Ποίηση

Θύμηση

Κάποιας μορφής η ανάμνηση μ’ ακολουθάει παντού,

που αντίκρυσα έτσι ξαφνικά στο γύρισμα ενός δρόμου,

και στάθηκε πια ο σύντροφος του βίου μου του πικρού

και του ύπνου μου το ολόγλυκο στοχαστικό όνειρό μου.

***

Μια πιο πολύ όταν πιθυμιά μου ανάψει φλογερή

κάποιες βραδιές ερωτικές του μυρωμένου Απρίλη,

– σε τέτοιο παραλήρημα – με ένα γλυκό φιλί

θα μου δροσίσει τα στεγνά και διψασμένα χείλη.

Αθήνα 1927

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ

(Συνομιλία, με μια εξαιρετική φωτογραφία της Ρούλας Σπάρταλη)

12473782_10207425893462228_5259557750866813570_o

φωτογραφία: Ρούλα Σπάρταλη

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s