Διεθνή

Αυτή είναι η Ευρώπη;

Η επιστροφή της βαρβαρότητας

ποντέμοςΤο αποτέλεσμα των εκλογών στην Ισπανία με μια πρώτη ματιά μπορεί να κάνει κάποιους να χαμογελάσουν. Το χαμόγελο όμως παγώνει, καθώς ο πίνακας της Ευρωπαϊκής πολιτικής γεωγραφίας είναι γεμάτος με γκρίζο χρώμα και τα νέα που φτάνουν από αρκετές χώρες δεν είναι ευχάριστα.

Τα βασικά χαρακτηριστικά αποκαλύπτουν σχεδόν παντού ένα τεράστιο κενό πολιτικής και κοινωνικής εκπροσώπησης. Σημαντική αποχή, 1 στους 2 περίπου δεν συμμετέχει καν στις εκλογικές διαδικασίες, ενώ παράλληλα εδραιώνεται η θέση της ακροδεξιάς και του νεοφασισμού.

Η ακροδεξιά και τα εθνικιστικά κόμματα καταγράφουν σημαντικά ποσοστά. Η άνοδός τους δεν ήρθε σε μία μέρα. Σταδιακά, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990-2000 καταγράφεται αύξηση για να φτάσει σήμερα στο 51,6% στην Πολωνία, 29,4% στην Ελβετία, 27,7% στη Γαλλία, 21,1% στη Δανία, 17,7% στη Φινλανδία, 12,6% στη Βρετανία, 11,7% στην Ολλανδία, 9,5% στη Νορβηγία, 7% στην Ελλάδα, ενώ στην γειτονική μας Κροατία ακροδεξιά μορφώματα κατέχουν τις 59 από τις 151 έδρες της Βουλής, και στην Ουγγαρία το ξενοφοβικό κόμμα του Ούρμπαν έχει τον πρώτο λόγο. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσουμε εδώ τις ναζιστικές λεγεώνες που προελαύνουν στις χώρες της Βαλτικής εγκαινιάζοντας μνημεία για «ήρωες» των Ες-Ες, καθώς και τη βία των φασιστικών ομάδων στην Ουκρανία με την πολιτική και οικονομική υποστήριξη του ηγετικού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η κεντροδεξιά Φινλανδική κυβέρνηση εξαγγέλλει στρατόπεδα εργασίας εμπνευσμένα από τις ναζιστικές πρακτικές στη Γερμανία πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ στη Δανία γίνεται συζήτηση ενός νομοσχεδίου που θα επιτρέψει τη κατάσχεση τιμαλφή και άλλων προσωπικών ειδών των προσφύγων… για να συμβάλλουν έτσι στα έξοδα φιλοξενίας τους! Σε ολόκληρη την Ευρώπη η ακροδεξιά σπρώχνει την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης όλο και πιο κοντά στις δικές της θέσεις. Θέσεις που δεν απέχουν από τις ρητορείες του Γκέμπελς και του Χίτλερ. Φράχτες και τείχη, στρατόπεδα συγκέντρωσης και παράλληλα ένας νέος ιδιότυπος κοινωνικός κανιβαλισμός κυριαρχεί.

Κάνδανος ΚρήτηΑσυνέχεια της ιστορικής μνήμης σε μία Ήπειρο που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος στο ανθρωποσφαγείο των ναζί στον πόλεμο; Απάθεια και αποξένωση; Απογοήτευση από το πολιτικό σύστημα; Βαθιά αξιακή κρίση και πνευματική αποχαύνωση; Αποτυχία της αριστεράς να εκφράσει και να προβάλει ένα όραμα για μία άλλα εφικτή Ευρώπη;

Όλα αυτά μαζί και πολλά ακόμα μπορούν να προστεθούν ανάμεσα στις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές αιτίες που ενισχύουν τα πανιά της ακροδεξιάς. Το σίγουρο όμως είναι ότι η οικονομική ανασφάλεια, η φτώχεια και η ανεργία, οι τρομοκρατικές επιθέσεις ευνοούν την επιστροφή στη βαρβαρότητα του φασισμού, αλλά δεν είναι και οι μοναδικές αιτίες.

«Η απόρριψη μιας ρητορικής για προοδευτικά μεγάλα σχέδια δεν είναι απλώς μια επιστροφή στον αποσπασματικό πραγματισμό. Δύο νήματα δένουν όλα τα διαφορετικά υφάσματα: το ένα είναι το νέο μέλλον και το άλλο είναι ένα παρελθόν που μπορεί να επιστρέψει και να μας στοιχειώσει», γράφει ο καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών Timothy Garton Ash στο βιβλίο του «Ιστορία της Σύγχρονης Ευρώπης» των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων της Οξφόρδης.

Μα φαίνεται πως, για πολλούς, οι δείκτες των τραπεζικών κερδών έχουν μεγαλύτερη αξία από τη ζωή των ανθρώπων.

Χρήστος Τσαντής

 

  

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s