ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΥ

Ανοίγει πύλη ο ουρανός
σ’ ονείρου χώρα και πετώ
όλα Θεός. Ευγνωμονώ.

Όρη κυματομορφή. Τη γη,
πόσο σπουδαίο, αληθινά,
τη νιώθω τώρα πώς γυρνά.

Ποτάμια φως στα πέρατα
και η ψυχή βαρκούλα,
μια τόση δα λεξούλα.

Στα δέντρα πες τη λύπη σου,
τον τρόπο εκείνα ξέρουν.
Τα ξόρκια που γιατρεύουν.

Ανοίγω το παράθυρο
προς την ανατολή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s