτο μέρος)

Στο Κατάκωλο εζούσε ένας Μαλτέζος. Είχε έρθει ψαροναύτης σε μια μαλτέζικη ανεμότρατα, πούκανε τότε ταχτικά κάθε χρόνο αυτό το ταξίδι για ψάρεμα μαζί με τρείς άλλες, την εποχή των άφθονων μπαρμπουνιών, που τα παχαίνουν τα νερά του Αλφειού, τα ξεχυνόμενα στις αμμώδεις ακρογιαλιές της Ηλείας και της Ολυμπίας-κι […]