Ποίηση

Απόβροχο δειλινό

Στις πιπεριές η βένετη του απόβροχου φεγγοβολή

διαμαντοστάει και σάμπως –

κάποιος να τσάκισε γυαλί –

στα πεζοδρόμια, καθρεφτάν χίλιες λιμνούλες το μελί

το μελιχρό δειλινό θάμπος.

***

Γαλαζοφέρνει – πράσινο μουντό και γκρίζο χτυπητό –

πέρα στον ελαιώνα.

Καθάριο ασήμι αναλυτό

τα Φάληρα… Η δειλινή χάρη φοράει στον Υμηττό

μαβί στεφάνι για κορώνα.

***

Κι’ η απά στο Κάστρο σκαλωτή κατάσπρη φτωχογειτονιά,

που λάμπει από την πάστρα

– καθώς στην κάθε της γωνιά

τρέμει ένα φως – λες θα ντυθεί μόλις θα πέσει η σκοτεινιά

τον Αττικό ουρανό με τ’ άστρα.

 

«Νοσταλγικά» Παρίσι 1922

ΚΩΣΤΗΣ ΒΕΛΜΥΡΑΣ 

(Συνομιλία, με μια εξαιρετική φωτογραφία της Αθηνάς Γαλανάκη)

12487265_10205496370910445_1964473420821468060_o

φωτογραφία: Αθηνά Γαλανάκη

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s