Τζαφάρ Βραβευμένη ταινία μικρού μήκους της Νάνσυς Σπετσιώτη.

Βραβεύτηκε στο 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πάτρας

Η Νάνσυ Σπετσιώτη γεννήθηκε στη Λάρισα το 1981. Είναι τελειόφοιτη της Σχολής Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης, ασχολείται με τη συγγραφή σεναρίων και θεατρικών έργων, για τα οποία έχει αποσπάσει βραβεία.

Τί έγινε στο Πολυτεχνείο; Η θέση της εθνικής κυβερνήσεως και των φίλων της!!

Πολυτεχνείο_0001
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο πρόκειται για φωτομοντάζ των απολυμένων της ΕΡΤ…

 

Όπως παραδέχεται και ο ίδιος, "περνά καλά" στα νησιά...
Όπως παραδέχεται και ο ίδιος, «περνά καλά» στα νησιά…

 

 

Πολυτεχνείο_0025

Πρόκειται για εφημερίδες της αντιπολίτευσης (!!) που απειλούν τη τάξη και τη νομιμότητα...
Πρόκειται για εφημερίδες της αντιπολίτευσης (!!) που απειλούν τη τάξη και τη νομιμότητα…

 

 

Τα άρματα μάχης βγήκαν στο κέντρο της Αθήνας να κάνουν «πρόβα» για την παρέλαση!

Πολυτεχνείο_0017

Πολυτεχνείο_0019Πολυτεχνείο_0012

Ο καλός αυτός κυριούλης κρατάει ένα πλαστικό πιστολάκι γιατί παίζει "κλέφτες κι αστυνόμους" με τους φίλους του!
Ο καλός αυτός κυριούλης κρατάει ένα πλαστικό πιστολάκι γιατί παίζει «κλέφτες κι αστυνόμους» με τους φίλους του!

 

 

οι φίλοι του κυριούλη,,
οι φίλοι του κυριούλη,,

 

εδώ "τα παιδιά" παίζουνε ...μπίζ
εδώ «τα παιδιά» παίζουνε …μπίζ

 

εδώ ένας φοιτητής που χτύπησε το πόδι του στη... μακριά γαϊδούρα
εδώ ένας φοιτητής που χτύπησε το πόδι του στη… μακριά γαϊδούρα

 

όπως είπε ο Άδωνις και τα παιδιά της χρυσής της αυγής, "ουδέποτε υπήρξε νεκρός στο πολυτεχνείο"...
όπως είπε ο Άδωνις και τα παιδιά της χρυσής της αυγής, «ουδέποτε υπήρξε νεκρός στο πολυτεχνείο»…

 

πολίτης που ασκεί βία σε βάρος λεωφορείου...
πολίτης που ασκεί βία σε βάρος λεωφορείου…

 

πολίτες δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους μετά από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού για το wi-fi...
πολίτες δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους μετά από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού για το wi-fi…

 

καταληψίες φοιτητές, διοικητικοί, καθηγητές και άλλοι εργαζόμενοι που δεν αφήνουν τους συναδέλφους τους, που θέλουν να κάνουν μάθημα, να μπουν μέσα στο Πολυτεχνείο..
καταληψίες φοιτητές, διοικητικοί, καθηγητές και άλλοι εργαζόμενοι που δεν αφήνουν τους συναδέλφους τους, που θέλουν να κάνουν μάθημα, να μπουν μέσα στο Πολυτεχνείο..

 

φοιτητές που το πάνε φιρί-φιρί να χάσουμε όλοι το εξάμηνο και την εξεταστική...
φοιτητές που το πάνε φιρί-φιρί να χάσουμε όλοι το εξάμηνο και την εξεταστική…

 

Η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να επιβάλλει το νόμο...
Η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να επιβάλλει το νόμο…
...και την τάξη.
…και την τάξη.
προς θεού! δεν πρόκειται περί βίας!
προς θεού! δεν πρόκειται περί βίας!

 

Πολυτεχνείο_0023

Πολυτεχνείο_0006

Φώτο από τα λευκώματα:

«Σήμερα πεθαίνει ο φασισμός»,  Εκδόσεις Ερμείας.

«Αντιδικτατορικός τύπος της Αχαϊας», έκδοση της Εταιρείας Συλλογής Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΣΔΙΑ) , σε επιμέλεια Γιώργου Μόσχου, Περικλή Μητρόπουλου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αζίζ Νεσίν

Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ’ τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
«σώπα».

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :»εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!»

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ….σώπα!»

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
«Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,
«θα βρείς το μπελά σου, σώπα».

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα»

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε «Σώπα».

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
«Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα»
Μπορεί να μην είχαμε με δ’αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα».
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα».

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν’την να σωπάσει.
Κόψ’την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές «έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς»
Αχ! Πόσο θα ‘θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ’την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είμαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα’ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!….