Διεθνή

Σοκ και χρέος

«Στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική κατά τη δεκαετία του 1980 ήταν η κρίση χρέους που υποχρέωσε τις χώρες «να προβούν σε ιδιωτικοποιήσεις ή να πεθάνουν«, όπως το είχε θέσει ωμά ένας πρώην αξιωματούχος του ΔΝΤ. Σε κατάσταση διάλυσης εξαιτίας του υπερπληθωρισμού και υπερβολικά χρεωμένες για να πουν όχι στις απαιτήσεις που συνόδευαν τα ξένα δάνεια, οι κυβερνήσεις αποδέχθηκαν τις «θεραπείες-σοκ» με την υπόσχεση ότι αυτές θα τις έσωζαν από μεγαλύτερες καταστροφές«… Ναόμι Κλάιν

«Αν υιοθετηθεί η προσέγγιση του σοκ, πιστεύω ότι θα πρέπει να ανακοινωθεί δημόσια και λεπτομερώς, ώστε να επενεργήσει πολύ σύντομα. Όσο πιο ενημερωμένος είναι ο πληθυσμός τόσο περισσότερο θα διευκολύνουν οι αντιδράσεις του την προσαρμογή«. Μίλτον Φρίντμαν, σε επιστολή του προς τον δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ, 21 Απριλίου 1975

Σκίτσο13 χρόνια μας χωρίζουν από τη εποχή που ο τότε υπουργός Άμυνα των ΗΠΑ Ντ. Ράμσφελντ, τον Μάιο του 2002 δήλωνε για τον αρχιερέα της Σχολής του Σικάγο Μ. Φρίντμαν: «Ο Μίλτον αποτελεί την ενσάρκωση της αλήθειας ότι οι ιδέες έχουν συνέπειες».

Η Ναόμι Κλάιν περιγράφει πολύ παραστατικά τις συνέπειες από την εφαρμογή των θεωριών της Σχολής του Σικάγο, που διαφεντεύει σήμερα τον κόσμο, στο βιβλίο της «Το δόγμα του σοκ. Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής». Γράφει κάπου χαρακτηριστικά:

Τα τραυματικά γεγονότα που εξυπηρετούν την «εξασθένιση των αντιστάσεων» της κοινωνίας δεν βασίζονται πάντα στην απροκάλυπτη βία. Στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική κατά τη δεκαετία του 1980 ήταν η κρίση χρέους που υποχρέωσε τις χώρες «να προβούν σε ιδιωτικοποιήσεις ή να πεθάνουν», όπως το είχε θέσει ωμά ένας πρώην αξιωματούχος του ΔΝΤ.

Σε κατάσταση διάλυσης εξαιτίας του υπερπληθωρισμού και υπερβολικά χρεωμένες για να πουν όχι στις απαιτήσεις που συνόδευαν τα ξένα δάνεια, οι κυβερνήσεις αποδέχθηκαν τις «θεραπείες-σοκ» με την υπόσχεση ότι αυτές θα τις έσωζαν από μεγαλύτερες καταστροφές. 

Στην Ασία η χρηματοοικονομική κρίση του 1997-1998 – σχεδόν εξίσου καταστροφική με τη Μεγάλη Ύφεση – ταπείνωσε τις αποκαλούμενες «Ασιατικές Τίγρεις», οδηγώντας στο άνοιγμα των αγορών τους σε αυτό που το περιοδικό «New York Times» περιέγραφε ως τη «μεγαλύτερη εκποίηση επιχειρήσεων που πραγματοποιήθηκε ποτέ σε ολόκληρο τον κόσμο».

Πολλές από αυτές τις χώρες ήταν δημοκρατίες, όμως οι ριζικές μεταρρυθμίσεις υπέρ της ελεύθερης αγοράς δεν επιβλήθηκαν δημοκρατικά. Ακριβώς το αντίθετο: όπως πίστευε ο Φρίτμαν, η διάχυτη ατμόσφαιρα μιας μείζονος κλίμακας κρίσης πρόσφερε το αναγκαίο πρόσχημα ώστε να μη ληφθούν υπόψη οι εκπεφρασμένες επιθυμίες των ψηφοφόρων και να παραδοθεί η χώρα στον έλεγχο οικονομικών «τεχνοκρατών».

Ουδεμία ομοιότητα υπάρχει με όλα όσα ζούμε σήμερα, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, στην πατρίδα μας! Πάντα μάλιστα οι δικαιολογίες των υπευθύνων στηρίζονταν σε λίγες λέξεις: «Μα, δεν είχαμε εναλλακτική λύση!». 

«Θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε και μετά θα σας ξαναγεμίζουμε με τους εαυτούς μας», όπως προφητικά έγραφε ο Όργουελ στο «1984».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s