Το κορίτσι απ' τα καπνοχώραφα και άλλες ιστορίες

Up and down

Ο Τσάρος της οικονομίας και το Χρηματιστήριο

Απόσπασμα από το βιβλίο του Δημήτρη Ρέζου

«Το κορίτσι απ’ τα καπνοχώραφα και άλλες ιστορίες»

…Δεν υπήρξε Ελληνικό νοικοκυριό που να μην περιλαμβάνει στην καθημερινή του ρουτίνα και μια ερώτηση για το χρηματιστήριο, και βέβαια όλοι έγιναν ειδήμονες. Χωρίς να έχει σημασία ότι δεν γνώριζαν να διαβάσουν έστω έναν ισολογισμό, ανακάλυψαν το ρ/ε, τη θεμελιώδη και την τεχνική ανάλυση, τα γραφικά και το λίμιτ απ. Για το λίμιτ ντάουν έμαθαν αργότερα…

Η Μισολλά και ο μεγάλος Γκουρού

Εκείνον τον Αύγουστο, τα «μπάνια του λαού» ήταν χαρούμενα και κεφάτα για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Όχι μόνο στο νησί αλλά και σε ολόκληρη την επικράτεια έμοιαζε να έχει κάνει κατοχή μια ιδιαίτερη ευφορία και ευχάριστη διάθεση, Ένα ντελίριο ενθουσιασμού, σαν αυτό που κυριεύει συνήθως τα πλήθη όταν οι τσαρλατάνοι τα πείθουν πως έφτασε η «εποχή των παχιών αγελάδων με τα  χρυσά κουτάλια και τον ατέλειωτο μήνα που θρέφει τους έντεκα».

Το πλατύ χαμόγελο του Τσάρου της οικονομίας – τόσο ζηλευτό, σαν ένα τέλειο διαφημιστικό οδοντόπαστας – η αυστηρή και τεκμηριωμένη διαπίστωση του τεχνοκράτη-καθηγητή πρωθυπουργού, για τα ορατά αποτελέσματα και τη θαυμαστή πορεία της οικονομίας, η προσμονή των Ολυμπιακών αγώνων, τα Μεγάλα Έργα, έπρεπε κάπως να αποτυπωθούν στην καθημερινότητα. Φτάναμε στο 2000 μ.Χ., στην αλλαγή της χιλιετίας, τέσσερα χρόνια πριν από τη μεγάλη στιγμή της Ολυμπιάδας και τέσσερα χρόνια μετά την υποστολή της σημαίας μας σε μια ανόητη βραχονησίδα. Ο νεοέλληνας έχει πια κινητό τηλέφωνο, αγοράζει πιο φτηνό αυτοκίνητο, τα επιτόκια δανεισμού αρχίζουν να πέφτουν, τα περιοδικά λάιφ-στάιλ οργιάζουν και έχει και καμιά δεκαριά οικονομικές εφημερίδες – ούτε στην Μέκκα του Καπιταλισμού δεν κυκλοφορούσαν τόσες – έτσι ώστε να ενημερώνεται πλήρως για τις επενδύσεις του. Φυσικά οι μισθοί και οι συντάξεις δεν κατάλαβαν τίποτα από την καλή πορεία της οικονομίας, αλλά ούτε και οι δικαιούχοι τους πήραν χαμπάρι κάτι τέτοιο, διότι η ευμάρεια και η καλοζωία δεν έχει καμιά σχέση με το πόσο δουλεύεις και πόσο εισπράττεις, αλλά με το πόσο αετονύχης είσαι ώστε να εκμεταλλεύεσαι τις «ευκαιρίες».

black steel pet cage with one dollar

Η μεγαλύτερη από αυτές τις «ευκαιρίες» στα τέλη της εκείνης της δεκαετίας ήταν το Χρηματιστήριο. Το ΧΑΑ μετρούσε ήδη 80 χρόνια ζωής και ήταν για πάνω από μισό αιώνα ένα κλειστό κλαμπ της ελίτ των βιομηχάνων και ενός μικρού κυκλώματος τζογαδόρων αλλά και σοβαρών επενδυτών οι οποίοι γνώριζαν τουλάχιστον κάποιες βασικές έννοιες, όπως  «μερισματική απόδοση, αύξηση κεφαλαίου, διαχωρισμός τίτλων, ονομαστικών ή ανώνυμων» κ.λπ. ιερογλυφικά. Μετά απ’ τη μαύρη Δευτέρα του Οκτώβρη του ’87, όταν αποσοβήθηκε στο παραπέντε με την επέμβαση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Η.Π.Α. το μεγαλύτερο κραχ που συνέβη ως τότε σε διεθνές επίπεδο, οι αγορές άρχισαν να μπαίνουν σε νέα τροχιά. Λειτουργώντας πάνω στη λογική της διασποράς χρήματος και της ανάπτυξης νέων αγορών – λόγω της διαπιστωμένης ανάγκης των τεράστιων συσσωρευμένων ιδιωτικών κεφαλαίων – με σκοπό να ξεφύγουν από τον μονεταριστικό προστατευτισμό και την τοποθέτηση υπερκερδών που ασφυκτιούσαν στις εγχώριες αγορές και αναζητούσαν ζωτικό χώρο κερδοσκοπίας, ξαναστήθηκε η ιστορία της παγκοσμιοποίησης των εξαγορών και των συγχωνεύσεων. Πρώτα ευνοήθηκαν πειραματικά οι Ασιατικές Αγορές και στη συνέχεια ήρθε η ώρα των μικρών περιφερειακών χρηματιστηρίων να πάρουν το μερτικό τους. Έτσι, το ΧΑΑ έφτασε, από τα 7-10 δις δραχμές που έκανε τζίρο στις αρχές του ’90, να πραγματοποιεί στο τέλος της δεκαετίας πάνω από 150 δις. Δεν υπήρξε Ελληνικό νοικοκυριό που να μην περιλαμβάνει στην καθημερινή του ρουτίνα και μια ερώτηση για το χρηματιστήριο, και βέβαια όλοι έγιναν ειδήμονες. Χωρίς να έχει σημασία ότι δεν γνώριζαν να διαβάσουν έστω έναν ισολογισμό, ανακάλυψαν το ρ/ε, τη θεμελιώδη και την τεχνική ανάλυση, τα γραφικά και το λίμιτ απ. Για το λίμιτ ντάουν έμαθαν αργότερα.

Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Οι αποδόσεις των μετοχών πραγματικά έφταναν σε τέτοια ύψη που ήταν αδύνατον να αφήσουν ακόμα και τους πιο συνετούς αποταμιευτές αδιάφορους. Στις παραλίες τα κινητά είχαν πάρει φωτιά και οι πλέον προχωρημένοι άρχισαν να ανακαλύπτουν και τον Ντάου Τζόουνς, τον Νικέι, τον Νάσνταγκ. Μια χώρα μπορντέλο. Ή μάλλον, μια χώρα παράγκα του Καραγκιόζη. Γιατί «τα σπίτια» έχουν ευταξία, έχουν κανόνες. Κράτος ασυστόλων που κλέβουν νόμιμα, τα κονομάνε γρήγορα, λαδώνουν και λαδώνονται. Και να «οι καλές και σίγουρες» πληροφορίες, οι «παπαγάλοι» και τα λαμόγια να ουρλιάζουν για τη μυθική πραμάτεια τους…

Διαβάστε κριτική του βιβλίου, από την φιλόλογο Ρούλα Βουράκη, ΕΔΩ


Φόρμα παραγγελίας για το βιβλίο

Εναλλακτικά, καλέστε στο 6983 091 058

Τιμή βιβλίου: τώρα 14,40

  • Αγορά με αντικαταβολή: κόστος αποστολής 3,00 (για το Νομό Χανίων), 4,00 (για Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Λασίθι), 5,00 (για την Ελλάδα, εκτός Κρήτης).
  • Αγορά με εξόφληση μέσω τράπεζας: κόστος αποστολής 0,50 ευρώ.

[Λογαριασμός κατάθεσης]

Εθνική: 489/006615-04

και IBAN GR95 0110 4890 0000 4890 0661 504


Βιβλία από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Εκδόσεις Ραδάμανθυς

Δ. Ρέζος – Το κορίτσι απ’ τα καπνοχώραφα και άλλες ιστορίες

Μια σταγόνα δάκρυ - Μιχάλης Τζανάκης

Μια σταγόνα δάκρυ – Μιχάλης Τζανάκης

Εκδόσεις Ραδάμανθυς - Χρήστος ΤσαντήςΗ παραίτηση - Εκδόσεις ΡαδάμανθυςΕκδόσεις Ραδάμανθυς-Χρήστος ΤσαντήςΚαθρεφτίσματαεξώφυλλο

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s