Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον Κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης

Χρυσάνθεμα

Με τη Μελωδία της αυτογνωσίας

Κάνουν κύκλο, στήνουν χορό οι μελωδίες, οι νότες και οι λέξεις κι ύστερα πετούν σαν πεταλούδες λεύτερες στον ουρανό, για να μας πουν να μη ξεχνάμε τα παραμύθια και το παιχνίδι…

Οι μέρες περνούσαν κάθε φορά κι όλα έμοιαζαν να κάνουν ένα κύκλο, έναν σταθερά επαναλαμβανόμενο κύκλο! Μπορεί να ισχυριστεί κανείς, και δεν θα έχει άδικο, πως ήταν σαν να γίνονται συνέχεια τα ίδια πράγματα στον ίδιο πάντα ρυθμό. Όλα τα πράγματα όμως κινούνται κι εξελίσσονται, ακόμα κι όταν φαίνονται ακίνητα. Άραγε ποιός μπορεί να αμφισβητήσει πως κάθε νέο πρωινό μπορεί να μοιάζει με τόσα άλλα και να ‘ναι παράλληλα τόσο υπέροχα διαφορετικό από οποιοδήποτε προηγούμενο; Και κάθε δειλινό με όλη την μελαγχολία του ζωγραφισμένη στον καμβά τ’ ουρανού, να σου κεντάει μικρές πινελιές με πρώτο πλάνο το φεγγάρι και τις συστάδες των άστρων, σαν πυγολαμπίδες που τρεμοπαίζουν, σαν ένα ακόμα σινιάλο σ’ όσους κουρασμένοι από την καθημερινή προσπάθεια της ζωής περνούν μία ακόμα βραδιά έξω απ’ το κατώφλι της καρδιάς τους ψάχνοντας τα δικά τους χρυσάνθεμα, τα δικά τους σύννεφα, που μπορούν να τους χαμογελάσουν και να απλώσουν με τα μικρά μαγικά τους ανθρωπάκια μια γέφυρα πάνω από τη θάλασσα, ένα ταξίδι με τα σύννεφα μέσα στους κήπους της καρδιάς μας.

Μια εναλλαγή σημαδιακή, πότε σκοτάδι, πότε αυγή, πότε ξημέρωμα και πότε δύση, που η εικόνα της φέρνει στο νου έναν υποβολέα κρυμμένο στα έγκατα της ψυχής, ο οποίος σιγοψιθυρίζει στ’ αυτί μας πως «θέλω να σας πω τα μυστικά, μα δεν ακούτε». Έναν κρυμμένο ηθοποιό που τώρα παριστάνει το σύννεφο, βγαλμένος κατευθείαν μέσα από  την Αριστοφανική παράδοση και κόβει βόλτες  έξω απ’ το παραθύρι σου κι έρχεται όποτε θέλει να ξαποστάσει, ζητώντας ψίχουλα κι ανθρωπιά, για να σου χαρίσει την ίδια στιγμή το πιο ακριβό δώρο που μπορεί κανείς να σου κάνει. Να σου θυμίσει την παιδική σου την ψυχή αυτή που κάνεις πως ξεχνάς, κι εσύ, κι εγώ, και πολλοί  ακόμα, γιατί δήθεν έτσι πρέπει ή γιατί… κι εγώ δεν ξέρω γιατί!

«Χρυσάνθεμα» (Από τη νουβέλα του Χρήστου Τσαντή «Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον Κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης»)

εξώφυλλο

Για παραγγελίες του βιβλίου, καθώς και για τη διοργάνωση εκδηλώσεων, παρουσιάσεων, βιωματικών δραστηριοτήτων, επικοινωνήστε απευθείας με τον συγγραφέα στο e mail: christos.tsantis@hotmail.gr

Το βίντεο είναι από την παρουσίαση του 105,5 Στο Κόκκινο.

«Η Μελωδία της Αυτογνωσίας» Μαρία Πανοσιάν

«Απολογία Σωκράτους»-Πλάτων

Δις-Αρμονία

Πολιτικός λόγος και μέλος σε ενεστώτα χρόνο

Πρωτότυπα μουσικά έργα που γράφτηκαν από σύγχρονους Έλληνες συνθέτες με βάση λογοτεχνικά κείμενα με φιλοσοφικό, κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο.

Παρουσιάστηκαν στο Ωδείο Αθηνών με την Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής . Στη διεύθυνση ήταν η μαέστρος Ζωή Ζενιώδη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s