Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κατηγορία: Διήγημα

Διήγημα

Διήγημα – Μαίρη Βαβουράκη

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ Μαίρη Βαβουράκη Εμείς, όταν λέγαμε «Πάσχα στο χωριό», εννοούσαμε το «Πάσχα στην Κρύα Βρύση». Αν δε φεύγαμε Σάββατο ή Κυριακή των Βαΐων, το αργότερο Μεγάλη Δευτέρα πρωί, […]

Χριστίνα Βεριβάκη – Gypaetus Barbatus

Η Δίκτυννα και ο Κύδωνας οι δυο τελευταίοι γυπαετοί της Κρήτης προσπαθούν να πλέξουν την φωλιά τους στη ψηλότερη βουνοκορφή των Λευκών Ορέων, στις Πάχνες σ’ ένα άνυδρο και απόκοσμο […]

ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ – Ανδρομάχη Χουρδάκη

ΚΙΣΣΑΜΟΣ ΧΑΝΙΩΝ …Οι ταξιδιώτες αγαπούν τα χειμωνιάτικα πρωινά… στον τόπο μας κοιτάζουν την απέναντι κορυφή του Αη Λιά και μαντεύουν το ερχόμενο χιόνι… στο μεταξύ ανασκαλεύουν τις παλιές βαλίτσες και […]

Μάτι – Νικόλας Κακατσάκης

Μάτι 23/07/2018 Ένα μικροδιήγημα του Νικόλα Κακατσάκη* Είχαν περάσει ώρες που η πύρινη λαίλαπα είχε κοπάσει και από τα αποκαΐδια του σπιτιού που είχε μεγαλώσει έβγαιναν καπνοί. Στον κήπο μαύρα […]

Μαρία Μαυράκη – Το ταξίδι

Διήγημα Με αφορμή μια φωτογραφία* Το ταξίδι Γράφει η Μαρία Μαυράκη Μια παρέα κάθεται στο ταβερνάκι πάνω στον αφρό της θάλασσας. Είναι όλοι τους χαρούμενοι και ορεξάτοι για ζωή, για φαγητό. Το […]

Μανόλης Χατζηπαναγιώτου – Τα γυαλιά

ΔΙΗΓΗΜΑ* Τα γυαλιά Γράφει ο Μανόλης Χατζηπαναγιώτου   Η αφορμή: […] Ο γερο-τοκογλύφος γέλασε και ξαναγύρισε στο γραφείο του χωρίς να πει λέξη. Εγώ έμεινα εκεί. Δεν ήλπιζα βέβαια για […]

Φωτεινή – Σμαράγδη Νικολακάκη

Διήγημα* Φωτεινή Γράφει η Σμαράγδη Νικολακάκη «Είναι η νύχτα καιρός για να κλαις, να ποτίζεις με ανείδωτα δάκρυα παλιών χρόνων χαμένες χαρές που κοιμούνται στης μνήμης μιαν άκρια» Είμαι πενήντα […]

Η συνεδρία – Αργυρώ Λουλαδάκη

Διήγημα* Η συνεδρία Γράφει η Αργυρώ Λουλαδάκη   «Με λένε Ισμήνη. Ζω στα Χανιά της Κρήτης. Είμαι παντρεμένη και έχω δύο παιδιά. Έχω αρκετά ενδιαφέροντα, ενδιαφέρουσες επίσης γνωριμίες. Όλα προς […]

Η ζωή αποφασίζει – Χρήστος Τσαντής

Διήγημα* Η ζωή αποφασίζει Του Χρήστου Τσαντή  «Πόντισον», έδινε τη διαταγή ο πλοίαρχος και το πτώμα κυλούσε πάνω στο σανίδι, δεμένο με ένα βαρίδι στα πόδια κι έπεφτε στον ωκεανό […]

Φορταλέζα – Μανώλης Χατζηπαναγιώτου

ΔΙΗΓΗΜΑ Φορταλέζα Οι ναυτικοί τον ξέρουνε και τον περιγελούν. Ο καπετάν-Σπύρος, να τα λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, τα θέλει και τα παθαίνει. Πώς το λένε, τον τρώει […]

Οι λίρες

Διήγημα της Ελένης Παπαφιλίππου Η Ελένη Παπαφιλίππου μας ταξιδεύει με το γραπτό της στην προπολεμική Πάτρα. Με απλότητα περιγράφει τη ζωή των ανθρώπων και σκηνές από την καθημερινότητα μιας πόλης που προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές της από τις επιπτώσεις της Μικρασιατικής Καταστροφής και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 1929. Οι λέξεις της "περπατούν" στους δρόμους της πόλης, σεργιανούν στις παλιές γειτονιές της και θυμούνται...

Ντρίττα στην Ελλάδα

Μια φανταστική συνομιλία του Ψυχάρη Μ’ έπιασε μια μέρα ο Διάβολος από τα μαλλιά - πού να τα βρήκε ο μασκαράς; - και μ’ ανέβασε στην κορφή ενός βουνού αψηλού. Μου δείχνει το Παρίσι και μου κάνει: - «Εσύ, μωρέ, που είσαι γραφιάς, να η χώρα όπου ο Νους βασιλεύει. Εδώ, παιδί δεν υπάρχει που να μη βαστά μια πέννα, που να μην του πλημμυρίζουνε το κεφάλι του ιδέες ασκερωτές. Είναι η Χώρα η πιο γραψιάρικη και η πιο πολιτισμένη. Θες να σου τη χαρίσω;»

Migozarad – Γράμμα σ’ έναν φίλο

«Οι Έλληνες αποκαλούσαν την ιδιότητα του ανθρώπου, η οποία επιτυγχάνεται στο λόγο της φιλίας, φιλανθρωπία: αγάπη του ανθρώπου, καθώς εκδηλώνεται ως ετοιμότητα να μοιραστούμε τον κόσμο με άλλους ανθρώπους… Η Ανοιχτότητα στους άλλους είναι η προϋπόθεση της ανθρωπότητας, με κάθε έννοια της λέξης», Χάνα Άρεντ

Ο ζωγράφος της ζωής

Τα όνειρα πάντα ανακατεύουν τα χρώματα για να ντύσουν την πραγματικότητα με αλλόκοτες φορεσιές, με τις κόκκινες ανταύγειες ενός καλοκαιρινού δειλινού, για παράδειγμα. Το όνειρο, βλέπεις, δεν ξεχωρίζει τις εποχές. Αναζητά τους καλύτερους συνδυασμούς των χρωμάτων για να υφάνει με αρμονία τη διαδοχή των συναισθημάτων.

Η Παναγία στην Κρήτη

Μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Ειρηναίου Γαλανάκη «Γυναίκες της Κρήτης» …Πολλά χωριά, τόποι, πλαγιές και λαγκαδιές της Κρήτης έχουνε τ’ όνομα της Παναγίας, όλα σημαδεμένα από Μοναστήρια κι Εκκλησίες […]

ΤΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΧΕΡΙ

ΔΙΗΓΗΜΑ-Γ. ΚΙΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Ο γιατρός ο Μένεγος μπαίνοντας στον αυλόγυρο της εκκλησίας είδε, μέσα στους άλλους τρεις-τέσσερις ζητιάνους, και μια γυναίκα μαυροφορεμένη, ως εξήντα ετών. Στεκόταν ταπεινή και σιωπηλή σε μια […]

Ηλίας Βενέζης Οι γλάροι

Tο νησάκι που βρίσκεται στα βορεινά της Λέσβου, ανάμεσα Πέτρα και Μόλυβο, είναι γυμνό και έρημο. Δεν έχει όνομα, κι οι ψαράδες που δουλεύουν σ’ εκείνες τις θάλασσες το λένε […]

Κάποτε

Δεν είμαι πολεμιστής. Όμως, και στον τόπο του μίσους υπάρχει θέση για λίγη ειρήνη.

Έλλη Αλεξίου Περικλής Ξανθίππου

Κείνα τα χρόνια, στα κύτταρα του εγκεφάλου ελλοχεύανε πολλές αξύπνητες δραστηριότητες. Τις ακριβοφύλαγες, χωρίς να τις υποπτεύεσαι. Η αφύπνισή τους δεν είχε ακόμα ωριμάσει… Ψήλωνε ο άνθρωπος. Αποκτούσαν τα όργανά […]

Μοιρολόγι

Διήγημα της Έλλης Δασκαλάκη Μοιρολόγι-Νοέμβρης 1937 «Είναι θανάτοι που αφήνουνε μεγάλη πίκρα. Και σε κείνους που απομένουνε, μα το χειρότερο σε κείνον που φεύγει γιατί η πίκρα του ζωντανού έχει […]